Mannen met manen

Als ik een man zie met een vlecht, dan krijg ik de onbedwingbare neiging om het elastiekje te pakken en met het kwastje even een denkbeeldig stofje van mijn tepel te vegen.

Mannen met lang haar, ik kan ze gewoonweg niet serieus nemen. Heren, neem van mij aan: lang haar is nóóit een goed idee, zelfs Brad Pitt komt er niet mee weg. Mannenhaar is nu eenmaal niet gemaakt om lang te zijn. Mannenhaar is stug en ruig, niet glanzend en dansend. En als het dat wel is, dan vind ik dat een beetje eng.

De glanzende vlecht en de dansende pony
Het lijkt wel alsof ik ze steeds vaker tegenkom, langharige mannen. Vorige week was ik bij een concert -nee niet van Bon Jovi– en de mannenmanen waren niet van de lucht. Tijdens het voorprogramma kijk ik onderzoekend de zaal rond. Links van mij neemt een jongeman alvast maatregelen tegen ongewenste klitten en fabriceert een perfecte vlecht tot tussen zijn schouderbladen. Zijn maat staat uitgebreid zijn pony te kammen met zijn vingers, losgeraakte haren worden tussen duim en wijsvinger op de grond gedeponeerd. Ik kan mijn ogen maar niet afhouden van die glanzende bruine vlecht en de dansende pony ernaast.

Onderweg naar de wc loop ik nog een hand vol Fabio’s tegen het lijf. Sommigen met slierterige plukjes en inhammen, die geen afstand kunnen doen van hun jeugd, anderen met weelderige krullen tot op hun schouders. Ik gooi mijn gewicht tegen de zware deur van de toiletten. Ik buig naar de spiegel en bekijk mijn haar in het tl-schijnsel. Ik verdeel mijn haar in drie plukken en begin te vlechten. Meteen springen er droge pieken alle kanten op. Het ziet er niet uit. Ben ik jaloers op de man met de glanzende bruine vlecht?

De man met het kapsel van Laura Ingalls
Met vier plastic bekertjes wijn in mijn handen begeef ik me weer in de drukke zaal. Bij onze stek recht voor het podium aangekomen valt mijn mond open. Terwijl de wijntjes uit mijn handen gepakt worden staar ik met open mond naar een man die zich door de mensenmassa worstelt en recht voor mij gaat staan. Er is maar één ding erger dan een man met een vlecht: een man met twéé vlechten. De volwassen man met het kapsel van het meisje uit  ‘Little House on the Prairie’ doet mij huiveren. Mannen met lang haar; het klòpt gewoon niet.

Laat lang haar maar aan vrouwen over
Wat speelse lokken in de nek kan ik wel waarderen hoor. Zoals dit en hmm dit (op deze link wil je klikken). Daar kun je zo lekker met je vingers in woelen en zachtjes zijn hoofd naar achter trekken en met je lippen langs zijn stoppelbaardje en… ik ben te lang vrijgezel. Anyways. Kerels, laat het glanzen en dansen maar aan ons over. Wij zijn er niet perse beter in, maar het staat ons simpelweg minder maf.

CC foto: Perfect boys