Van Mies Bouwmanstraat tot Beyoncé Boulevard: feministen hangen door heel Nederland vrouwelijke straatnaamborden op

vrouwelijke straatnamen

De Jan Pieterszoon Coenstraat, de Pim Fortuynplaats, het Rauwenhoffplein en de Vondellaan. Het stikt in Nederland van de mannelijke straat- en pleinnamen. Maar sinds gisteren pronken er ook een hoop vrouwennamen tussen.

Foto’s: Judith Tielemans/Oneworld.nl

Even struinen over de Beyoncé Boulevard, duiven kijken op de Dame en dan een hapje eten aan de Mary Wollstonecraftstraat. Het kan, want sinds gisteren zijn Amsterdam, Goes, Ede, Utrecht, Delft en nog meer steden een hoop vrouwelijke straten en pleinen rijker.

Meer vrouw op straat

In Amsterdam is maar liefst 88 procent van de straten, pleinen en lanen naar een man vernoemd, zo blijkt uit cijfers van De Correspondent. Tijd om daar verandering in te brengen, vond De Bovengrondse. De feministische beweging ging gisteren in elf steden aan de haal met plastic straatnaambordjes en dubbelzijdig plakband. Het resultaat: een Mies Bouwmanstraat, Tania Leonstraat, Suze Groeneweg, Mien van Breestraat en nog veel meer feminiene straatnamen. De selectie bestaat onder andere uit wetenschappers, sporters, artiesten en activisten.

‘Ook niet-feministen verdienen het’

Met de actie hoopt De Bovengrondse de beeldvorming over belangrijke vrouwen in de geschiedenis bij te sturen en het dialoog over dit onderwerp aan te wakkeren. ‘Mensen moeten zich bewust worden van de ongelijkheid die in de maatschappij verstopt zit,’ vindt initiatiefnemer Santi van den Toorn. ‘ Ik hoop dat we straatnamencomités aanzetten tot nadenken, zodat zij voortaan letten op diversiteit wanneer ze nieuwe straten benoemen. Het zou mooi zijn als zij vrouwvriendelijkere thema’s kiezen voor hun wijken.’ Met de heldinnen- of feministenbuurten die sommige steden al hebben neemt ze geen genoegen. ‘Dat is niet de oplossing van het probleem. Ook vrouwen die geen feminist zijn verdienen het om geëerd te worden.’

Van scheepvaarder tot schilder

Als tegenargument noemen veel mensen dat het logisch is om straten te vernoemen naar mannen, omdat zij meer van belang waren in onze geschiedenis. ‘Dat is niet per se waar,’ zegt Santi. ‘De geschiedenisboeken zijn inderdaad door mannen geschreven en zij hebben meer opgetreden in het publieke domein, maar er waren vroeger ook vrouwen die ertoe deden. Wat dacht je van de vrouwelijke scheepvaarders en schilders? Ik vind het gek dat zij op naambordjes – bijvoorbeeld in de schildersbuurt in de Amsterdamse Pijp – weggelaten worden. In de recente geschiedenis zijn er al helemaal genoeg vrouwen te noemen die iets hebben betekend. Soms voelt het echter alsof je een man geweest moet zijn om op een voetstuk geplaatst te mogen worden.’

Bordjes weghalen

Of de straatnaambordjes er nog steeds hangen, weet Santi niet. ‘Ik heb gehoord dat de gemeente Amsterdam ze weghaalt. Dat begrijp ik op zich, aangezien ze op prominente plekken zoals het Rokin hangen. Volgens mij zijn ze er in Arnhem en Goes nog wel, maar dat durf ik niet met zekerheid te zeggen.’