Natacha Harlequin: ‘Mijn man is de enige die met mij kan leven’

Natacha Harlequin

Strafpleiter Natacha Harlequin (46) staat altijd paraat voor haar cliënten. Ook tijdens een romantisch etentje. ‘Gelukkig heeft mijn man dezelfde mentaliteit. Een ander zou helemaal gek van me worden.’ 

Je bent al achttien jaar aan het rennen en vliegen. Wat drijft je?

‘Haha, kun je het zien? Ik wil opkomen voor het individu, vechten voor een eerlijk proces. Ook al is dat vaak ingewikkeld en complex. Mijn respect voor alles en iedereen is ook een drive. Andermans mening respecteer ik ook. Mijn extreemrechtse cliënt bijvoorbeeld heeft Adolf Hitler als grote voorbeeld. Voor mij geen reden om hem uit te sluiten.’

Is het niet enorm ongemakkelijk om als zwarte vrouw tegenover zo iemand te zitten?

‘Nee. Ik zit daar niet als privépersoon. En het maakt hem ook niet ongemakkelijk. Vaak word ik door cliënten niet als man of vrouw gezien, maar als een onzijdige professional.’

Jij bent zo professioneel dat je je persoonlijke gevoelens weet af te sluiten?

‘Ja. Het is niet aan mij om over iemand anders te oordelen. Degene die tegenover mij zit, heeft dezelfde rechten als jij en ik. Het is de taak van de rechter om wel of niet te veroordelen. Mensen denken dat ik gewetenloos moet zijn, als ik een cliënt bijsta die iemand zou hebben verkracht of vermoord. Terwijl ik een zeer sterk ontwikkeld geweten heb. Mijn sterke gevoel voor rechtvaardigheid maakt juist dat ik een cliënt wil adviseren in het kader van zijn verdenking. Maar ik ondersteun die vermeende daad zelf niet.’

Denk je nooit eens: ik ga een jaar netflixen, op vakantie en kaarten met mijn kind?

‘Nee joh, hartstikke saai. Ik hou van uitdagingen. Hoe groter, hoe beter.’

Je staat graag op scherp?

‘Dat heb ik nodig. Ik wil altijd de controle houden. Drugs bijvoorbeeld heb ik nog nooit gebruikt. Ik krijg de rillingen van het idee dat ik niet meer weet wat ik de vorige avond heb gedaan.’

Je zei in een interview: ‘Wat dat betreft is mijn leven verschrikkelijk: als ik word gebeld omdat een cliënt is aangehouden, ben ik weg.’ Hoe ga je om met die continue onrust?

‘Daar heb ik geen last van. Ik geniet van het moment. Mijn man is de enige persoon die met mij kan leven want hij heeft dezelfde mentaliteit. Iemand anders zou helemaal gek van mij worden.’

Wat doe je als je tijdens een romantisch dinertje wordt opgeroepen?

‘Dan ben ik dus weg. Ook al hou ik met mijn hart en ziel van mijn man en geniet ik van zo’n moment samen. We zijn het gewend, want tijdens feestdagen en vakanties is er altijd wel iets waardoor één van ons tweeën weg moet. Daarom plan ik zo min mogelijk afspraken met familie of vrienden maanden van tevoren in. Ik heb geleerd dat mensen beter kunnen omgaan met het feit dat je er zeker niet zult zijn dan met het idee dat je misschien wel komt.’

Kun je wel ontspannen in je vrije tijd?

‘Ja, want ik kies heel bewust voor mijn privéafspraken. Ik ben de afgelopen achttien jaar vriendschappen kwijtgeraakt. Begrijpelijk, want ik ben er nooit. Als een cliënt om mij vraagt, kan ik wel verder gaan met sushi eten, maar het is voor diegene belangrijk dat het verhoor zo snel mogelijk begint. In het strafrecht kunnen je rechten zo ingeperkt worden dat je ineens je vrijheid kwijt kunt zijn. Ik heb me ooit tien uur vrijwillig op laten sluiten en merkte dat het veel uitmaakt of je direct de cel uit mag of twee uur later.’

Tekst: Liesbeth Oeseburg | Foto’s: Esmée Franken

Het hele interview met Natacha lees je in VIVA-31-2020. Dit nummer ligt vanaf morgen t/m 4 augustus in de winkel of kun je hier online bestellen.

Sommige artikelen kun je maar gedeeltelijk lezen op viva.nl, omdat ze afkomstig zijn uit de papieren VIVA. Uit respect naar onze abonnees én om te zorgen dat wij online leuke gratis content kunnen blijven maken, linken wij je door naar onze magazine-shop om het hele artikel te lezen. Dit is een online platform waar je alle edities van VIVA ook los kunt bestellen. We hopen te kunnen rekenen op je begrip!