Tatum Dagelet: ‘Ik geloof niet dat ik ooit zo gelukkig ben geweest als nu’ (uit het magazine)

tatum dagelet

Brutaal, wilde haren en altijd aan de man. Zo kennen we Tatum Dagelet (45) al sinds jaar en dag. Maar ook brutale meisjes worden groot. Tatum 2.0 over haar hervonden zelf: zen en hartstikke single. ‘Soms denk ik: wie was die vrouw?’

Het blijft altijd wel een ding hoor,’ zegt Tatum na de fotoshoot met haar krullen in een knot gebonden. Sneakers aan, niet te moeilijk. Ze neemt een slok van haar cassis. ‘Ik denk dan toch: ik hoef dat oude graftakkenhoofd niet te zien. Ik zie elke keer iets nieuws, lijntjes die er eerst niet zaten. Vreselijk.’ Of ze ouder worden lastig vindt? Dat niet per se. ‘Het lichamelijk verval is gewoon irritant, het steeds weer moeten bijkleuren van mijn grijze uitgroei enzo. Godzijdank zit ik nog niet in de overgang, dat schijnt de hel te zijn. Maar ik klaag niet hoor. Ik geloof niet dat ik ooit zo gelukkig ben geweest als nu.’

Hoe komt dat?

‘Voor het eerst voel ik niet de onrust die altijd zo typerend voor mij was. Ik was altijd zoekende, wist zelf ook niet goed waarnaar. Ik wilde spanning en avontuur. Altijd zat ik in relaties, maar die verveelden me of brachten gezeik. Nu ben ik voor het eerst in mijn leven single − drie jaar alweer: een persoonlijk record − en dat is heerlijk. Ik focus me volledig op mijn eigen geluk, mijn dochter en mijn werk. Daarvoor was het altijd: als hij maar gelukkig is. Het klinkt yoga-ish, maar ik voel me heel sereen en vooral ook positief. Dat was wel anders, vroeger zag ik vooral de beren op de weg. Ik was een echte doemdenker.’

Terwijl het heersende beeld van jou toch is dat je die vrolijke krullenbol bent.

‘Ja, en dat ik heel stout ben. Maar ik ben meer dan een beeld dat mensen van me hebben natuurlijk. Zo heb ik een lieve verzorgende kant, die kent niet iedereen. Die vrolijke krullenbol ben ik eigenlijk nú pas. Ik zat altijd in mijn hoofd, ben gewoon heel kritisch voor mezelf. Uiteindelijk heeft het allemaal met loslaten te maken. Dat heb ik moeten leren. Nu de dingen me minder boeien, ben ik een blijer mens.’

Wanneer kwam het omslagpunt?

‘Vorig jaar. Bij Maestro (het programma waarin BN’ers zich ontwikkelen tot dirigent, red.) zag ik in dat het zo niet langer kon, met dat perfectionisme van mij. Ik werd er echt half overspannen van. Van de zenuwen kon ik niet meer eten, ik viel af als een gek. Ik overleefde op chocomel en bier. Achteraf ben ik blij dat ik derde ben geworden, want de finale had me een hartaanval bezorgd. Serieus. Ik huilde in de coulissen als het niet precies ging zoals ik het in mijn hoofd had, werd zo kwaad op mezelf als ik iets verprutste. Ik kan er nog boos om worden dat ik bepaalde muziekstukken heb verpest, weet je dat? Ik heb mezelf vaak vervloekt dat ik meedeed, tegelijkertijd is het een van de mooiste projecten die ik ooit heb gedaan. De meest leerzame was het zeker.’

Nu sta je weer aan de andere kant: die van presentatrice in plaats van deelnemer. Je presenteert het tweede seizoen van Pretty & single. Hoe is het om vrouwen te helpen in de zoektocht naar liefde?

‘Heel leuk. De vrouwen zijn stuk voor stuk ontzettend leuk om mee te werken. Vooraf − ik kende het programma niet − twijfelde ik over het concept: vrouwen die make-uploos gaan daten leek me oppervlakkig. Maar dat was het allesbehalve. Het gaat veel meer over de diepere laag achter make-up en uiterlijk vertoon. Welke maatschappelijke rol heeft make-up in het leven van vrouwen? Wat denken we wat er van ons wordt verwacht? En wat willen we zelf uitstralen? Het programma zette mij echt aan het denken.’

Dus nu ga jij zonder make-up de deur uit?

‘Nou nee, al ben ik wel een keer boodschappen gaan doen zonder. Een mijlpaal, vond ik. Met kleding ben ik heel makkelijk, ik ben een joggingbroekenmens, maar ik draag altijd mascara. Zonder voel ik me toch minder sprankelend. Het voelde echt als een experiment. Zo vond ik het interessant om te merken dat ik zonder make-up ga overcompenseren, net een keer extra lachen om toch stralend over te komen. Het stomme is dat het andere mensen niet eens opvalt, het zit vooral in mijn eigen hoofd. Al was mijn make-uploze hoofd vroeger meer een ding.’

Vertel.

‘Ik weet nog dat toen ik net met Ruud (de Wild red.) was, ik in de ochtend altijd een zonnebril droeg. Bed uit, hop, zonnebril op. Ik zei dat ik niet tegen fel licht kon, maar ik wilde gewoon niet dat hij me zonder make-up zag. Zijn vrienden dachten dat ik sterallures had, maar ik was gewoon onzeker. Stom eigenlijk, want het zijn juist de mannen die daar helemaal niet mee bezig zijn.’

Daarover gesproken: Tatum en de mannen. Dat kan toch niet helemaal klaar zijn?

‘Nee, nou ja, nu even wel. Er was een tijd dat ik ze zelfs niet meer zag, echt niet, maar door Pretty & single borrelt er wel weer iets. Die vrouwen hadden het er constant over, ik dacht: misschien kan ik dan toch wel weer gaan daten. Niet via Tinder ofzo, dat lijkt me gedoe. Gewoon old school. Maar goed, mijn leven is nu zo heerlijk rustig. Ik heb ook niet de drang om te scoren. Of rond te neuken. Het is wel even goed zo.’

Je zei eens dat je vroeger droomde van dat perfecte plaatje, een gelukkig gezin. Vind je het vervelend dat dat niet is gelukt?

‘Nee, misschien komt het ooit ook weer. Al ga ik nooit meer trouwen: been there, done that. Dat geeft ook rust hoor, dat ik niets meer moet of echt te willen heb. Niet écht tenminste. Ik heb al een prachtige dochter, ik heb die bruiloft gehad. Ik trouwde veel te jong met Ruud, was amper 25. Maar ik heb het wel mooi gedaan. Toch geloven mensen niet dat ik echt blij ben met mijn leven als vrijgezel. Er kleeft iets aan ‘happy single’ zijn. Dat je eigenlijk liever een relatie hebt of dat er dan iets mis met je is. Maar ik heb juist voor het eerst het idee dat er helemaal niets mis met me is.’

Heeft dat besef met ouder worden te maken?

‘Ongetwijfeld. Misschien word ik eindelijk volwassen. Ik las laatst een interview terug en dacht: wie is dit? Het ging alleen maar over seks en tongen met wildvreemde mannen tijdens het stappen. Mijn omgeving heeft dat ook, die kende me als mannenscorer. Soms denk ik dat ik saai en oud ben geworden, juist omdat ik mijn rustige leven dus allesbehalve saai vind. Mocht ik ooit weer een vriend krijgen, dan mag het wat mij betreft een hele saaie zijn. Zo een die lange boswandelingen met me maakt.’

En dat terwijl je altijd zwoer de achtbaan boven een boswandeling te verkiezen.

‘Blijkbaar ben ik nu toch toe aan die boswandeling. Vroeger viel ik op ongrijpbare mannen, die met een gebruiksaanwijzing. Nu vind ik dat onaantrekkelijk. Al gaat het om meer dan dat. Zo denk ik erover om met mijn dochter buiten de stad te gaan wonen. Dat was altijd ondenkbaar, maar het idee van uitzicht op weilanden lijkt me tegenwoordig wel wat. Als jong meisje droomde ik al van The sound of music. Nu denk ik: waarom ook niet? Breng ik de rest van mijn leven als een soort Heidi op de berg door.’

Je kruipt niet meer voor VIVA met leuke mannen in bed als je tachtig bent?

‘Dat wordt dan toch een beetje sneu.’

Is daar nou nog nooit wat uitgekomen? Er lagen zo veel leuke exemplaren naast je…

‘Helemaal in het begin had ik een enorme klik met Waldemar Torenstra. Wat een leukerd is dat. Ik had even niemand, hij was nog niet met Sophie (Hilbrand, red.) We wisselden nummers uit, maar ik ontmoette een man op wie ik helemaal gek werd. Dat werd dus niets, met Waldemar. En ik heb het ooit nog eens gedaan met iemand met wie ik een enorme seksuele spanning voelde. Ver daarna pas hoor, toen ik hem toevallig weer eens tegenkwam. Ik hou zakelijk en privé graag gescheiden.’

Ben je een bedreiging voor vrouwen? Jij windt mannen toch zo om je vinger…

‘Zo voel ik dat niet. Ik heb meer met vrouwen dan met mannen. Ik weet hoe het is om te worden bedrogen, dus die pijn zou ik een andere vrouw nooit aandoen. Ik ben daarin heel stellig: van een getrouwde kerel blijf je af. Punt. Ik ben geen mannenhater, al vind ik dat vrouwen onderling elkaar wel wat meer mogen supporten.’

Is dat de feminist in jou?

‘Geen idee. Ik weet nooit zo goed wat ik met die term moet. Te zwaar beladen. Ik ben wel voor gelijkheid, maar ik vind de verschillen tussen man en vrouw ook leuk. Ik vind het leuk me sexy te kleden, mijn lippen te stiften en dat hij de rekening betaalt. Laat hem lekker het vuilnis naar buiten zetten, haha. Tegelijkertijd ben ik hartstikke zelfstandig. Alles kan en doe ik zelf. Alleen een boormachine heb ik niet.’

Tekst: Kimberley van Heiningen | Foto’s: Lisa de Wolf

Het hele interview met Tatum lees je in VIVA-35-2020. Dit nummer ligt vanaf morgen t/m 1 september in de winkel of kun je hier online bestellen.

Sommige artikelen kun je maar gedeeltelijk lezen op viva.nl, omdat ze afkomstig zijn uit de papieren VIVA. Uit respect naar onze abonnees én om te zorgen dat wij online leuke gratis content kunnen blijven maken, linken wij je door naar onze magazine-shop om het hele artikel te lezen. Dit is een online platform waar je alle edities van VIVA ook los kunt bestellen. We hopen te kunnen rekenen op je begrip!