Nicky Romero: ‘Eigenlijk ben ik niet de juiste persoon om dit werk te doen’

NickyRomero

Succes, wereldroem, aandacht, geld: dj Nicky Romero (30) heeft het allemaal, en in overvloed. Maar, zo geeft hij toe, zijn leven in the fast lane heeft ook een keerzijde. ‘Avicii en ik zijn hetzelfde type mens.’

Tekst: Milou Deelen | Foto’s: Ilja Keizer

We treffen je precies tussen twee weekenden Tomorrowland in. Hoe is het om daar te staan?

‘Tomorrowland is een beetje de Champions League van de dj-wereld. Ik ben daar nu elke minuut van de dag mee bezig. Zenuwachtig ben ik niet meer. Ik doe het voor het zevende jaar – inmiddels heb ik wel wat ervaring. Maar gezonde spanning is er wel.’

Naast je nieuwe single Love you forever is er ook net een driedelige documentaire over je leven uit: Redefine. Kun je dat nader definiëren?

‘Ik wil mensen laten zien dat je alles kunt bereiken, als je maar hard werkt en jezelf blijft herontdekken: redefining yourself dus. Toen ik begon, was ik dé nieuwe artiest. Een soort new guy on the block. Niet pocherig bedoeld, maar na een paar jaar had ik gesetteld in de scene. Ik kende alle internationale collega’s – en zij mij. Als je op zo’n punt komt is het op een gegeven moment weer tijd om jezelf te herontdekken, vind ik.’

Wat heb je ontdekt de laatste jaren?

‘Ik weet welke muziek het beste vertaalt naar het grote publiek. Ik realiseer me dat ik goed ben in melodietjes bedenken. Regelmatig overleg ik even met Martijn (Martin Garrix, red.) over sounds en melodieën. Zo helpen we elkaar. Ik merk dat mijn melodische tracks bij fans vaak emoties triggeren. Dat is denk ik wel een talent. Misschien. Wat ik ook hebt ontdekt: ik kan niet goed tegen veel prikkels. Het klinkt gek, maar ik kan niet in grote mensenmassa’s staan. Alleen ervoor. Eigenlijk ben ik niet de juiste persoon om dit werk te doen. Dit leven is zo crazy, met al die jetlags, prikkels en mensenmassa’s. Inmiddels weet ik wel beter hoe ik daarmee om moet gaan door soms even een uurtje voor mezelf te nemen met mijn koptelefoon op.’

Hoe merk je dat prikkels te veel worden?

‘Je moet het zo zien: de meeste mensen hebben een snelweg aan een emoties en prikkels. Bij mij is het een vijfbaansweg. Alles wat ik meemaak komt vijf keer zo hard binnen. Mijn brein is niet beter dan dat van een ander. Het zit alleen sneller vol.’

Je sprak eerder al eens over je angststoornis. Kun je daar iets meer over vertellen?

‘Ik zat ontzettend laag in mijn energielevel, met een angststoornis tot gevolg. Ik weet nog dat ik voor mijn scherm zat en echt niet meer wist wat ik moest doen. Terwijl ik al 220 platen had gemaakt. Zo ver weg was ik van mezelf. Twee jaar was ik niet in staat muziek te maken, en mijn fans wisten niet waarom. Dat was ook mijn angst: wat zullen de mensen wel niet denken?’

Ben je helemaal uit die periode?

‘Dat is lastig om te bepalen. Mijn leven is zo stormachtig dat ik soms niet weet wat mijn neutrale gevoel is. Maar ik voel me niet meer ongelukkig. Nu denk ik: als ik ooit ernstig ziek word, dan zie ik dat dan wel. Vroeger werd ik meteen al bang van die gedachte. Nee, eigenlijk voel ik me supergoed.’

Hoe is dat gelukt?

‘Ik ben naar tientallen therapeuten en coaches geweest. Alle soorten behandelingen heb ik gedaan, maar niks hielp. Uiteindelijk vond ik online een PDF-bestand waarin stond: You will never get better until you stop trying to get better .Ik wist: dít is het. Tot dat moment was ik totaal gefixeerd op me beter voelen, maar ik moest eigenlijk iets anders doen: stoppen met vechten tegen mijn angstgevoelens. Ik wilde altijd controle houden over een situatie, en dat moest ik loslaten. Just let go, dacht ik op een gegeven moment. Dat heb ik uiteindelijk ook op mijn arm laten tatoeëren. Het heeft daarna nog zo’n twee jaar geduurd totdat ik me weer goed voelde. Dat ging natuurlijk niet van de ene op andere dag. Inmiddels praat ik veel met collega’s in deze industrie over hun mentale problemen. Zij bleken hetzelfde gevoel te hebben als ik: niet kunnen geholpen worden door artsen. We moeten elkaar een beetje helpen.’

Je collega en vriend Avicii is in april 2018 overleden. Heeft dat veel impact op jou gehad?

‘Ik vind het verschrikkelijk dat hij dood is. Als ik een liedje van hem of ons samen draai, geloof ik niet dat hij er niet meer is. Zijn dood kwam heel dichtbij. Ook omdat we hetzelfde type mens zijn. Hij kon ook niet goed tegen prikkels en had ook een talent voor liedjes maken. Als ik foto’s van ons vergelijk in onze slechte periodes, zie ik veel gelijkenissen. Allebei een megadun gezicht, met een doffe blik in onze ogen.’

Het hele interview met Nicky lees je in VIVA 34-2019. Deze editie ligt vanaf 21 augustus in de winkel of lees je hieronder verder via Blendle. 

» LEES VERDER VIA BLENDLE «

Sommige artikelen kun je maar gedeeltelijk lezen op viva.nl, omdat ze afkomstig zijn uit de papieren VIVA. Uit respect naar onze abonnees én om te zorgen dat wij online leuke gratis content kunnen blijven maken, linken wij je door naar Blendle om het hele artikel te lezen. Dit is een online platform waar je betaalt per artikel – in de meeste gevallen een paar dubbeltjes – en de journalistiek mee steunt. We hopen te kunnen rekenen op je begrip! 

VIVA banner