Onderzoeken en hun halfslachtige conclusies

geen

Gisteren las ik: ‘Illegale downloaders kopen online meer muziek‘. Laten we deze nieuwskop, en het bericht eronder, eens fileren.

Uit onderzoek van de Europese Commissie blijkt gebleken dat mensen die uit illegale bron (zeg maar gerust: The Pirate Bay of een van z’n vele mirrors) muziek downloaden, niet zorgen voor een vermindering van legale muziekverkopen. Het instituut dat het onderzoek deed nam het internetgedrag van 25.000 Europeanen onder de loep. Wat bleek: mensen die illegale downloadsites bezochten, klikten 2 procent meer op sites waar muziek legaal kan worden gekocht dan gemiddeld. Positief nieuws! Toch?

Gemiddelde onzin
De eerste vraag die in mij opkomt is: waar halen ze dat gemiddelde vandaan? Als het uit dit onderzoek komt, is het niks waard. In totaal bezochten 16.000 van de 25.000 mensen een muzieksite, legaal óf illegaal. Maar mensen die legale streamingdiensten gebruiken zijn 7 procent meer dan gemiddeld geneigd om vervolgens legaal muziek te kopen, staat erbij, dus dat leidt al tot de volgende bijzondere vaststelling: die hele groep van 16.000 mensen scoort bovengemiddeld op aankoopgedrag. Oftewel: de overige 9000 mensen – die kennelijk nooit muzieksites bezoeken – kopen niks, en halen daarmee het gemiddelde behoorlijk naar beneden. Quelle surprise!

Of bij die groep van 9000 mensen misschien de laatste sponsors horen van de Free Record Shop, wordt niet duidelijk gemaakt. Niemand kan leven zonder muziek, dus de kans is groot dat wie het niet op internet haalt, het wel ergens anders haalt. Legaal.

Enfin. Terug naar de 16.000. Over het deel van deze groep dat illegaal downloadt, blijft het onderzoeksinstituut in bovenstaand nieuwsbericht positief: “Deze resultaten suggereren dat de grote meerderheid van de muziek die illegaal wordt gedownload door de mensen in onze steekproef, niet legaal gekocht zou zijn als illegale downloadsites niet beschikbaar waren geweest.” Wow. In deze zin zitten zo veel aannames dat ik niet eens weet waar ik moet beginnen.

Kleine kans
Toch maar een poging. Ten eerste: als illegale downloadsites niet beschikbaar waren geweest, had iedereen z’n muziek als vanouds ontdekt op de radio of via andere legale kanalen, en was er om de muziek in je bezit te krijgen geen andere mogelijkheid geweest dan die op termijn legaal kopen, wat de groep downloaders dan hoogstwaarschijnlijk ook wel had gedaan. Ten tweede: de kans dat iemand na een illegale download overgaat tot aanschaf, is alsnog klein. Alleen als de muziek heel erg goed bevalt zal dat het geval zijn. En dan nog gebeurt het significant minder bij mensen die de Pirate Bay gebruiken dan bij mensen die hun muziek legaal beluisteren via bijvoorbeeld Spotify.

Maar dan komt er nóg een bijzondere uitspraak van de onderzoekers: “In wezen tonen deze papers aan dat illegale muziekdownloads weinig of geen effect hebben op legale digitale verkoop.” Joh! Die twee kwamen ongeveer tegelijk op – al geloof ik zelfs dat Napster er een paar jaar eerder was dan de iTunes Store – dus alle legale digitale verkoop die ooit tot stand is gekomen, is náást het illegale downloadcircuit ontstaan. Niet zo gek dat downloads dan geen effect hebben op digitale verkoop. Het is ook niet de digitale verkoop die lijdt onder downloads, maar de muziekbranche in het algemeen.

Gelukkig tekenen de onderzoekers daar ook nog wel wat over aan, namelijk dat illegale downloads geleid hebben tot een ‘substantiële vermindering in de verkoop van muziek in fysiek formaat’, waardoor ‘het gemiddelde effect op de omzet van de muziekindustrie nog negatief kan zijn’. En ik zou zeggen: laat dat woordje ‘kan’ maar weg. Kortom: doe je onderzoek goed of doe het niet. Anders maak je de muziekindustrie alleen maar blij met een dode mus en krijgen bovendien mensen die illegaal downloaden nog meer munitie om hun praktijken voort te zetten.

CC foto: Kevin Lawver