Rob Dekay: ‘Ik vind een relatie met mezelf al lastig, laat staan met iemand anders’

rob dekay

Voor ‘The passion’ kruipt hij komende week in de huid van Judas: een rol die hem na al het liegen en bedriegen in ‘Wie is de mol?’ op het lijf geschreven lijkt. Rob Dekay (34) over verraad én de liefde.

Je bent 1 april te zien als Judas in The passion 2021; die rol van verrader lijkt jou wel te liggen, hè?

‘Ja, het is grappig dat ik na de mol een soortgelijke rol speel. Alleen weten mensen nu wél van tevoren waar ze aan toe zijn. Ik had al vaker aangegeven dat ik graag een keer The passion wilde doen, en ook het liefst als Judas. Al moet ik toegeven dat ik waarschijnlijk ook wel ‘ja’ had gezegd als ze me als Jezus hadden gevraagd.’

Ben jij iemand die makkelijk liegt en bedriegt?

‘Als het voor een goede zaak is, kan ik dat wel. En op het moment dat je het voor zoiets cools mag doen, voel ik me daar ook vrij in. Het is niet dat ik mijn buren aan het verraden ben. Het leuke aan The passion is dat ze mij vroegen: ‘Wat voor Judas wil jij spelen, wat is jouw invulling?’ We hebben al de onverschillige Judas gezien en de bad guy. Ik vond het zelf interessant om te laten zien dat hij ook maar een mens is. Iemand die iets fout doet, maar misschien ook niet zo zeker van zijn zaak is. Daarom zing ik ook het liedje Ik ben maar een mens, een vertaling van Human van Rag’n’Bone Man. Ik ben niet per se gelovig, maar lees wel de Bijbel, omdat ik het interessant vind. Ik heb altijd het gevoel gehad dat Judas een beetje verkeerd begrepen is. Hij wordt nog net niet afgebeeld met twee hoorntjes, een staart en rode ogen.’

Na Wie is de mol? zei je dat dit jouw jaar moest worden. En toen verpestte corona alles…

‘Qua liveoptredens is het natuurlijk wel een klotejaar geweest, maar toch heb ik nog steeds het gevoel dat dit mijn jaar was. Ik heb zo veel mogen doen: televisieoptredens, quizzen, interviews en nu weer The passion. Het is natuurlijk leuk dat mensen zeggen: ‘Oh ja, Rob Dekay, dat is de mol, dat is Judas.’ Maar ik wil ook graag weer dat mensen zeggen: ‘Dat is die toffe muzikant, met die goede liveband, die ook Judas en de mol was.’’

De mol heeft alles veranderd, hè?

‘Absoluut. Ik woon in het centrum van Deventer, echt een toeristenstad. Dus als ik koffie ga halen hier in de straat, word ik continu aangesproken door dagjesmensen. Heel leuk, het is toch erkenning dat het leeft. Soms vragen mensen: ‘Vind je het nooit vervelend?’ Nee zeker niet, vijftig uur in de week werken voor weinig geld, dát is vervelend. Natuurlijk krijg ook ik weleens een opmerking van zure Henk met vier volgers en een plaatje van een kat, die mij een aansteller vindt omdat ik een hoed draag. Maar dat zijn echt uitzonderingen, de meeste reacties zijn heel positief.’

Geniet je extra van het succes omdat je ook die andere kant hebt gekend: het ploeteren om te overleven?

‘Dat denk ik wel. Ik ben vroeg gestopt met school, had allerlei baantjes en mijn leven zag er elf jaar geleden niet zo goed uit. Ik was ongelukkig en dacht: is dit het nou? Het enige onofficiële diploma dat ik had, was muziek, en daar ben ik toen maar gewoon voor gegaan. Ik ben dankbaar dat ik niet via het conservatorium of de Herman Brood Academie de business in ben gerold, want als ik nu op het podium sta, denk ik: zo’n podium heb ik ook ooit nog voor mijn werk in elkaar gezet. En als ik vanaf de stage twee containers zie, weet ik dat die van een bedrijf zijn waarvoor ik ooit heb gewerkt. Als een collega ‘Poe, dat duurt lang’ zegt, omdat we moeten wachten op het geluid, zeg ik: ‘Weet je wat lang duurt? Een schoolplein leggen met stenen. Wij hebben de mooiste baan ter wereld!’ Laatst las ik op Twitter: weer zo’n BN’er met gouden handschoentjes, en ik dacht: jongen, je moest eens weten. Ik heb weleens over-wogen om nog één dag in de week het werk van vroeger te gaan doen, puur om mijn karakter te behouden.’

Lees ook:
Jaap Reesema: ‘Bij mij zijn het hoge pieken en wat diepere dalen’

Je zei eerder dat The passion goed past in het spirituele jaar dat je hebt gehad. Vertel?

‘Eigenlijk was die spirituele reis al ingezet voordat die hele COVID begon. Ik was de dertig voorbij, en dan ga je toch nadenken over je leven. Ik zag mensen van mijn leeftijd overlijden, ik zag mensen kinderen krijgen en dacht: is dit allemaal toevallig? Waar gaan we heen? Toen heb ik besloten er een soort studie van te maken en ben ik boeken gaan lezen. Ik vind het zo makkelijk om te zeggen dat het geloof niet deugt en alleen maar voor problemen zorgt, terwijl je nog nooit de Koran, Thora of Bijbel hebt gelezen. Ik ben ook samen met mijn tweelingbroer Wouter naar Israël geweest, om te zien waar alle verhalen vandaan komen. Een heel bijzondere reis, niet alleen spiritueel, maar ook omdat we zoiets nog nooit met z’n tweeën hadden gedaan. Het heeft ons nog dichter bij elkaar gebracht.’

Waren jij en je broer altijd al close?

‘Ja, hij is al vierendertig jaar mijn beste vriend. We zijn natuurlijk een tweeling, en hoewel we allebei andere routes hebben genomen in het leven, lijken we wel heel erg op elkaar. Wouter is ook creatief, maar hij doet het niet met zijn stem en zijn gitaar, hij heeft een online marketingbureau. Als ik iets heb opgenomen, stuur ik het hem door en dan weet ik dat ik een eerlijke mening krijg. Andersom doet hij dat ook als hij een campagne heeft verzonnen. Wouter ziet dingen sneller dan ik. Al weken voor de eerste lockdown zei hij: ‘Rob, houd er rekening mee dat alles niet zo gaat zijn als je had gehoopt. Waarschijnlijk gaat het straks alleen nog maar over corona, en dan is dat jij de mol was blokje nummer vier in het nieuws.’ Daar kreeg hij gelijk in. Mijn broer kan dingen voorkneden en is een goede raadgever.’

Klopt het dat tijdens de corona-periode ook je relatie stukliep?

‘Dat speelde daarvoor al wel, maar het had misschien een beetje zijn uitloop tijdens de coronacrisis. Ik vind traditionele relaties ingewikkeld. We leven natuurlijk al generaties lang naar het concept van de kerk: je ontmoet een man of vrouw, daar trouw je mee en daar blijf je bij. Terwijl heel veel biologen geloven dat de mens helemaal geen monogaam dier is. Dankzij het internet en de vrije informatie gaan veel meer mensen denken: oké, maar kan ik dan ook een open relatie hebben of een andere vorm? Wij zijn de generatie waarin dat meer en meer bespreekbaar wordt, en dat vind ik fijn. Ik zeg niet dat het helemaal niet kan, misschien lukt het me ooit wel. Maar ik ben me er heel bewust van dat het voor mij geen appeltje-eitje is.’

Waar heb je het meest moeite mee?

‘Ik vind het heel moeilijk om verantwoordelijk te zijn voor andermans geluk. En daarnaast vind ik een relatie met mezelf hebben soms al heel lastig, laat staan met iemand anders. Het probleem is dat het stofje in je hersenen het overneemt als je verliefd wordt en zegt: Rob, jij bent niet meer de baas, ik ben hier de baas, vraag haar verkering en ga ervoor. Op dat moment voel ik dat ook heel oprecht, maar het is bij mij wel een patroon dat ik na een tijdje denk: en nu? Daarom is het denk ik wel belangrijk om evenwicht te creëren en ook als dat stofje de baas dreigt te worden, te denken: ja, maar wat wil ik nu echt? Anders heb je twee of drie jaar later weer twee verdrietige mensen.’

Er moeten toch ook wel vrouwen zijn die daar vrijer in staan, net als jij?

‘Zeker. En het kan ook nog dat ik diep vanbinnen wel een relatie wil, maar dat het me gewoon niet lukt – ik weet het nog niet precies. Ik vind het wel belangrijk om vrouwen die basisinformatie over mij mee te geven. Soms zegt iemand: ‘Ik wil met je op date.’ En dan denk ik: ja, maar waarom wil je dat? Ik zie een date als een soort sollicitatiegesprek voor een relatie, en ik wil op dit moment geen relatie. Als zij dan zegt: ‘Het lijkt me gewoon lachen om eens in de zoveel tijd een film met jou te kijken, te eten en een leuke avond te hebben,’ dan ben ik daar natuurlijk voor in. Maar ik wil dat wel helder hebben, dan weet je allebei waar je aan toe bent.’

Tekst: Jill Waas | Foto’s Rob Dekay: Maaike van Haaster
Met dank aan Café Cuisine St. Maxime

Deze leuke man met Rob Dekay lees je in VIVA-12-2021. Deze editie ligt vanaf 24 maart in de winkel of lees je hieronder verder via Blendle. 

» LEES VERDER VIA BLENDLE «

Sommige artikelen kun je maar gedeeltelijk lezen op viva.nl, omdat ze afkomstig zijn uit de papieren VIVA. Uit respect naar onze abonnees én om te zorgen dat wij online leuke gratis content kunnen blijven maken, linken wij je door naar Blendle om het hele artikel te lezen. Dit is een online platform waar je betaalt per artikel – in de meeste gevallen een paar dubbeltjes – en de journalistiek mee steunt. We hopen te kunnen rekenen op je begrip! 

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de VIVA-nieuwsbrief.