Suzanne Klemann exit bij Expeditie Robinson: ‘Ik heb nog nooit zulke witte tanden gehad’

Donderdagavond werd de halve finale van ‘Expeditie Robinson’ gespeeld. Helaas voor Jessie Jazz, Anna Nooshin en Suzanne Klemann, want zij moesten het spel verlaten. Wij spraken Suzanne (53) over het avontuur.

Tekst Katy Boer | Beeld Olivier Thijssen

Heb je lang getwijfeld om mee te doen?

“Geen seconde. Ik was heel erg toe aan een nieuwe uitdaging in mijn leven en ik was benieuwd of ik het lichamelijk en geestelijk aan zou kunnen. In mijn hoofd ben ik nog steeds 25, maar dat geldt helaas niet voor mijn lichaam.”

Vond je de expeditie zwaarder dan verwacht?

“Nee, niet echt. Ik had me er zowel geestelijk als lichamelijk heel goed op voorbereid. Eigenlijk waren de eerste dagen het pittigst, omdat je je ineens omringt door mensen die je niet kent en iedereen een plekje probeert te veroveren binnen de groep. Daarnaast moest je wennen aan het klimaat en de omstandigheden van zo’n eiland.”

Hoe is het om je zo’n lange tijd niet te kunnen douchen, tanden poetsen, scheren, etc?

Eerlijk gezegd heb ik elke dag mijn tanden gepoetst, met zeewier! Je hebt verschillende soorten zeewier, van hard tot zacht. Mijn tanden hebben er nog nooit zo wit uitgezien na terugkomst in Nederland. Dat komt mede doordat je geen suikers tot je neemt of thee, koffie of eten dat je tanden doet vergelen. We hadden wel genoeg vers water, daar spoelde ik me elke dag mee af zodat ik geen zoutvaatje werd. Mijn haar spoelde ik in de zee, waardoor ik een enorme bos haar kreeg. Scheren was voor mij geen issue. Gelukkig heb ik weinig haargroei, dus daar kwam ik goed mee weg.”

Hoe en waar ging je naar het toilet op het eiland?

“In de open natuur, lekker een rustig plekje zoeken en turen over de zee. Een prachtig toilet hoor! Aan te bevelen.”

Wat vond je het moeilijkst?

“De samenzweringen en het gekronkel van sommigen.”

Wat viel je achteraf gezien juist ontzettend mee?

“De expeditie zelf.”

Wat was je mooiste moment op het eiland?

“Volgens mij was het 21 juni, midzomernacht, en aan de horizon was de linkerhelft daglicht en de rechterhelft nacht. Ik heb samen met Koos ademloos staan kijken naar de verkleuringen aan de horizon, met tranen in mijn ogen. Als je er niet bij was geweest, kun je het niet geloven!”

Zonder wie had je het niet zo lang volgehouden?

“Koos. Wij waren elkaars spiegel en redder in nood. We stimuleerden elkaar en trokken elkaar erdoorheen als we het zwaar hadden. Tot op de dag van vandaag zijn we heel goede vrienden.”

Wat was je eerste reactie toen duidelijk werd dat je ‘Expeditie Robinson’ moest verlaten?

“Vervuld en voldaan. Ik voelde dat ik met opgeheven hoofd de expeditie kon verlaten en was trots op mezelf dat ik zo ver was gekomen. Ik heb alles gegeven wat in mijn vermogen lag en had daar vrede mee.”

Had je het zien aankomen?

“Ja, de finale was wel erg ver weg voor mij.”

Wat had je anders kunnen doen zodat je deze ronde misschien niet was afgevallen?

“Niks.”

Zit je nu elke week voor de tv om de aflevering te kijken? Hoe vind je het om jezelf terug te zien?

“Ik zit elke donderdag voor de buis met familie, vrienden of ‘Expeditie’-leden. Alleen tijdens de halve finale stond ik op het podium, dus die moet ik nog terugkijken. Ik blijf het altijd moeilijk vinden om naar mezelf te kijken, maar het is ook grappig om je eens in 360 graden te zien. Als je in een spiegel kijkt, zie je jezelf alleen maar van de voor- of zijkant. Geen idee hoe de rest eruitziet. Nu dus wel haha.”

Hoe is het om de anderen terug te zien en te zien hoe zij complotjes smeden?

“Het komt allemaal ten goede van het spel en dat is wat telt.”

Als je nu nog een keer gevraagd wordt om mee te doen, zou je dat dan doen?

“Meteen weer! Het plaatst het leven in een totaal ander perspectief en laat je een andere kant zien dan de verstokte gewoontes die we hebben. Het is de puurste vorm van ons bestaan, namelijk overleven. Het is verhelderend voor je geest en een fantastische detox voor je lijf, dat helemaal gereset wordt. Het moeilijke is alleen na thuiskomst om alle geneugten van het leven te laten staan en alle verleidingen die het leven brengt te weerstaan. Amen. Haha.”

Welke tip zou je iedereen op een onbewoond eiland geven?

“Bij aankomst meteen een shelter maken. Het kan er nog zo mooi uitzien, maar het weer kan zo omslaan en je moet ervoor zorgen dat je veilig bent. Je bent dan beschut tegen de warmte, maar ook de koude elementen van zo’n eiland en de dieren. En ga op zoek naar eten en drinken.”

Lees ook:

Bartho Braat: ‘Die baard. Ik lijk kapitein Iglo wel’
Kraantje Pappie: ‘Ik weet nu dat ik dit soort dingen niet leuk vind’
Elle van Rijn: ‘Ik dacht elke ochtend: weer een nacht overleefd’
Chloe Leenheer: ‘Ik had natuurlijk ook het van de crew kunnen jatten’
Jalou Langeree: ‘Het was een klap in mijn gezicht’
Koos van Plateringen: ‘Toen ik het terugkeek, dacht ik: wat een boeven!’
Anna Nooshin: ‘Je snakt echt niet naar een tandenborstel’
Jessie Jazz: ‘Het groeide uit m’n broekje, maar dat boeide me niet’