Tarikh Janssen: ‘Ik moet tien keer harder werken dan een acteur zonder dyslexie’

Er is meer dan een mooi uiterlijk, vindt acteur 
Tarikh Janssen (30). Dat geldt ook voor zichzelf: 
hoe leuk hij het ook vindt om de mooiboy te spelen, Hamlet is pas echt de rol van zijn leven.

Tekst Anette de Vries | Foto’s Anke van der Meer

Je nieuwe film heet Taal is zeg maar 
echt mijn ding. Frappante titelrol voor iemand die dyslexie heeft.

‘Op Curaçao, waar ik ben opgegroeid, kreeg ik weliswaar bijles, maar er was 
niet echt lesmateriaal voor dyslectische kinderen. Ik ben twee keer blijven zitten, terwijl ik echt niet dom ben. Op mijn 
elfde zijn we vanwege mijn dyslexie naar Nederland verhuisd. Mijn ouders wilden dat ik de best mogelijke begeleiding kreeg. Mooi toch? Uiteindelijk is het allemaal goed gekomen. Maar ik sprak vroeger veel met mijn lichaam, heel beeldend, en ik had een eigen taal.’

Je had je eigen taal?

‘Ja. Om vijf, zes uur ’s ochtends, als de 
zon opkwam, hoorde mijn moeder me 
in onze tuin van: ‘Tjippie-tjappie-tjip’. 
Was ik met een verlaten katje aan het gebaren en praten. En als ik verliefd was, zei ik tegen mijn moeder: ‘Mam, heb je 
dat meisje (klakkend met tong) – klik, klik, klik –  met die (gebaart met vingers) – bling, bling, bling – mooie blauwe 
oogjes gezien?’ Ik kon ook met de zee communiceren. Ik hield van grote golven en als het rustig was, maakte ik de zee boos door rond te rennen en de boel op te jutten. Ik had écht het idee dat de golven woester werden.’

Gebruik je dat magische denken ook met acteren?

‘Ik vaar, naast de techniek, voor een 
heel groot deel op mijn fantasie en verbeeldingskracht. Maar als ik een script lees kan ik dat niet, zoals een Pierre Bokma of Gijs Scholten van Aschat, meteen vormgeven, of de intentie ervan doorzien. Bij acteur Jaap Spijkers hang 
ik direct aan zijn lippen, ook al leest hij voor het eerst een Griekse tragedie. Zelf lukt me dat niet. Ik zie allemaal woorden vliegen die ik niet kan plaatsen. Toch hebben mensen vaak niet door dat ik dyslectisch ben.’

Wat is je truc?

‘Ik moet gewoon tien keer harder werken dan een acteur zonder dyslexie. Maar ik pluk de vruchten van alle bijlessen die ik vroeger heb gehad.’

Hoe was het om van Curaçao naar Nederland te verhuizen?

‘Mijn moeder komt van Curaçao, maar mijn vader komt uit Maarland – een dorp naast Maastricht. Dus ik ben gewoon half-Limburgs. Mijn ouders hebben elkaar ontmoet toen mijn moeder in Nederland studeerde. Ze besloten zich op Curaçao te settelen, maar na vijftien jaar kregen ze heimwee, dat speelde ook mee in de keuze om naar Nederland te komen.’

Heb jij nooit heimwee?

‘Op Curaçao zaten we vier keer per week aan het strand, heerlijk. Maar hier in Nederland zijn er veel meer kansen. 
Ik hou van Curaçao, maar de film- en theaterspeeltuin is daar te klein.’

Het hele interview met Tarikh Janssen lees je in VIVA 1. De editie ligt van 3 t/m 9 januari in de winkel of kan je hieronder online bestellen.

»BESTEL VIVA ONLINE | KLIK HIER «