‘Emily in Paris’ uitgespeeld? Maak dan nu je borst maar nat voor ‘The Duchess’

The Duchess

‘Emily in Paris’ kwam precies op het juiste moment. Een verhaallijn waarin alles goedkomt, Emily’s onverwoestbare optimisme, eigenzinnige outfits, knappe Fransmannen en dromerige beelden van een Parijs waar corona precies geen rol speelt. 

Twee keer knipperen en die tien afleveringen waren voorbij. Balen, want in deze lockdown light zal stug series bingen ons (opnieuw) door de misère slepen. Voor het gemoed liever geen series over dood en verderf, maar iets lichts. Goed nieuws, want ergens in de krochten van je Netflix-acocunt vind je The Duchess, een serie die meer aandacht verdient dan het nu krijgt.

Diademen, Gucci kousen en metallic kimono’s

Comedian Katherine Ryan speelt de gelijknamige hoofdrol in een serie die zich niet afspeelt in dreamy Parijs, maar druilerig Londen. Katherine is in vrijwel alle opzichten alles wat Emily niet is. Ze is een single moeder die van cynisme een lifestyle maakt. Mannen zijn leuk voor seks, maar  niet veel meer dan dat en vervelende mensen vertel je onomwonden de waarheid. Vaak zijn dat de schoolpleinmoeders, die nogal grijs afsteken naast Katherine’s uitzinnige outfits. Brengt ons meteen op het enige punt dat Emily en Katherine gemeen hebben: een uitgesproken kledingstijl met een voorliefde voor designerstukken.

In interviews vertelt de Canadese comedian dat single moeders in films en series veel te vaak worden afgeschilderd als schmützige types die hun leven niet op de rit hebben. Haar belangrijkste eis voor de serie was dan ook dat Katherine er fantastisch uit moest zien. Diademen die niet zouden misstaan in het Zwanenmeer, Gucci kousen, metallic kimono’s, dramatische jurken, pyjama’s met veren en truien met teksten als ‘World’s smallest pussy’: ook Katherine zou met haar eclectische stijl Parisiennes een migraine bezorgen. Zelfs als je niet kunt lachen om haar wraakacties en vileine oneliners, is Katherine’s kleurrijke plunje die zo vrolijk afsteekt tegen het mistroostige decor alleen al de moeite van het kijken waard.

Soms bitchy, soms sociopaat

En passant gaat de serie links en rechts ook wat hardnekkige clichés en taboes te lijf. The Duchess is geen serie waarin de hoofdrolspeler pas echt gelukkig is wanneer de Ware haar komt redden. In plaats daarvan maakt Katherine nog liever een tweede kind met haar afgrijselijke ex omdat ze weet dat daar leuke kinderen van komen. Verfrissend in een film- en tv-wereld waarin het meestal de mannen zijn die roet in het eten gooien met hun vermeende bindingsangst.

De makers hebben hun best gedaan Katherine vooral niet al te likable te maken. Ze behandelt dochter Olive als een bestie, houdt vaste scharrel Evan (hopeloos verliefd op Katherine) aan het lijntje en haar gedrag is soms bitchy, maar soms ook van het kaliber grensgeval sociopaat.

Daarnaast bestiert ze een pottenbakkersbedrijf die ze de naam met de cringy woordgrap ‘Kiln’em Softly’ gaf en flaneert ze inderdaad door de buurt met de hooghartigheid van een hertogin. The Duchess is desalniettemin binge-waardig. Het is niet zoetsappig, niet cliché en het komt ook niet per se allemaal goed, maar inspireert wel om die stoffige thuiswerk-outfits nou eindelijk eens om te ruilen voor iets feestelijkers.

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de VIVA-nieuwsbrief.

Beeld: Netflix.
Viva’s Susan wilde ooit Carrie Bradshaw worden, maar heeft nog steeds geen New Yorks brownstone-appartement, geen Manolo Blahniks en geen walk-in closet. Wél een huis in hartje Utrecht en vriendinnen die altijd ruzie maken over wie Miranda, Charlotte, Samantha of Carrie is. Houdt enorm van mensen die zichzelf niet te serieus nemen en nadrukkelijk níet van huidkleurige panty’s en mannen die salsa dansen.