Tieten, memmen, prammen, jetsers

Dit stukje gaat over bh’s. Gewoon, om een ergernis te uiten, en tevens jullie iets te vragen.

De bekende ergernissen
Met bh’s heb ik een soort haat/liefde verhouding. Meer haat dan liefde, moet ik zeggen. Want voordat je de liefde voor een bh kunt voelen, moet je eerst jezelf onder ogen komen in zo’n veel te klein pashokje, met honderd verschillende bh’s in honderd verschillende maten, aangezien je cupmaat elke keer als de wind draait lijkt te veranderen.

En dat dan alles knelt of hangt of snijdt en je ondertussen je eigen lijf niet kunt ontwijken door die dwingend grote spiegel en dat de verkoopster aan de andere kant van het gordijn staat te schreeuwen ‘Ik WIST gewoon ZEKER dat je 80F bent!! HAD IK GELIJK OF HAD IK GELIJK??!?!!’

Het betere hijs- en sjorwerk
Afijn, die malaise kennen we allemaal. Gelukkig ben ik snel tevreden kwa bh’s. Ik hou niet zo van teveel grappen en grollen rondom mijn boezem. Die bh’s van Marlies Dekkers bijvoorbeeld, daar begrijp ik nog altijd niets van. Ik vind dat je er met een Marlies Dekkersje uitziet alsof je de nok van een circustent in moet worden gehesen om een spannende trapeze-act te doen. Of alsof je met een parachute op je rug een vliegtuig uit gesmeten gaat worden.

Als ik dat betere hijs- en sjorwerk bij een vrouw zie, denk ik: ze zal het wel nodig hebben, al die bondagemiddelen. Zonder al die touwen sleept ze haar borsten waarschijnlijk over de grond mee. Of moet ze ze over haar schouders gooien om enigszins comfortabel te lopen.

Echte prammen
Nee, ik vind mijn decoletette mooi genoeg zonder de tuigjes van Marlies. Maar de laatste tijd ging ik weer meer nadenken over bh’s, en dat kwam door de reclames van het lingeriemerk Sapph. Ik weet niet hoe het in de rest van Nederland zit, maar hier in Utrecht hangt heel Hoog Catharijne vol met de posters van Sapph.

En die posters, daar is iets mee. De vrouwen op de posters van Sapph zien er namelijk uit als vrouwen met een dubieuze beroepskeuze in de dienstverlenende sector. Ja echt. Ze duwen hun prammen -want het zijn echt prammen- in je gezicht en kijken daarbij overdreven wulps, hun gezichten volgeplamuurd. Allemaal bastaardkinderen van Lolo Ferrari en een willekeurige transseksueel naar keuze.

Wie koopt nou die bh’s? Je wilt er toch niet goedkoop uitzien? Natuurlijk willen we allemaal begeerlijk uitzien. Onze memmen als twee opgewreven appeltjes, of zoals je wilt: opgewreven galiameloenen. Je lijf als een verleidelijk cadeautje dat uitgepakt kan worden door een frisse knul in een frisse onderbroek, waarna etc. etc.(vul zelf maar in.)

Begeerlijk op de verkeerde manier
In die bh’s van Sapph zie je er misschien begeerlijk uit, maar begeerlijk op een ‘hallo vul al mijn gaten, laat me alle hoeken van je kelderbox zien en laat me daarna buiten bewustzijn achter in een vochtige greppel’ manier. Ik ben graag begeerlijk op de ‘hallo je wilt echt wel met me zoenen en wie weet wat nog meer, en daarna wil je mijn mening over de komende verkiezingen horen’ manier.

Dus hier een vraag aan jullie: Kopen jullie die dingen? Denken jullie na het zien van die posters: doe mij een stel van die verleidelijke bustehouders? En mannelijke lezers: raken jullie daar opgewonden van?

*Diepe frons in voorhoofd.*

CC Foto: pierre bédat