Tim Hofman: ‘De wereld is voor onze generatie een bende’

man of viva tim hofman

Interviewen kan programmamaker en presentator Tim Hofman (32) heel goed, maar geïnterviewd worden is een ander verhaal, merkt VIVA’s Milou als zíj de vragen stelt.

Heb je wel zin in dit interview?

‘Ja hoor. Alleen in het kader van Over mijn lijk vind ik het soms lastig dat het zo veel over mij gaat. Zolang we dat niet doen, vind ik het niet erg om het erover te hebben.’

Waarom wil je niet dat het over jou gaat?

‘Ik ben absoluut niet de meest boeiende factor in het programma, dus het voelt als een soort gekke misplaatste ijdelheid. Het is niet dat ik bescheiden wil overkomen, hoor. Als je aan me vraagt of ik goed ben in mijn werk, zeg ik ja. Dat is het niet. Ik hou er gewoon niet van om over mezelf te praten.’

Een nieuw seizoen van Over mijn lijk. Vertel.

‘Ik moest met mezelf in conclaaf gaan of ik het nog een keer wilde, nee kón, doen. Als ik zo in iemands leven stap, ga ik er headfirst in, tot de bodem, met alles wat ik te bieden heb. Ik dacht: ga ik dit weer doen, wetende dat ik deze mensen ga verliezen? We maken dit seizoen zes verhalen in plaats van vijf. Dat betekent één iemand extra verliezen. Toch heb ik besloten het wel te doen, omdat het fantastisch mooi is om dit te maken. Het heeft een grote impact op mijn leven − als interviewer, als mens. Jeroen (uit het vorige seizoen Over mijn lijk, red.) is net overleden en ook al wisten we dat dit ging gebeuren, het valt me zwaarder dan ik dacht. Heel bijzonder, ik was de ceremoniemeester op zijn begrafenis.’

Ben je anders over de dood gaan nadenken?

‘Ja. De eerste zomer dat ik dit maakte, was ik verdrietig dat ik ooit dood zou gaan. Ik ging door verschillende fases. In een fase vroeg ik me af waarom ik nog naar werk zou gaan. Het leven voelde leeg en irrelevant, ik kreeg moeite met zingeving. Ik zat er zó diep in dat ik steeds bezig was met hoe mijn begrafenis eruit zou zien. Dat is geen leuke gedachte, maar het was een fase waar ik doorheen moest. Als ik me nu betrap op zo’n gedachte, zet ik dat uit. Dit seizoen ga ik het iets zorgvuldiger aanpakken. Als het een heavy dag is, zorg ik ervoor dat ik de dag daarna vrij heb.’

Hoe zou jij willen doodgaan?

‘Ik heb dus geen zin om daarover na te denken. Dus dat doe ik niet. En joh, ik ben 32.’

Maar het programma laat zien dat het voor jonge mensen zo afgelopen kan zijn.

‘Dat is waar, alleen hoef ik het niet de hele tijd op mezelf te projecteren. Het programma heeft me wel veranderd. Ik was altijd aan het plannen. Wat wil ik over vijf jaar doen? Hoe regel ik dat financieel? Ik ben milder geworden voor mezelf, want morgen is niet beloofd. Echt, het kan zo voorbij zijn. Dat weet ik zelf, omdat ik op mijn veertiende onder een auto kwam. Iemand reed mijn lichaam aan duizend stukken, omdat ‘ie ruzie had met z’n vrouw. Dat was ik een beetje uit het oog verloren, maar het is écht een mazzeltje dat ik hier nog zit.’

Ben je gelukkig?

‘Ja. Niet altijd, dat gaat met pieken en dalen, maar ik ben rustig, tevreden en voel me goed.’

De dingen die je maakt – Over mijn lijk, Coalitie Y en BOOS – zijn maatschappelijk geëngageerd. Voel je een druk of verantwoordelijkheid om dit maken?

‘Niet per se een druk dat ík het moet doen, maar wel dat het moet gebeuren. De wereld is voor onze generatie een bende. Geen vaste contracten, onbetaalbare woningmarkt, hoge studieschulden. Ik heb een groot platform, dan kan ik maar beter een beetje m’n best doen. Het is gewoon niks voor mij om in een glitterjas een quiz of spel te presenteren.’

Waar komt die idealistische drang vandaan?

‘Ik kom uit een VARA/PvdA arbeidersfamilie, van oude havenarbeiders. Laatst kwam ik er door een oud artikel achter dat mijn opa in meerdere vakbonden zat. Hij daagde gerust zijn baas voor de rechtbank, omdat de mensen die er werkten hun reiskosten niet vergoed kregen, terwijl ze daar recht op hadden. Dat social justice, streven naar gelijk en gelijkwaardigheid, het arbeidersactivisme, dat zit in de familie. Ook al noem ik mezelf geen activist − ik ben immers ook een prima betaalde NPO ambtenaar.’

Dit is niet het volledige interview met Tim Hofman. Benieuwd naar het gehele interview? Dat kun je lezen in de nieuwste VIVA #34, die vanaf vandaag in de winkels ligt. Weet je dat je de nieuwste VIVA ook als losse editie heel makkelijk kunt bestellen via deze link?

»BESTEL VIVA ONLINE | KLIK HIER«

Tekst: Milou Deelen | Foto’s: Lin Woldendorp | Met dank aan: Bar Basz Hilversum