Sandra en Jorien zijn uit elkaar gegroeid: ‘Ze leeft erg in haar eigen wereldje en daar laat ze mij niet in toe’

Sandra en Jorien zijn uit elkaar gegroeid en Jorien wil nu liever alleen wonen. Maar hoe moet het met hond Kees? Jorien wil hem houden omdat hij haar uit haar depressie heeft gehaald en nog steeds haar beste maatje is. Bovendien was hij een cadeau van haar ouders. Sandra gaat akkoord, op voorwaarde dat in het echtscheidingsconvenant wordt opgenomen dat zij Kees altijd mag ophalen voor behendigheidswedstrijden bij de hondenschool. Jorien vindt een omgangsregeling overdreven.

Jorien: Vier jaar geleden had ik een depressie. Toen stelden mijn ouders voor dat ik een hond zou nemen. Kees heeft me echt uit de put gehaald. Het gaat nu weer beter, al zal ik nooit meer helemaal de oude worden. Ik ben snel moe in mijn hoofd en kan daardoor nog maar halve dagen werken. Als ik thuiskom staat Kees altijd te trappelen om uit te gaan. We maken een lange wandeling over het strand. Ik kan mijn hoofd leegmaken en Kees doet zijn behoeften. We spelen ook altijd met de bal.

Enfin, tussen Sandra en mij gaat het al jaren niet goed. Tijdens mijn depressie kreeg Sandra een nieuwe functie waardoor ze vaak weg was. Ik moest mezelf uit mijn dal trekken. Daardoor zijn we uit elkaar gegroeid. En inmiddels leven we in zulke verschillende werelden, dat we elkaar niet zo veel meer te vertellen hebben. Ik denk dat ik liever alleen woon. En ik neem Kees mee. Hij is heel belangrijk voor me. Jorien kan helemaal niet voor hem zorgen. Die is nooit thuis. Ja, op zaterdag gaat ze met hem naar behendigheidstraining. Nu wil ze een soort omgangsregeling in het convenant opnemen. Ze wil Kees elke zaterdag meenemen naar de hondenschool en op zondagen naar wedstrijden. Ze heeft het zelfs over wedstrijden in het buitenland! Ik voel daar niets voor. Kees is mijn maatje. Als ze zo nodig een hond wil commanderen, neemt ze maar een eigen hond. Kees is van mij.

‘Misschien is het wel beter zo’

Sandra: Ik vond het heel moeilijk toen Jorien depressief was. Ze zat maar op de bank. Ik kon haar absoluut niet bereiken. Toen hebben we Kees genomen en dat heeft Jorien echt geholpen. Ik vond het soms wel moeilijk dat al haar aandacht en liefde naar Kees gingen. Ze vertroetelde hem alsof hij een kind was en mij zag ze niet staan. Ik denk dat ik daardoor op mijn werk steeds meer taken naar me toe heb getrokken. Ik ontmoet veel mensen en daar hou ik van. Om te ontspannen, en misschien ook wel om nog iets gezamenlijks met Jorien te doen, heb ik voorgesteld om samen met Kees naar de hondenschool te gaan. Jorien is een keer mee geweest, maar ze vond het er te druk. Ik ben wel gebleven. Ik vind het hartstikke leuk en Kees geniet er ook van. We vormen een fantastisch team. We zijn kampioen van onze regio! Nu wil Jorien bij me weg. Ik vind het jammer. Ik hou nog steeds van haar en ik probeer haar bij alles wat ik doe te betrekken. Ze leeft erg in haar eigen wereldje en daar laat ze mij niet in toe. Dus misschien is het ook wel beter zo. Maar ik wil wel behendigheid blijven doen met Kees. Jorien mag hem de hele week hebben, maar die dagen met hem op de hondenschool kan ik echt niet missen. En als er wedstrijden zijn wil ik hem ook meenemen. Joren doet zo bezitterig over Kees. Daarom wil ik een soort omgangsregeling opnemen in het convenant.

‘Ik vond het soms wel moeilijk dat al haar aandacht en liefde naar Kees gingen’

De mediator: ‘Wat heeft Kees een geluk met 2 mensen die zo graag met hem samen zijn. Dat is in ieder geval goed geregeld. Jammer dat het tussen jullie niet lukt om samen afspraken te maken hierover. Uiteraard is het misschien ook wel te verklaren, want jullie gaan Kees allebei missen. Stel je zelf de vraag eens wat het voor de ander belangrijk maakt om voor Kees te zorgen, of samen met hem te zijn. Kun je daar begrip voor opbrengen? Kun je ook aan de ander vertellen wat jij denkt dat het belangrijk maakt voor de ander om voor Kees te zorgen? Dat zou al heel knap zijn, want wat je nu tegen de ander zegt, is dat je begrijpt dat de ander ook met Kees wil zijn. Hoe zou je dat samen kunnen invullen zonder dat je terugvalt in de sfeer dat alleen jij voor Kees wilt kunnen zorgen? Nu zijn jullie zover gekomen dat je Kees het beste geeft van jullie samen. Daarvoor zal je hem ook willen missen. Want uiteindelijk willen jullie samen het beste voor Kees. En natuurlijk ook een beetje voor jezelf.

Er gebeurt altijd wel iets in je sociale omgeving waardoor je even van je stuk bent gebracht. iMediators is in die gevallen een handige partner om bij je te hebben. Online of aan tafel helpen wij vrienden, partners en collega’s weer in gesprek te komen. Samen naar een nieuwe toekomst zonder jezelf te verliezen.’

Michiel Hordijk (44) is full certified mediator in familie-  en arbeidskwesties. Als vader van een dochter uit een eerder huwelijk en een zoon in zijn huidige relatie staat hij zelf dagelijks voor de keuze hoe je omgaat in alle verschillende situaties op het werk en in je gezin.Wekelijks gaat hij op VIVA.nl in op een voorgelegde situatie en geeft hij een tip hoe met de situatie kan worden omgegaan. Heb je zelf een vraag of situatie die je wil voorleggen aan Michiel? Mail deze dan naar: viva@imediators.nl

Vaart achter de scheiding: ‘Hij geeft mij niet de kans om afscheid te nemen’
Lucy’s vader hield de relatie met zijn nieuwe vriend verborgen: ‘Mijn vader was mijn maatje’
Als je dochter je nieuwe vriend niet accepteert: ‘Ze verwacht dat ik mijn relatie verbreek’
Kathy: ‘Ik heb meer het gevoel dat mijn stiefvader mijn vader is’
Esther: ‘Ik heb er geen energie meer voor’
Mary: ‘Mijn zoontje wil dat wij allebei op zijn verjaardag zijn’
Het niet eens worden over de opvoeding: ‘Mijn ex houdt onze kinderen klein’
Is een ouderschapsplan echt nodig?

Beeld Shutterstock