Vacature bij het Vaticaan

geen

“Ik heb er de kracht niet meer voor”. Nooit verwacht dat Paus Benedictus XVI onze eigen Gerard Joling zou citeren. Toch waren het ongeveer deze woorden waarmee hij zijn vertrek per 28 februari 2013 aankondigde.

Vooropgesteld: ik ben geen fan van het Vaticaan. Toch was ik (blij) verrast toen ik vandaag hoorde dat de belangrijkste vacature binnen de Rooms-Katholieke Kerk per 1 maart aanstaande weer is opengesteld. Nooit geweten dat je als Paus tussentijds het bijltje erbij neer kon gooien.

Geschiedenislesje
Nu blijkt dat ik gewoon niet goed heb opgelet. Los van het feit dat dit al twee keer eerder is gebeurd (en ik maar denken dat we een primeurtje hadden) in 1294 en 1415, bleek dat Benedictus (of mogen we hem nu weer gewoon Joseph noemen?) zelf ook al eerder had aangegeven misschien niet tot het eind van de rit aan te blijven. Als belangrijkste reden gaf hij toen (en nu) zijn gezondheid. En dat snap ik wel.

Een koutje is zo gevat
Voor een hoogbejaarde kan een griepje zomaar enorme gevolgen hebben. En dan helpt het niet als je de hele dag in een jurk rondloopt. De kou trekt toch snel omhoog. Daarnaast is ook dat eeuwige kussen van de grond een lastige opgave; de meeste mensen boven de 75 hebben broze botten en zijn nu eenmaal niet meer zo lenig.

Functie-eisen
Alle gekheid op een stokje; als je een man van 78 laat aantreden op zo’n functie, dan weet je dat het risico aanwezig is dat hij zijn zilveren jubileum waarschijnlijk niet zal halen. Maar ja, tegelijkertijd… als je heel graag iemand wilt aanstellen met vooroorlogse ideeën en conservatieve idealen, dan is de vijver waaruit je kunt vissen niet zo heel groot.

@Pontifex
Met Paus Benedictus XVI had het Vaticaan een twitterende Paus. Maar ook een Paus die zich fel uitsprak tegen euthanasie, abortus en het homohuwelijk (blijkbaar alledrie zeer zware bedreigingen voor de wereldvrede), weinig tot niets deed tegen het seksueel misbruik van kinderen door geestelijken binnen de kerk en andere geloven als de Protestantse kerk en de Islam schoffeerde. Kortom, een zeer sympathieke en innemende man. Not.

Daar gaan we weer…
Wat er nu gaat gebeuren? Al die mannen in jurken laten zich net als in 2005 weer opsluiten in de Sixtijnse kapel in Rome en gaan erover in conclaaf. En terwijl zij dat doen gaat de hele internationale pers zich blind zitten staren op dat ene schoorsteentje waar dan op een goede dag witte rook uit zal moeten komen. Dit keer zal het waarschijnlijk iets minder lang duren. Binnen het Vaticaan is er in ieder geval goede hoop om er voor de Pasen uit te zijn. Want ja, iemand moet Nederland natuurlijk “bedanken voor die bloemen” nietwaar?

Hopen tegen beter weten in
Tegen beter weten in hoop ik dat er wordt gekozen voor een wat jongere Paus. En dan het liefst ook nog één die iets dichter bij de werkelijkheid staat dan zijn voorganger. Die met het uitdragen van zijn geloof ook rekening houdt met anderen. Andere gelovigen, anders geaarden, andersdenkenden.

Joseph Ratzinger was Paus van 2005 tot februari 2013. Dan ben je eigenlijk geen Paus maar een pauze.

Ik vond het een heel vervelende pauze om eerlijk te zijn.

Bron foto: Sergey Gabdurakhmanov