Veelgemaakte spelfouten die we voor altijd de wereld uit willen helpen

Taalfouten

Ook al is de leerplicht in Nederland al zo’n 114 jaar van kracht (we hebben er de geschiedenisboeken op nageslagen), het correcte gebruik van de Nederlandse taal blijft een heikel puntje voor velen. Enerzijds omdat het soms lijkt alsof je anderen kunt blíjven corrigeren (en laten we eerlijk zijn: je wilt ook niet constant moeder taalnazi spelen). Anderzijds omdat de logica vaak ver te zoeken is en er bij iedereen weleens een foutje insluipt! Daarom helpen we je voor eens en altijd uit de brand en zetten we de meest gemaakte stijl- en spelfouten voor je op een rij, zodat je die nóóóóóit meer hoeft te maken.

Ik irriteer me aan

Ik irriteer me aan jouw spelfouten. Nou, daar ga je zelf al! Je kunt je namelijk wel irriteren, maar je ergert je ergens aan. Dus correct: het irriteert me of ik erger mij aan.

Verassing

Ga je iemand verassen? Doe maar niet: het betekent zo goed als dat je iemand gaat verbranden en dat is toch niet helemaal wat je voor ogen hebt als je vriend of vriendin een jaartje ouder wordt. Dus vanaf nu maak je iedereen blij met een verrassing.

Ik besef me

Waarschijnlijk zo eentje waarvan je nooit besefte (ha-ha) dat je ’m fout deed. Correct: ik besef of ik realiseer me.

Pubertijd

Het woord slaat op een bepaalde tijd, dus is het misschien niet zo raar dat we het en masse verkeerd doen. Je schrijft het namelijk toch echt anders, correct is puberteit.

Vertellen tegen

Je vertelt iets aan iemand en je kunt iets tegen iemand zeggen. Waarschijnlijk valt het bijna niemand op als je het door elkaar haalt, maar vanaf nu vergeet je het nooit meer. Correct: vertellen aan of zeggen tegen.

Omstebeurt

Dit woordje is er in je kindertijd natuurlijk al ingeslopen: omstebeurt mocht je met de Nintendo spelen. Maar nu ben je oud genoeg om het goed te doen, dus: om de beurt.

Zoals bijvoorbeeld

Superlief dat je het zo uitgebreid aan ons wilt vertellen, maar dubbele woorden zijn niet nodig. Zoals en bijvoorbeeld betekenen exact hetzelfde, en dus is één van de twee genoeg.

Me hond, me moeder, etc.

Een groot irritatiepunt van velen sinds de opkomst van social media (‘Ik heb vandaag me schatje verast’, ARGH!). Me is hét voorbeeld van spreektaal die in onze pen kruipt… En daar gaan we nu een stokje voor steken. Noteer bij dezen: correct is mijn. Wil je het dan toch korter schrijven, gebruik dan: m’n.

Hun zeggen

Hun en hen: ze worden dikwijls verwisseld. Maar volgens de Algemene Nederlandse Spraakkunst wordt het verkeerd gebruiken van één van de twee niet meer als officiële fout gezien. Dit is wél het geval als je hun als onderwerp gebruikt. Met andere woorden: ‘Hun hebben het gezien’ zeggen, is fout. Correct: ‘Zij hebben het gezien’ of ‘Zij zagen het.’ Hun is trouwens een bezittelijk voornaamwoord: ‘Het is hun hond’.

Cellulitis

Alsof alleen het hebben ervan al niet kut genoeg is, schrijven we het vaak ook verkeerd. Het is namelijk niet cellulitis, maar cellulite. Wist jij dat?

Persé

Vaak geschreven als één woord, maar het zijn eigenlijk twee woordjes in z’n simpelste vorm: per se.

Groter als mij

Groter dan ik! GROTER DAN IK!