VIVA kijkt Wie is de mol? aflevering 3 – Waarin de jokers en vrijstellingen je om de oren vliegen

wie is de mol aflevering 3

All Stars zong niet voor niets ‘Zaterdag was de mooiste dag van de week’: gisteren was het tijd voor aflevering 3 van spel der spellen Wie is de mol? 2018. Kim van Weering praat je bij.

Oppassen geblazen: spoilers!

Het kan aan mij liggen, maar ik slaap altijd zo verdomd slecht na elke aflevering van Wie is de mol? Iets met tunnelvisie geloof ik. Ik zit na aflevering 1 en 2 volledig op Simone en ik kom er (nu al) gewoon niet meer vanaf na die bizarre ‘wisseltruc’ van vorige week. En kan Ron niet gewoon nog één keer terugkomen?

En dan nog even een heel klein gratis tipje voor we van start gaan: mag ik jullie alsjeblieft attenderen op het allerleukste Twitteraccount van Nederland: @onbruikbareWIDM. Een account bomvol zalige non-hints als:

Goed, over tot de orde van de dag: aflevering 3. Zonder Jean-Marc, zonder Ron, maar met een nieuwe trui voor Bella. Molboekjes en popcorn paraat, daar gaan we!

We trappen af met Art in de bergen – geen onprettig gezicht – pianomuziek én de titel van deze aflevering: ‘Kreupelstraat’. Over die bergen gesproken: Stine vindt het er heel koud (goh!) en noemt de locatie ‘oogverblindend’. Is een mol niet…? Juist.

Dag vier. Terwijl de groep fanatiek broodjes belegt met kaas en ei wordt er geopperd een penningmeester uit te kiezen want ‘dit wordt ongetwijfeld de dag dat de pot in de plus gaat’. Olcay lijkt het wel leuk om penningmeester te zijn. Volgens Simone is het echt wel veel meer dan dat, namelijk een ‘waanzinnige verantwoordelijkheid’. Stine vindt zichzelf uitermate geschikt voor het penningmeesterschap omdat ze denkt dat iedereen haar wel vertrouwt. Het blijft ongemakkelijk stil, waarna Olcay concludeert dat er zojuist ‘democratisch is besloten dat zij penningmeester is’. Had ik al gezegd dat Bella een andere trui aanheeft?

Met het eerste spel valt meteen € 2500,- voor de pot te verdienen. Opdracht: vijftien minuten rondrijden in een bergdorpje vol mensen zonder tanden en schapen – zonder ingesloten te worden door twee rode auto’s. Eitje karweitje zou je denken. Vol goede moed springen de kandidaten in de Georgische vierwielers. Olcay is voor een verkenner. Stine ziet daar – heel verrassend – het nut niet van in.

Ellie Lust waar ben je? Kun je alsjeblieft richting Tbilisi ingevlogen worden om deze kandidaten – en dan met name Simone – een spoedcursusje etherdiscipline te geven? Loes ‘laat zich leiden’ door Emilio, die superperongeluk de timer vergeet aan te zetten. Vriend, dat is het hele idee als bijrijder van deze opdracht. You had one job… En ben ik de enige die het wel heel opvallend vindt dat deze grappenmaker ‘Is it me you’re looking for‘ zingt als hij voor het eerst de porto test? Zoeken we hem?

De auto van Stine en Jan houdt het vlak voor de finish voor gezien, waarna Stine iedereen (inclusief behulpzame Georgiër) bijeen roept om de auto over de finish te helpen duwen. Gevalletje kreupelstraat toevallig? Simone laat zich dat geen twee keer zeggen en komt als een echte held aangesneld. Hatsjiekiedee, verdubbelaartje erop en € 900,- voor de pot. Penningmeester Olcay neemt trots het geld in ontvangst en zet ‘Money, money, money‘ van Abba in. Wat kan ze ontwerpen hè.

In het gezelligste hotel van Georgië praat de groep nog even na. Bella vindt dat er teveel over koetjes, kalfjes en lekkere broodjes wordt gepraat en dat er te weinig kritische vragen worden gesteld. Ik ben het helemaal met haar eens. Opletten, vrienden!

Opdracht twee staat volledig in het teken van elkaar vertrouwen. Een ideaal thema voor een spel waarvan het motto ‘trust nobody‘ is. Er wordt gelogen en bedrogen. Jan en Simone besluiten Olcay en Stine niet te vertellen wat er in ‘hun’ bakjes ligt. Olcay is teleurgesteld en vindt het ‘typerend voor de groep’. Dat vindt Stine ook. De twee vrouwen lijken elkaar ineens volledig gevonden te hebben bij deze opdracht. Jan vindt uiteindelijk de groene vrijstelling (winning!), Olcay de zwarte – die ze direct aan Stine weggeeft omdat ‘zij het verdient’. Beide vrouwen zijn trots op elkaar. Ik pink een traantje weg.

De pot staat na opdracht twee toch weer flink in de min. Jan vertelt Emilio over zijn gevonden groene vrijstelling want 1. ‘Emilio is gewoon een geweldige gast’ (nee da’s echt een topreden, Jan) en 2. ‘een bondje is gewoon altijd goed’. Amen. Emilio heeft niks maar wil nog wel even zeggen dat Jan hem écht kan vertrouwen.

De volgende dag komt Art het wederom heerlijk uitziende ontbijt verstoren. Hij is op zoek naar vier dappere en vier organisatorisch goede deelnemers. Loes heeft spijt dat ze haar vinger niet op tijd heeft opgestoken want ze wil toch echt wel graag dapper zijn. Olcay wil wel met haar wisselen en krijgt in ruil daarvoor een daverend applaus van de groep. En terecht, die vrouw verdient een medaille. Paragliden laten schieten voor… ja voor wat eigenlijk. Noteren wat de nationale kaas van Georgië is. Ook leuk.

De vier dappere deelnemers rennen de berg af: opdracht drie ‘Molcast’ is begonnen. Stine is gekoppeld aan Simone en daar baalt ze van, want daar heeft ze ‘hele slechte ervaringen mee’. Ze denkt dat Simone niet weet hoe een portofoon werkt. Ze blijkt het ook niet te weten. Stine baalt, want ze wil geld in de pot zien. Had ik Ellie Lust al opgeroepen voor een lesje etherdiscipline?

Bella vindt het in de lucht ‘bie oe tie foel’. Ik ben vooral blij dat dolfijn-in-banaan-trui terug is. Met achttien goede antwoorden verdient de groep € 1800,- voor de pot en is er reden genoeg voor een klein vreugdedansje. Ruben noemt de geslaagde opdracht een ‘godswonder’, Olcay is trots op de groep en houdt van iedereen. Voor eventjes dan.

Tijd voor de test. Ruben vindt het spannend. Ik ook. Hij weet het niet met Simone. Ik ook niet. Ruben man, ik voel je. Simone verdenkt in haar plaats juist Ruben, al is Jan ook een optie. Emilio heeft ‘een gevoel bij Loes’. Ik ben er nog niet achter wat voor gevoel dat dan precies is.

Olcay zonder molboekje zit er vooraf bij alsof ze de topografie van Zuid-Oost Azië uit haar hoofd aan het leren is. Ze stemt op Ruben. Jan maakt de test zonder vrijstelling.

Het eerste groene scherm is voor Simone (mark my words, die vrouw is verdacht). Ook Jan en Loes krijgen een groen scherm. Dan is het de beurt aan Bella. BAM. Rood, net als de kleur van haar nagels (karma). Simone is d’r maatje kwijt, Ruben zijn muziekbuddy. Dolfijn-in-banaan-trui is niet meer.

Wil je niets meer missen van VIVA? Neem een abonnement. Klik hier voor onze speciale aanbiedingen.