Waarom je de prachtfilm ‘Moonlight’ absoluut wil zien

Het is de favoriet bij de Golden Globes en de Oscars en trok in het openingsweekend in ons land al meer dan 24.000 bezoekers. Dit is waarom wij denken dat je ‘Moonlight’ niet mag missen.

Tekst Eline Krak

“Who is you, Chiron?” Die vraag wordt gesteld aan de Afro-Amerikaanse jongen om wie het in ‘Moonlight’ allemaal draait. En eigenlijk tekent die vraag het hele verhaal. De kijker volgt drie fases in het leven van de jonge Chiron, die worstelt met zijn identiteit, zijn geaardheid en zijn verslaafde moeder. Hij woont in een achterstandswijk in Miami en is constant het mikpunt van pesterijen.

Drie fases
De film is opgedeeld in drie hoofdstukken en in elk hoofdstuk wordt Chiron gespeeld door een andere acteur. Als klein jongetje wordt hij gespeeld door Alex R. Hibbert. In het eerste halfuur heeft hij geen tekst, maar overdondert hij met zijn persoonlijkheid. In alle stilte zie je dat er van alles in hem omgaat, meer dan gebruikelijk is voor een jongen van zijn leeftijd. Chiron als puber wordt geportretteerd door Ashton Sanders, de volwassen Chiron wordt gespeeld door Trevante Rhodes. De drie acteurs hebben elkaar nooit gesproken tijdens het opnemen van de film, omdat regisseur Barry Jenkins wilde dat ieder zijn eigen invulling aan de rol zou geven, En dat is gelukt. Alle drie geven ze met weinig woorden en veel emoties een geheel eigen draai aan het personage en zorgen er tegelijkertijd voor dat het een eenheid blijft. Dat is knap, want er zijn weinig uiterlijke gelijkenissen.

Meesterlijke cast
Het trio wordt ondersteund door een verpletterend goede cast, waaronder Mahershala Ali (bekend van ‘Luke Cage’ en ‘House of Cards’) die een bijrol speelt zoals je een bijrol moet spelen. Hij is drugsdealer, maar ook een oprecht charmante lieverd die zich ontfermt over Chiron: “At some point, you gotta decide for yourself who you’re going to be.” Naomie Harris, die slechts drie opnamedagen had, zet een fenomenale rol neer als zijn aan drugs verslaafde moeder. Allebei dragen ze bij aan twee van de mooiste scènes in de film: Mahershala in het begin, als hij een jonge Chiron leert zwemmen in zee en Naomie aan het eind, als ze als moeder vergiffenis vraagt aan haar inmiddels volwassen zoon.

What’s a faggot?
De kracht van de film is misschien wel dat veel personen die eraan meegewerkt hebben zelf uit een vergelijkbaar milieu komen en/of soortgelijke situaties hebben meegemaakt. Het sterke acteerwerk wordt ondersteund door een dromerige cameravoering en allerlei stijlmiddelen die ervoor zorgen dat je ook visueel constant geprikkeld wordt. Er hangt een sluier van verdriet om de film, maar er zijn ook momenten van liefde en hoop. En juist die maken de film ontroerend. De scènes waarin Chiron de stilte doorbreekt, bijvoorbeeld als hij als jong kind vraagt: “What’s a faggot?”, gaan door merg en been. En die waarin hij voor het eerst sex heeft met een jongen is ronduit vertederend.

‘Moonlight’ generaliseert niet, maar zorgt dat je je in de hoofdpersonen verplaatst en met ze meeleeft. Eigenlijk treft de film je pas later, als je erover gaat nadenken. Hij laat zien hoe het is om zwart en homoseksueel te zijn in Amerika en dat wordt zonder tierelantijnen, clichés of overdrevenheid verteld. Toch is dat niet de kern van de film. Die gaat over jezelf vinden en het opmerken van kleine dingen in het leven, hoe complex dat leven ook kan zijn.