VIVA kijkt Wie is de mol? aflevering 2 – Twee verraders, een zwakke blaas en het eerste bondje –

Zaterdagavond was het ein-de-lijk weer tijd voor het spannendste uurtje televisie van de week. Aflevering 2 van kijkcijferkanon Wie is de mol? 2018 stond op de planning en potver, was was-ie weer goed. Kim van Weering praat je bij.

Attentie, attentie: spoilers!

Vorige week sloten we af met vijf duo’s in verschillende steden (en landen) en een pot van ruim € 3000,- in de min. Wat moet de mol verrekt lekker in z’n vel zitten. Ik zat dat zelf iets minder en heb de hele week doorgebracht in totale verbijstering, want hoe zat het nu met die arme Ron Boszhard die na twee uurtjes rondrennen in (of eigenlijk meer onder de grond van) Moskou zonder exitmuziekje al naar huis moest?

Tijd voor aflevering twee: ‘wisseltruc’. Molboekjes in de aanslag en gaan met die banaan. Trouwens, even over bananen gesproken: Bella draagt voor de tweede aflevering op rij haar favoriete grijze trui met een dolfijn in een banaan. Just sayin’.

We zien de drie duo’s die zelf hun ticket naar Tbilisi hebben verdiend door de code van de kluis te kraken. Ik wil trouwens nu al naar die stad, gewoon omdat het zo leuk klinkt. De gezellig ogende brunch verandert al snel in een pittig kruisverhoor. Wie heeft er zo vaak naar Art gebeld? Stine en Emilio weten het eigenlijk allemaal niet meer zo goed. Dan komen Jan en Jean-Marc binnengewandeld en even later ook Loes. De actrice wordt met een applaus onthaald, maar dat warme welkom is slechts schijn. Over tot de orde van de dag, want twee keer bellen naar Art en de kluis níet vinden? Dat kan toch niet? Loes vindt het maar een heftige groep. En zou Ron dan inmiddels toch echt weer met koffer en al op Schiphol staan?

Jean-Marc is eigenlijk alles van de vorige opdracht vergeten. Hij weet alleen nog iets van de paarden. Paartijd, corrigeert Jan hem. Toch is hij blij dat hij onderdeel mag zijn van dit ‘ongelofelijke circus’. Gelukkig maar.

Tijd voor de eerste groepsopdracht van dit seizoen – op een van de gezelligste markten van Georgië. Al snel is er aardig wat paniek in de tent (en op de markt). Ruben noemt de situatie to-ta-le chaos. Verkoopt de man met de rode trui nou uien of waren het toch tomaten? Of was het toch een vrouw in plaats van een man? Olcay loopt te goochelen met geld (een wisseltruc?) en lacht haar fratsen snel weg. De groep vindt haar verdacht. Zelf vindt ze haar medekandidaten een stelletje incompetente mensen bij elkaar die niet eens een opdrachtje uit kunnen voeren. Heldere taal.

Een pak van m’n hart: Ellie Lust leeft ook dit jaar voort. Loes vindt dat het bij Simone ontbreekt aan etherdiscipline – niet onbelangrijk bij een opdracht met porto’s. Dan is het tijd om de vakjes in de marktkraam van Art af te dekken. Maar moeten er nu twee briefjes van € 10,- op de vakjes gelegd worden of toch maar één? Uiteindelijk harkt de groep toch een mooie € 860,- binnen, al blijft de pot hangen op – € 2140.

Dan is het tijd voor een avondje uit. Ruben strijkt fanatiek zijn overhemd en wil een bondje met Loes. Loes wil dat ook wel met hem. Olcay vindt het moeilijk om te zien hoe Stine zich kleedt. Stine maakt zich vooral druk over het feit dat ze eventuele jokers nergens kan verstoppen, al lijkt ze de oplossing gevonden te hebben in haar BH. Maar wacht eens even… Word ik kleurenblind of zag ik Simone in de hotelkamer gekleed in een paarse jurk en loopt ze het theater binnen in een blauw exemplaar? Zou dit dé wisseltruc zijn?

Van de opdracht in het theater wordt Jean-Marc meteen blij: een voorstelling over Julius Caesar, zalig. De andere kandidaten lijken minder blij met het Georgische tafereel op het podium en Ruben’s mond valt er al gauw van open. Even lijkt het erop dat Art in de zaal een potje Candy Crush aan het spelen is, maar dan ontvangen de kandidaten van hem het eerste bericht. De stoelendans kan beginnen.

Spannende beelden op het toneel en in de zaal worden afgewisseld met een mystery guest die door de gangen wandelt, een kaartje in ontvangst neemt en onheilspellend met zijn of haar vingers op de reling tikt. Oh laat het alsjeblieft Ron zijn…

De telefoons trillen – een nieuw bericht. Niet van Art, maar van Ron! JAWEL, MR. BOSZHARD IS BACK! Althans, hij heeft een kans om terug te komen in het spel en bezit cruciale info als iedereen binnen tien minuten bij hem in de loge zit. Stine wordt op dat moment overvallen door emoties. De deelnemers wisselen fanatiek gebaren met elkaar uit, staan op en gaan vervolgens toch weer zitten. Ron moet het spel voor de tweede keer verlaten. Een dubbele moord, aldus Loes.

Dag drie. Bella verschijnt wederom aan het ontbijt met dolfijn in banaan op trui en gele regenjas. Van haar kant wat kleding betreft in elk geval géén wisseltrucs. Tijd voor opdracht drie: ‘opscheppen’. Jean Marc heeft z’n zwarte mollenbrilletje weer eens opgezet, maar vindt het graven een bijzonder ingewikkelde klus. Links en rechts is voor hem moeilijk, net als omhoog en omlaag. Hij besluit om niet mee te doen.

Olcay houdt het naar eigen zeggen écht niet meer en moet halverwege de opdracht plassen. Hup, weg is ze. Bij Loes is alles stuk, maar gelukkig heeft ze er wel plezier in. Met nog twee seconden op de klok werkt alles weer en steekt ze nog even vrolijk haar duim omhoog. Echt top, vrouw. Art matst de kandidaten een paar centimeter wat resulteert in een bedrag van € 1500,- in de pot, die nog altijd niet boven de nul uitkomt. Rasoptimist Jan ziet gelukkig wel een stijgende lijn. Always look on the bright side of life.

Tijd voor de test. Olcay heeft geen molboekje, wat natuurlijk echt heel handig is als je meedoet aan WIDM. Ze heeft er zelf dan ook geen vertrouwen in, maar gaat voor logisch verstand en legt haar eieren in verschillende manden. Jan verdenkt Ruben. Ruben wil Loes graag vertrouwen (want hé: bondje), maar weet het allemaal niet. Emilio vindt dat Bella heel weinig doet. Ze doet gezellig mee tijdens opdrachten, maar is vooral aan het keten. Bella vindt op haar plaats Stine heel vaag, want die vrouw is toch juist heel slim? Stine denkt dat de mol een hele stille leider is.

Gespannen gezichten – niet alleen in Georgië, maar ook hier thuis op de bank. Zie ik daar nu een lege stoel op rechts? Jawel, het is de stoel van Jean-Marc, die wegens privéomstandigheden afscheid heeft genomen van het ongelofelijke WIDM-circus en terug mag naar zijn paarden. Ik had nog zo gehoopt dat-ie nog één keer in die leuke drollenvanger zou verschijnen. Maar is dít dan de wisseltruc? Was Jean-Marc de mol, heeft hij zijn molschap overgedragen en zijn er dit jaar twee verraders – net als in het toneelstuk van Julius Caesar? Nog zes nachtjes slapen voor we weer iets dichterbij het antwoord zijn.

Wil je niets meer missen van VIVA? Neem een abonnement. Klik hier voor onze speciale aanbiedingen.