Niels Gomperts: ‘Ik loop zo in mijn Marokkaanse jurk de straat op’

Als kind was hij een Amsterdams boefje. Dat is Niels Gomperts (26) eigenlijk nog steeds. Maar dan wel 
het liefst zonder de wereld om zich heen kwaad te doen.

Tekst: Milou van der Will | Foto’s: Maaike van Haaster

In Penoza speel je een goeie jongen. Ben je in het echt ook zo?

‘Niemand is alleen maar goed. Iedere slechterik heeft een goeie kant en goeierikken hebben ook slechte kanten. Ik stop het filter van negen van de tien sigaretten die ik rook in mijn zak, maar schiet er ook weleens eentje op straat. Alleen heb ik daar dan meteen spijt van, omdat ik het aso vind. Raap ik het gauw weer op. Ja, ik heb best vaak van dat soort interne conflicten.’

Waar heb je spijt van?

‘O, van zoveel dingen. Maar ik vind het ook suf om altijd te denken: had ik maar dit of dat. Ik zie fouten vooral 
als leermomenten.’

Wat was een belangrijk leermoment voor je?

‘Toen ik met een slok op achter het stuur werd aangehouden en anderhalve maand niet mocht rijden. Ik bracht voor mijn gevoel niemand in gevaar, maar het mag natuurlijk gewoon niet. Ik ben dankbaar dat ik die les heb geleerd zonder dat er iets ergs is gebeurd.’

En, drink je nu dan ook nooit meer als je moet rijden?

‘Nee. Of nou ja… heus nog wel een drankje, maar ik hou nu rekening met de hoeveelheid.’

Hoe vind je het eigenlijk om een BN’er te zijn?

‘Soms leuk, als iemand zonder bijbedoelingen iets zegt over mijn werk. En soms is het vervelend. Als iemand opdringerig met me op de foto wil terwijl ik dronken ben, bijvoorbeeld. En waar ik ook niet aan kan wennen is wanneer ik mensen hoor zeggen dat ze me herkennen. Iets wat ik overigens zelf ook doe als ik een Hollywoodacteur zie. Maar ik voel me erg bekeken op zo’n moment.’

Ben je daardoor de hele tijd bezig met hoe je overkomt?

‘Juist niet. Ik loop zo in mijn Marokkaanse jurk de straat op.’

Je hebt een Marokkaanse jurk?

‘Ja, gekregen van een vriend, zit heel lekker. Ik heb dat van mijn vader. Vroeger haalde hij me van school, had-ie ineens een tulband op. Ik schaamde me daar vreselijk voor. Ben ik weer de enige met een gekke vader, dacht ik. Maar inmiddels waardeer ik het juist. Ik wil zelf ook graag anders zijn.’

Waarin lijk je nog meer op je vader?

‘Ik herken zijn trots en eigenwijsheid in mezelf. Hij is kunstenaar en het Stedelijk Museum Amsterdam kocht elk jaar een kunstwerk van hem. Tot hij ontdekte dat het museum sjoemelde met een kunstwerk van zijn leermeester. Hij vond dat 
de wereld dat moest weten en zei: ‘Dit kan niet, ik ga het naar buiten brengen.’ De directeur zei toen: ‘Als je dat doet, kopen we nooit meer een kunstwerk van je.’ Toch was hij zo principieel om het te doen. Het Stedelijk kocht inderdaad nooit meer een kunstwerk van hem, maar ik begrijp waarom mijn vader dat deed. De waarheid is belangrijker dan succes.’

Lijk je ook op je moeder?

‘Net als mijn moeder ben ik heel optimistisch en positief. En creatief. Mijn moeder is zo iemand die geen loodgieter belt, maar zelf de kraan gaat aansluiten. En als ze er dan de juiste spullen niet voor heeft, zoekt ze door tot ze iets heeft gevonden waarmee het wel werkt. Met als resultaat dat ze een soort Afrikaanse kraan heeft, met een fietsband als afvoer. Maar het werkt wel. Zo sta ik ook in het leven. Ik probeer dingen gewoon en ontdek gaandeweg wel hoe het gaat.’

Wie?

Naam: Niels Gomperts
Leeftijd: 26
Kennen we van: Shocking blue, Penoza en de film Broers, die nu in de bioscoop draait
Nice to know: Het nieuwe seizoen van Penoza is vanaf 27 augustus te zien bij NPO3.

Het hele interview met Niels Gomperts lees je in VIVA 33. Het nummer ligt van woensdag 16 t/m dinsdag 22 augustus in de winkel of kan je hieronder online bestellen. Het artikel is ook te lezen op Blendle.

»Bestel VIVA online | Klik hier «