Abbey Hoes: ‘Ik ben liever die goede actrice dan het perfecte meisje’

Er draait dit najaar bijna geen film waar 
ze niet in speelt. Toch heeft Abbey Hoes (24) dromen die verder gaan dan acteren alleen. ‘Het lijkt me waanzinnig om ooit mijn eigen 
camping te hebben.’

Tekst: Jill Waas | Foto’s: Kee & Kee van Sticky Stuff

Afgelopen jaar was Abbey Hoes te bewonderen in het derde seizoen van Nieuwe buren. Ze nam de romantische komedie Zwaar verliefd! op (vanaf 11 oktober in de bioscoop) en vloog naar Cuba voor de nieuwe Johan Nijenhuis-film Verliefd op Cuba. Komende winter is de actrice te zien in de boekverfilming Vals. En o ja, ze draaide deze zomer ook nog een korte film met een groep beginnende filmmakers, gewoon om lekker creatief bezig te zijn.

Het gaat goed met je, hè?

‘Ja, ik heb echt geluk gehad dat er zo veel leuke projecten voorbij zijn gekomen. Ik hou ervan om veel en hard te werken. Met mijn moeder, die ook mijn manager is, heb ik op een gegeven moment afgesproken dat we kijken naar de drie p’s: poen, prestige en plezier. Dan kun je altijd wel iets leuks vinden om te doen.’

Welke p vind je het belangrijkst?

‘Prestige, denk ik. Al vind ik plezier, zoals bij het project met vrienden dat we helemaal zelf hebben opgezet en bekostigd, ook heel belangrijk. Uiteindelijk moet ik ook gewoon mijn huur betalen. Al moet ik eerlijk zeggen dat de meeste projecten die ik in eerste instantie voor de poen deed, toch eindigden in plezier. Omdat het verhaal zo leuk bleek te zijn of de crew zo gezellig. Ik heb nog nooit iets puur voor het geld gedaan.’

Je hebt al jong een indrukwekkend cv, twee Gouden Kalveren én je werd gekozen tot Shooting Star op de Berlinale. Legt dat geen druk op je?

‘Druk voel ik niet per se, maar ik denk weleens: krijgen mensen geen genoeg van me? En: willen ze me nog wel zien bij castingbureaus? Ik ben vierentwintig en al twaalf jaar aan het werk; komt er niet een keer een zwart gat? Bang ben ik daar trouwens niet voor, want ik kan nog honderd andere dingen bedenken die ik leuk vind om te doen, zoals schrijven of regisseren. Lukt acteren niet meer, dan word ik daar gewoon de beste in. Het komt altijd goed, als je maar hard genoeg voor iets knokt.’

Je motto is niet voor niets: als je 
iets wilt, moet je ervoor werken 
en niet zeuren.

‘Klopt. Natuurlijk moet je ook talent hebben, maar ik had al deze rollen niet gekregen als ik naast de telefoon was gaan zitten wachten in de hoop dat ze zouden bellen. In mijn tienerjaren ben ik heel veel met mijn moeder op en neer gereden vanuit Drenthe, gewoon om mijn gezicht te laten zien. Dan vroeg ik of ik kon helpen met tegenspel geven bij castings. Dat is ook 
altijd mijn advies aan beginnende actrices: zorg dat ze je zien en onthouden.’

Dit interview is afkomstig uit VIVA 39-2018. Deze editie ligt t/m 2 oktober in de winkel of kun je hieronder online bestellen.

»BESTEL VIVA ONLINE | KLIK HIER«

magazine banner