Anke (38): ‘Ik wil helemaal niet scheiden!’

Naam: Anke, leeftijd: 38, status: is wanhopig. Haar man wil van haar scheiden, maar zij niet van hem.
‘Jurriaan en ik ontmoetten elkaar tien jaar geleden. We gingen al snel samenwonen en ik kon niet wachten om een gezin te stichten, maar pas zo’n twee jaar geleden begon dat bij Jurriaan te kriebelen. Langzaam raakte hij toe aan het gezinsleven. Datzelfde jaar trouwden we en raakte ik zwanger. Ik kon mijn geluk niet op, maar de bevalling was een drama: het duurde anderhalve dag, ik had twaalf hechtingen en onze zoon bleek een huilbaby te zijn. Jurriaan kon daar niet tegen.

Lees ook:
Julia (33): ‘Ik heb een zaadallergie’

Gestrest

Hij raakte gestrest en in paniek, waardoor ik de baby telkens van hem overnam. Hoe meer ik dat deed, hoe minder betrokken hij raakte. Hij vond het wel prima dat ik de luiers, flesjes en de nachten deed. Ik vond dat teleurstellend, maar wilde geen ruzie of nog meer stress veroorzaken. Bovendien hoorde ik van vriendinnen dat hun mannen ook wat meer tijd nodig hadden om in hun vaderrol te groeien. Maar zelfs een paar maanden later, toen de huilnachten voorbij waren en onze zoon de guitigste baby bleek die je je maar kunt wensen, hield Jurriaan zich afzijdig.

Oprotten

Hij trok zich steeds meer terug. En waar ik bang voor was gebeurde: tijdens een ruzie kwamen alle frustraties er uit, over en weer. Toen bleek dat Jurriaan zich nog veel meer had afgesloten dan ik dacht. ‘Ik trek het gezinsleven niet,’ zei hij. Hij voelde zich gevangen, alsof er constant druk op hem stond. ‘Het spijt me dat ik jullie dit aan doe, maar ik hou het niet langer vol. Ik kies voor mezelf.’

‘Ik vind dat we voor ons gezin moeten vechten. Maar dat wil hij niet’

Ik werd woest en schreeuwde dat hij dan maar moest oprotten. Jurriaan voegde de daad bij het woord. Nog diezelfde week zette hij de scheiding in gang. Ik schrok me rot en zei dat ik het veel te vroeg vond voor zo’n rigoureus besluit. Dat we in relatietherapie moesten gaan, voor ons gezin moesten vechten. Maar dat wilde hij niet.

Uitstellen

‘Als je niet meewerkt, vraag ik een eenzijdige scheiding aan,’ dreigde hij. ‘Het is echt voorbij tussen ons. Maak het alsjeblieft niet pijnlijker dan het al is.’ We zijn nu een paar maanden verder en hebben allebei een advocaat. Het lijkt een vechtscheiding te worden, want ik ben het nergens mee eens. Ik wil niet scheiden! Ik wil niet dat mijn zoon opgroeit zonder zijn vader, ik wil Jurriaan niet kwijt als mijn man! Ik weiger erin mee te gaan. Ik hoop dat hij spijt krijgt en bij ons terugkomt, hoe kwaad ik ook ben. Zolang de scheidingspapieren niet zijn getekend, is die kans er. Daarom doe ik er alles aan om het hele proces zo lang mogelijk uit te stellen, om tijd te winnen. Ik wil mijn man nog niet laten gaan, hoe wanhopig dat ook klinkt.’

Tekst: Sofie Rozendaal

‘De Status’ komt uit VIVA-2020-49. Dit nummer ligt t/m 8 december in de winkel of kun je hier online bestellen.

»BESTEL VIVA ONLINE | KLIK HIER «