Arie Boomsma: ‘Ik dacht dat 
ik dit leven 
niet wilde’

Hij is vers getrouwd, net vader geworden en ging van de publieken naar Net5. Het leven van Arie Boomsma (42) staat op z’n kop. En hij geniet ervan. “Heerlijk, van die verdwaalde ochtenden met z’n drieën op bed.”

Interview: Jill Waas | Foto’s: Hüsne Afsar

Het doet ons niets. Nee, echt niet. De vier vrouwen die aanwezig zijn op de VIVA-shoot kijken achteloos de andere kant op wanneer Arie Boomsma zijn shirt uittrekt. Want natuurlijk, we zijn professioneel en cool. Maar straks zullen 
we wél thuis gniffelend 
vertellen dat we met een halfnaakte Arie B. op de 
set stonden. Toch is het niet eens dat lijf dat de meeste indruk maakt. Het is – en ja, dit klinkt corny – Aries persoonlijkheid. De oprechte vriendelijkheid en interesse, zijn welbespraaktheid, het zelfvertrouwen van iemand die weet wat hij wil. En zijn rust. Die hij zelf ook nog maar recent heeft gevonden, vertelt hij. Maar eerst checkt hij nog even of zijn haar wel goed zit.

Je komt altijd zo zelfverzekerd over. 
Ben je nooit onzeker?

“Zeker wel. Eigenlijk altijd wel een beetje. Bij mijn nieuwe programma bijvoorbeeld (realityshow ‘The Island’, red.) is mijn rol heel anders dan voorheen. Veel meer uitleg en technische presentatie, terwijl ik juist graag op het gesprek leun. Dat vind ik spannend en dan denk ik: gaat het allemaal wel kloppen? Juist omdat veel dingen goed gaan, zien mensen je ook graag vallen, heb ik geleerd. Laatst was ik genomineerd voor een Loden Leeuw. Dan voel je: er zijn mensen die zitten te hopen dat er iets mislukt. Ik heb me voorgenomen om me nooit te laten leiden door lof, en ook niet door kritiek, maar dat betekent niet dat het me nooit raakt.”

Denk je weleens: vinden ze me nog leuk?

“Wat mensen van me vinden, maakt me 
niet meer zo veel uit. Vroeger wel, maar inmiddels heb ik bevestigd gekregen dat er bij mijn programma’s altijd een groep is die het heel mooi vindt en een groep die het stom vindt. Ik spreek me uit over onderwerpen en dan weet 
je dat de reacties ook feller zijn. De lof is uit-bundiger en de kritiek ook. ‘Klootzak’, ‘irritant’, ‘zalvend’, ‘Messiascomplex’ – ik krijg het allemaal te horen. Het doet me natuurlijk wel wat als iemand op Twitter zegt: ‘Die Arie Boomsma is echt een irritante lul, als je iemand aids gunt, is hij het wel’. Ik merk dat ik me de dingen meer aantrek als ik druk ben en zelf een beetje op 
het randje zit. Als alles in mijn leven lekker stroomt, glijdt het zo van me af.”

Stromen doet het, met een gloedjenieuw 
contract bij Net5. Vanwaar de overstap?

“Ik heb zes jaar met veel plezier bij de KRO 
gewerkt, heb prachtige programma’s mogen 
maken en dankzij hen sta ik nu waar ik sta. Maar bij Net5 kan ik verbreden. Ze staan op 
een punt waarop ze alles weer moeten opbouwen en daar werk ik graag aan mee. Hier kan 
ik de programma’s maken die ik al maakte, maar ook een meer fysieke en avontuurlijke kant op gaan, zoals met ‘The Island’.”

Voor wie het nog niet gezien heeft: waar 
gaat het over?

“Een groep van vijftien mensen wordt voor 
vier weken gedropt op een onbewoond eiland met enkel twee kapmessen, drie duikersmessen en een flesje water voor de eerste dag. Het programma heeft geen wedstrijdelement en er wordt ook niemand weggestemd, de enige vraag is: kan de moderne mens op deze manier nog overleven? Op het eiland zitten boa constrictors, er hangt voedsel dat op een appel lijkt maar hartstikke giftig is, er zwemmen giftige puffervissen, zeeslangen en haaien in de zee en de stroming is ook nog zeer verraderlijk. Tussen 
de deelnemers zit wel een arts en iemand uit 
de zorg, maar security is er niet op het eiland: 
ze hebben alleen een portofoon voor als het 
echt mis dreigt te gaan.”

Survival jij zelf ook mee?

“Nee, ik ben de rode draad in het programma. Ik zet de kandidaten af op het eiland en tussendoor geef ik bij alle scènes informatie over de 
gevaren, de groepsdynamiek en de psyche. Ik ben puur de host, heb dus ook niet de prestatie geleverd die zij leveren. Of ik het zou durven? Dat wel, maar of je het ook kunt, weet je nooit. De beelden die ik terugkeek, waren soms zo 
heftig. Dan zei iemand: ‘Als ik vandaag geen water krijg…’ en dan stopte diegene ineens 
met praten omdat ie een black-out had. Op 
een gegeven moment regende het vier dagen achter elkaar en toen hebben de deelnemers – alle schaamte voorbij – naakt tegen elkaar aan gelegen 
om maar warm te blijven. Daarna zijn ook de eersten geknakt.”

Je maakt programma’s, runt een sportschool, werkt aan een boek. Hoe doe je dat toch?

“Ik sport veel, wat me energie geeft maar vooral ook 
de mentaliteit om gefocust te kunnen blijven als er veel andere dingen spelen. 
Elke dag plan ik een sportmoment in en zolang ik 
die structuur heb, kan ik voor mijn gevoel wel honderd uur per week door. 
Op zondag ben ik sowieso 
altijd met mijn vrouw. Dan 
werk ik niet. En ik heb heel februari vrijgehouden, want ik wil er zijn voor de baby. Om die reden neem ik de rest van dit jaar ook niets aan buiten mijn normale werk om. De focus ligt even thuis.”

We waren allemaal een beetje verrast toen 
je ineens getrouwd bleek mét een baby op komst.

“Ja, heerlijk. Het is goed gelukt om het voor 
mezelf te houden. Toen Romy en ik trouwden, waren we al bijna anderhalf jaar samen. Ik ken haar een jaar of zes, we kwamen elkaar regelmatig tegen bij het uitgaan en er was altijd wel een aantrekkingskracht tussen ons. Twee jaar geleden is het echt iets geworden. Ik weet nog dat ik in het prille begin op vakantie ging en merkte dat ik haar écht miste. Dat kende ik niet. Ineens wist ik: zij geeft me rust én energie en het beangstigt me op geen enkele manier om 
samen te zijn. Sterker nog: ik verlang ernaar.”

arieonline (1)
‘Juist omdat 
veel dingen goed gaan, zien mensen je graag vallen’

Terwijl je niet lang daarvoor zei: “Ik weet niet of alles samen doen of zelfs samenwonen bij me past.”

“Ja, dat heb ik lange tijd gedacht. Ik heb me toen ook serieus afgevraagd: als alles in ons leven op shuffle staat, waarom relaties dan niet? Het is toch heerlijk om even te genieten van iemand en dan hup, weer door te gaan naar de volgende? Voor mijn gevoel paste dat beter bij mijn 
leven. Ik had onrust nodig, daardoor werkten 
relaties ook nooit. Zodra dingen te veel in rustig vaarwater kwamen, werd ik ongemakkelijk. Ik zocht altijd weer nieuwe prikkels, uitdagingen, het was altijd veel, veel, veel. In deze relatie heb ik die onrust voor het eerst helemaal niet.”

Heb je het gevoel dat je op een keerpunt bent beland?

“Ik merk vooral dat alle ruis weg is. Ik geniet zo van het samenzijn met Romy dat mijn focus qua werk ook veel gerichter is. Alles wat leuk, maar niet echt belangrijk was, is verdwenen. Ik heb nu sport, schrijven en tv, dat zijn de drie pilaren waarbinnen alles valt wat ik doe. Vroeger was ik bang dat het ouderschap mijn ambitie in de weg zou staan. Ik dacht: als ik een kind heb, moet dat het belangrijkste in mijn leven zijn en dat gaat ten koste van mijn werk. Maar mijn ambitie is juist zuiverder geworden. Ik ben gretiger dan ooit en heb op alle fronten weer het gevoel dat ik me kan ontwikkelen, doordat ik die rust heb. Ik heb zin om iets veiligs op te bouwen 
en ben heel erg bezig met huis, nest, gezin. Samenwonen, trouwen, aan kinderen 
beginnen: al die dingen zijn zo soepel 
en vanzelfsprekend gegaan. Terwijl ik vroeger dacht: ben ik daar wel klaar voor, kan ik dat wel?”

Ben jij daar zelf in veranderd of komt het door haar?

“Ik denk beide. Ik merk bij 
haar heel sterk dat het me niet beangstigt om haar dichterbij te laten. Ze is een kalme geest, ook al is ze pas 24, en dat vind ik fijn. Daarnaast begrijpt ze mijn leven en is ze ook sterk genoeg om me af en toe bij de kraag te grijpen en te zeggen: ‘Hup, contact!’ Vroeger vond ik het irritant als iemand dat deed, nu denk ik: ja, je hebt gelijk, en voel ik me daarna ook beter.”

Gingen jullie trouwen 
vanwege de baby?

“Nee, dat hadden we al 
eerder besloten. Voorheen hechtte ik niet zo veel waarde aan trouwen, 
ik vond dat hele instituut huwelijk zo obligaat. Maar Romy vond het juist een mooie manier om nóg dichter bij elkaar te komen. We hebben besloten het zo klein mogelijk te houden en ons niet te laten leiden door wat mensen verwachten of hoe het hoort. Zelfs collega’s en veel vrienden had ik niets verteld. We waren met 28 man: ouders, broers, zussen en allerbeste vrienden, en mijn vader deed de ceremonie. Daardoor was het heel puur en echt van ons. Sommige mensen voelden zich wel gepasseerd of begrepen het niet, maar we hebben gelukkig goed kunnen uitleggen waarom we het zo wilden.”

Waar kijk je het meest naar uit bij het vaderschap?

“Vooral het met z’n drieën zijn. Van die dagen dat je samen op de bank of op bed ligt, als eenheid, dat gevoel dat onze dochter helemaal bij ons hoort. Je zou het bijna een roedel kunnen noemen. Heerlijk, die verdwaalde ochtenden, even geen agenda hebben en me helemaal op die twee kunnen concentreren.”

Wat wil je je dochter meegeven?

“Een open geest. Zorg ervoor dat je dingen probeert te zien en te begrijpen. Ga een keer mee naar een synagoge, ontmoet die meneer uit 
Afrika, die mevrouw uit Azië of die junk. Leer mensen kennen en weet dat er heel veel verschillende soorten zijn, en dat dat oké is. En 
lees veel, zodat je geest en je fantasie lekker 
vrij zijn. Al zijn dat nog een beetje zware dingen voor een baby, haha.”