Brenda is happy single: ‘Nu ik niet meer date, is mijn leven veel leuker’

Elke week geven we je een kijkje in iemands liefdesleven in VIVA’s rubriek ‘De status’.

Brenda (34) is happy single. Oftewel: een man is welkom, maar geen must.

“Drie jaar geleden ging mijn relatie uit. We waren bijna acht jaar samen geweest, waarvan zes jaar samenwonend. Hij had een ander en liet mij achter in ons huis. Wanhopig, eenzaam en bang. Wat hij kan, kan ik ook, dacht ik, en dus stortte ik me in de armen van een ander die ik via een datingsite opduikelde. Lang duurde het niet. Ik was niet verliefd, alleen bezig wraak te nemen op iemand die daar helemaal niet van wakker lag.

De jaren die volgden, stonden in het teken van mijn zoektocht om het gapende gat te vullen. Ik stond op verschillende datingsites en het kwam weleens voor dat ik drie afspraken per week had. Soms mondde dat uit in vlugge sex, als ik iemand wel aantrekkelijk vond, maar niet als serieus relatiemateriaal beschouwde. Andere keren werd het voorzichtig aftasten. Wat zijn jouw verlangens, wat heb ik te bieden?

Af en toe leek er wat te ontstaan. Er zaten heus leuke mannen en leuke momenten bij, maar eigenlijk was het kater op kater. Te veel types die het na een paar keer lieten afweten, net als ik voorzichtig verliefdheidkriebels toeliet. Mannen die met meerdere vrouwen aan het rommelen bleken of nog getrouwd waren. Of mannen voor wie ik met de beste wil van de wereld niets kon voelen, al waren ze nog zo aardig. Liefde valt niet af te dwingen. Het is er wel of het is er niet. Er is geen middenweg, heb ik ontdekt.

Negen maanden geleden zat ik bij een zoveelste Tinderdate. Ik draaide mijn vertrouwde praatje af en dacht opeens: ik lijk wel gek! Ik zit mezelf hier een beetje te verkopen aan iemand die amper geïnteresseerd is, want hij heeft waarschijnlijk nog tig ijzers in het vuur. Weer investeren in iemand, weer al mijn energie erin steken, om daarna ongetwijfeld weer met lege handen achter te blijven. Ik ben opgestaan en weggelopen. De man bleef verbouwereerd achter, hij had nog maar twee slokken van zijn biertje op. Maar ik kon het niet meer.

Thuis heb ik me overal uit-geschreven. Ik ging met mijn kat op de bank zitten, zapte langs tv-programma’s in plaats van die eeuwige datingprofielen en voelde me intens opgelucht. Sinds die dag is mijn leven veel leuker. Ik doe dingen met vriendinnen, wandel veel in de natuur, sport, boek vakanties zo veel als ik kan, zonder dat stemmetje in mijn achterhoofd dat fluistert: stel dat ik dan net een vriend heb? Ik leef, geniet en ik ben gelukkig.

En ik besef nu pas, drie jaar na mijn ex, dat ik daar heus geen man voor nodig heb. Ooit zal de drang wel weer komen. Ik wil graag kinderen en liever niet alleen, maar ik heb de tijd en wacht liever op het toeval. En als het toevallig niet gebeurt, zie ik wel weer verder. Ik zeg nooit ‘nooit’, maar al dat energie verspillen: ik ben er voorlopig zo klaar mee.”

Dit artikel is afkomstig uit VIVA 7-2016 Abonnee worden of een losse editie van VIVA bestellen? Klik hieronder:

»Bestel VIVA online | Klik hier «