De Badjas: ‘Ik had het onmogelijke van haar gevraagd’

column de badjas

Daar stond ze. Haar lange, ranke verschijning was prachtig. Zelfs in het schelle licht van de hal. Ze viel extra op doordat er twee kleine mannen naast haar aan de bar stonden. Ze had nog niet gezien dat ik de aankomsthal was binnengelopen. Ik was een halfuur later dan gepland, maar had geen haast. Lopend in haar richting vertraagde ik mijn passen. Ik wilde haar rustig observeren.

Een Bretonse streep onder haar korte leren jack. Zwarte skinny jeans en toffe sneakers. Haar dat loshing over haar rug en schouders. Een zonnebril erin gestoken. Naast haar een kleine rugzak. Ze had mijn voorwaarden in acht genomen. Ik had het onmogelijke van haar gevraagd. Slechts één kleine rugzak bagage. Tussen haar duim en wijsvinger had ze het oortje van een kleine espresso vast. Ze was zojuist geland en dit was haar eerste echte koffie van de dag. Ik zag dat ze ervan genoot. Ze zag er mooi en ontspannen uit. Toen ze me zag, gaf ze me haar grote sexy glimlach. Ik zag in haar ogen dat ze blij was mij te zien. En ik haar.

Op dat moment wist ik dat ik de juiste keus had gemaakt om haar uit te nodigen. Het zouden vier relaxte dagen worden.
Ik moest weg uit de stad die overliep van verleiding. Weg van mijn routines. Vijf weken lang geen ballen hooghouden als veel-dater. Ik wilde slapen, lezen en schrijven. Dus ik had een huisje zonder wifi gehuurd, op een zonnig eiland in de Middellandse zee. Klein en knus in een prachtige vallei, zo’n vijftien kilometer verwijderd van de bewoonde wereld.

Mijn bagage was ook zeer beperkt geweest: twee setjes kleding, een stapeltje boeken en mijn laptop. Elke ochtend rende ik over de onverharde wegen in de omgeving. Slalommend tussen de keutels van de grote kudde geiten die in alle vroegte de vallei van overtollig gras en jonge groene blaadjes ontdeden. De afgelopen drie weken vertrok ik na het middaguur op een gehuurde scooter op zoek naar eten en ging ik me te buiten aan heerlijk verse gerechten en lokale wijnen. Om aan het einde van de middag op de bank achter het huis voldaan in slaap te vallen.

Vaak werd ik gewekt door het aangename geluid van de geitenbellen in de verte of het briesen van de paarden die verderop alle vrijheid hadden om te galopperen en te spelen. Het was heerlijk. Ook dat was een goede keuze geweest. Maar het werd stil. Te stil. De nachten waren rustgevend, maar ook erg alleen. Ik wilde dit gevoel, deze plek graag delen met iemand. Iemand die dit ook kon waarderen.

Dus had ik haar twee dagen geleden geappt met de vraag of ze mij gezelschap kwam houden. En daar stond ze dus. Haar spontaniteit sierde haar. Ik wilde me verontschuldigen dat ik te laat was, maar kreeg de kans niet. Ze omhelsde me stevig, zoende me intens en greep mijn hand. Samen liepen we de kille hal uit, de warme Italiaanse ochtendzon in… (volgende week deel 2)

 


De Badjas is een bewust naamloze schrijver uit Amsterdam, die elke week over zijn sexavonturen vertelt.

Lees ook:

Maak kennis met De Badjas: ‘Op sexgebied is iedereen ervaringsdeskundige, alleen schrijf ik het op’
De Badjas: Respectloos einde
De Badjas: Het potentiële trio
De Badjas: Stil verlangen
De Badjas: Grote druk
De Badjas: Lentedroom
De Badjas: Geen zin
De Badjas: Kosten-batenanalyse
De Badjas: Studentenflat
De Badjas: Er kan nog meer bij
De Badjas: Een vriendendienst – deel 1
De Badjas: Een vriendendienst – deel 2
De Badjas: Gehaaide vrouw
De Badjas: Bitterballen
De Badjas: Verdiende loon
De Badjas: De onderbroek
De Badjas: De postbode
De Badjas: Samen koken
De Badjas: Vieze zomer
De Badjas: Gunnen