Dirty job: Sandra (25) is vuilnisvrouw

Wat als je altijd moet uitleggen dat je baan heus niet smerig is? Sandra Elast (25) werkt als 
vuilnisvrouw in én achterop 
de wagen en is niet bang om haar handen vuil te maken.

Tekst Jill Waas | Foto’s Maaike van Haaster

Neus dicht

“Nadat ik mijn vwo-diploma had 
gehaald, had ik geen zin om nog jaren te studeren. Ik wilde iets praktisch doen en zo ben ik bij afvalverwijderaar Avalex beland. Als we met de vuilniswagen langsrijden, zie je kinderen hun 
neus dichtknijpen, daar baal ik wel van. Wij worden als ‘vies’ bestempeld, terwijl het niet ons afval is, maar dat van iedereen. Ik heb me weleens laten vertellen dat wij belangrijker zijn dan dokters, omdat we met ons werk ziektes voorkomen.”

Ratten

“Over het algemeen vind ik mijn werk qua viezigheid wel meevallen. Alleen het gft-afval kan heel smerig zijn. Dat gaat met een flinke vaart de wagen in en dan moet je wel eens Matrix-bewegingen maken om de spetters te ontwijken. Als 
er dan toch iets op je komt, stink je de hele dag. Daar kan ik vrij dramatisch op reageren – ik blijf wel een vrouw, hè. Zo nu en dan belandt er weleens een rat achter in de vuilniswagen; die haal ik er met een schep uit. Ik ben een dierenvriend en vind het zielig als ze met het afval mee worden geperst. Als we onderweg gewonde dieren tegenkomen, bel ik altijd de dierenambulance. Ik heb ook weleens een prothesebeen in een vuilnisbak gevonden bij een bejaardentehuis, dan sta je wel even te kijken.”

Taakstraf

“Toch vind ik mijn baan hartstikke leuk: je bent altijd lekker buiten en het is een uitdaging om de wagen veilig door alle smalle straatjes te wurmen. Regelmatig werk ik samen met twee vrouwelijke collega’s. Dan hebben we de grootste lol. Mensen weten niet waar ze moeten kijken met drie dames op de wagen. Er is me ook weleens 
gevraagd of ik een taakstraf had, omdat ik een oranje hesje droeg. Momenteel volg ik binnen het bedrijf een opleiding tot planner, omdat ik mezelf wil blijven ontwikkelen en ik me dit fysiek zware werk niet tot mijn zestigste zie doen. Maar ik zal zeker vragen of ik af en toe op de wagen mag meerijden, anders ga ik het te veel missen.”

Dit artikel is afkomstig uit VIVA 37. Abonnee worden of een losse editie van VIVA bestellen? Klik hieronder:

»Bestel VIVA online | Klik hier «