Domien Verschuuren: ‘Ik heb het erg naar mijn zin in mijn eentje’

Domien Verschuuren

Radio maken gaat voor hem juíst door in coronatijden. Zelfs toen Qmusic-dj Domien Verschuuren (32) het een paar weken ziek vanuit zijn thuisstudio moest doen.

Hoe is radio maken voor jou in deze onrustige tijden?

‘Het voelt wel heel anders en ik merk ook dat de behoefte van de luisteraars anders is. Mensen zitten thuis en luisteren veel aandachtiger, ze willen toch een beetje afgeleid worden. Het is best moeilijk om diverse content te blijven maken, want alles gaat over corona. Daarom hebben we nu om half zes in het middagprogramma het-alles-behalve-corona-journaal. Je ziet wel dat de cijfers stijgen, toch maar weer het bewijs dat radio springlevend is. Normaal werken we met zeventig man op één vloer en sparren ‘online’, ‘social’, ‘video’ en ‘radio’ continu met elkaar. Dat kan nu niet, en dan vind ik het toch heel leuk dat er ideeën ontstaan als Qmusic’s quarantaine quiz, die ik mag presenteren. Het is cool hoe corona een nieuw soort creativiteit prikkelt.’

Jij hebt een tijdje vanuit huis uitgezonden omdat je ziek was, toch?

‘Klopt, toen de maatregelen forser werden, heeft Q besloten om bij Mattie (Valk red.) thuis een studio neer te zetten voor de ochtendshow. Ik heb toen gezegd dat ik ook een studio wilde voor het geval ik ziek zou worden of we een lockdown zouden krijgen. Die hebben ze geplaatst en een week later kreeg ik keelpijnklachten. Ik heb twee weken in isolatie mijn radioprogramma gemaakt en kreeg van veel radiomakers te horen: ‘Wat supergaaf!’ Nou, ik kan je zeggen: dat is twee dagen leuk en daarna wil je gewoon weer naar buiten en naar de studio rijden. Ik was niet doodziek, maar ben uit voorzorg tweeënhalve week de deur niet uit geweest. Een buurvrouw haalde boodschappen. Best gênant, want dan moet je dus vragen of ze een sixpack bier en chips wil meenemen; dát waren mijn levensbehoeften op dat moment.’

Hoe sla je je verder door het thuiszitten heen?

‘Wel goed eigenlijk. Ik moet zeggen dat ik meer contact met mijn vrienden heb dan hiervoor. Normaal zie je elkaar gemiddeld een keer in de maand en nu spreken we toch wel een à twee keer per week af via Google Hangouts en kletsen we met een biertje of een wijntje erbij. Mijn vrienden voelen dichterbij dan ooit, terwijl ze aan de andere kant van het land zitten. Verder Netflix ik veel. Waar ik normaal twee, drie weken over een seizoen van La casa de papel doe, jas ik het er nu in één weekend doorheen. En ik ben gek op administratie doen: het sturen van facturen, het wegwerken van bonnetjes, ik vermaak me daar heel goed mee.’

Voel je je nooit eenzaam?

‘Ik mis het knuffelen wel, het fysieke contact. Ik benijd nu wel mensen die samenwonen. Eenzaam ben ik niet, ook omdat ik merk dat ik nog zo veel vrienden om me heen heb. En ik heb een corona-buddy, een goede vriendin. Zij woont ook alleen, dus we hebben afgesproken dat we elkaar nu wel zien. Maar ja, toen werd ik ziek en kon dat niet. We zijn geen relatie-materiaal voor elkaar, meer als roomies.’

Was je aan het daten voordat deze crisis begon?

‘Nee, gelukkig was ik hiervoor ook al geen serial dater en kan ik mezelf goed alleen redden, want anders zou deze periode een stuk zwaarder zijn. Ik heb in het verleden Tinder geprobeerd, maar ik merkte dat ik de eerste tien minuten van een gesprek vooral bezig was met bewijzen dat ik echt Domien ben, en dat vond ik vermoeiend. Ik heb de romantische hoop dat ik op een gegeven moment iemand op de traditionele manier tegenkom, in de kroeg of via mijn werk, en niet iemand van een dating platform hoef te plukken. Ik ben nu anderhalf jaar vrijgezel en eigenlijk vind ik dat wel lekker. Ik heb het heel erg naar mijn zin in mijn eentje. Tuurlijk zou ik het niet erg vinden als er iemand op mij afloopt van wie ik denk: jij bent het helemaal. Maar ik ben niet op zoek.’

Was het een enge stap om je relatie na elf jaar te verbreken? Jullie hadden zelfs trouwplannen.

‘Op dat moment was het wel eng, maar achteraf is het de juiste beslissing geweest. Natuurlijk beslis je zoiets niet zomaar, het was voor ons allebei heel pijnlijk. Maar als we nu terugkijken, denken we allebei: het is helemaal oké zo. We zijn nog supergoed samen en spreken elkaar veel. Zij is een van de mensen met wie ik in Google Hangouts zit. Ik vind haar nog steeds een tof persoon.’

Je zei eerder dat je had gedacht dat je na je breuk flink los zou gaan…

‘Dat is dus niet gebeurd, ik kwam er al snel achter dat ik daar geen behoefte aan had. Ik heb zelfs nog nooit een onenightstand gehad. Dus dat ik bewust iemand heb opgepikt in de kroeg of digitaal, met haar heb geslapen en haar daarna nooit meer gesproken. Ik kan dat niet en vind het ook gedoe. De avond zelf is het vast heel leuk, maar de volgende dag moet je weer een nep-lunchafspraak bedenken als smoes om naar huis te kunnen. Bovendien ga je nadat je elkaar hebt opgepikt en alle hoeken van de slaapkamer hebt laten zien, niet nog even uitgebreid knuffelen. En dat vind ik óók een fijn onderdeel van intimiteit.’

Stel je nu hogere eisen aan een nieuwe relatie?

‘Misschien wel, ja. Maar ik heb een open vizier en ik loop er niet voor weg; het is niet zo dat ik heb bedacht: nu komen er drie jaren voor mezelf. Het zou vandaag of morgen ook zomaar wél kunnen gebeuren.’

Je zei: ‘Ik ben een leuker mens geworden na mijn relatie, ik kan mijn narcisme beter loslaten.’

‘Ik was wel een narcist, veel met mezelf bezig. Terugkijkend denk ik: je had wel wat meer mogen investeren in die ander. Ik denk dat ik mezelf nu beter op de tweede plek kan zetten en kan beseffen dat de mensen om me heen ook heel belangrijk zijn. Als je alleen bent, ga je toch meer naar je eigen gedrag kijken. Ik werk nog steeds aan mezelf, maar denk wel dat ik een leuker mens ben geworden.’

Ben je jezelf weleens kwijtgeraakt?

‘Ja, maar dan praat ik over vijf, zes jaar geleden. Ik vond mezelf toen wel heel belangrijk en dacht: nu ben ik een BN’er en doe ik ertoe! Achteraf besef ik dat ik mezelf wel had mogen terugfluiten af en toe. BN’er zijn op zich is een lege huls. Tegenwoordig zie ik mezelf als iemand die ontzettend veel geluk heeft dat ie kan doen wat ie het allerliefste doet, dat werk het allerbeste wil doen en daar een heel mooi, groot publiek mee kan bereiken. Het mooie aan deze periode is juist ook dat je beseft dat je niet alleen op de wereld bent en dat je elkaar harder nodig hebt dan ooit. Het maakt niet meer uit of je nu Gordon bent in een gigantische villa in Blaricum of Marije in een Vinex-wijk in Almere.’

Dit verhaal komt uit VIVA-2020-21. Dit nummer ligt t/m 27 mei in de winkel of kun je hier online bestellen.

»BESTEL VIVA ONLINE | KLIK HIER «