Elise Schaap: ‘Vanaf het moment dat ik moeder werd, werd mijn werk een bijproduct’

elise schaap

Ze schittert wereldwijd in een van de best bekeken Netflix-series ooit, maar actrice Elise Schaap droomt er niet van om in het buitenland door te breken. ‘Ik ben veel te veel verknocht aan thuis joh, helemaal nu ik een dochter heb.’

Tekst Fleur Baxmeier | Foto’s Kee & Kee

Na de shoot nog even snel een foto voor Instagram (‘Doe ik normaal nooit, maar ik heb een gesponsorde jurk aan’) en dan vlug-vlug het interview, want over een uurtje moet Elise een taart ophalen. Morgen is de laatste crèchedag van dochter Ava, wat natuurlijk gevierd moet worden. En ja, ze had zelf iets kunnen bakken, maar tijdtechnisch was dit de veiligste optie, lacht Elise. Haar leven staat in de overdrive, het laatste half jaar. Opnames voor het laatste seizoen van Familie Kruys, op tournee met het theaterstuk Single camping, draaidagen van Undercover 2. ‘De afgelopen jaren zit ik in de bevoorrechte positie dat ik veel krijg aangeboden,’ vertelt Elise. ‘Ik moet daarom goed kijken welke richting ik op wil. Waar sla ik van aan, wat vind ik leuk om te doen? Wat dat is, verschilt per project. Ik kan net zo genieten van een dag TV kantine maken als van een dag op de set van Undercover staan in België.’

Waar sla je niet van aan?
‘Rollen die lijken op iets wat ik al eens heb gedaan, vind ik zonde van m’n tijd. In de musical Hij gelooft in mij was ik de derde vervanger van Chantal Janzen. Volgens mij heb ik die voorstelling 120 keer gespeeld. Nou, dan zit ik wel aan mijn max. In het verleden heb ik ook veel romcoms gedraaid, maar ik merkte dat ik geen zin had om wéér de onhandige vrouw te spelen. Die rol heb ik nu wel afgevinkt, dus vorig jaar besloot ik om te gaan exploreren wat er nog meer is. Dat pakte goed uit, want daarna kwamen Undercover en de film Wat is dan liefde op mijn pad. Het leuke aan die film is dat ik er een heel nuchter en sterk personage in speel, dat juist niet op zoek is naar de liefde.’

Komt er veel op je af door het succes van Undercover?
‘Ik ging er stiekem altijd prat op dat ik niet of nauwelijks werd herkend. Dat is sinds Undercover wel anders, haha. Verre van vervelend, want ik heb echt louter leuke 
en geweldige reacties gehad. Het is ook bijzonder om te ervaren hoe enorm de reikwijdte van zo’n productie is, omdat het wereldwijd wordt uitgezonden. Ik krijg berichten uit Brazilië, Japan, Amerika… Het is ontzettend leuk om onderdeel te zijn van een serie die iedereen kent.’

Lonkt het buitenland?
‘Als er wordt gebeld voor een leuke rol, dan zal ik dat zeker in overweging nemen. Maar ik haal niks uit een paar keer door het beeld lopen van een Hollywood-film. Het is ook gedoe, ze komen niet zelf op je af. Je moet beschikbaar zijn, een buitenlandse agent hebben. Het idee dat ik een week de tijd ga nemen om dat uit te zoeken, is al te veel moeite. Ik heb echt wel ambitie, maar zo groot is die ambitie niet. En ik ben ook veel te veel verknocht aan thuis joh, helemaal nu ik een dochter heb. Mijn moederhart zou breken als ik een paar maanden zonder haar in het buitenland zou moeten zijn. Ik vind België al buitenland genoeg, haha.’

Ben je een huismuts?
‘Absoluut. Ik ben een hele saaie Harry. Lekker thuis een beetje scharrelen, dingetjes opruimen. Koken vind ik ook ontzettend leuk. In mijn eentje of samen met Ava en Wouter. Dat kneuterige heeft er altijd al ingezeten. Als kind vond ik niets heerlijker dan op mijn kamertje knutselen, liedjes opnemen met de cassetterecorder, mijn moeder helpen in de keuken. Ik zat wel op de padvinderij, maar ik ben nooit een outdoor kind geweest. Zelfs als het buiten dertig graden was, vond ik het verrukkelijk om binnen te zitten.’

Uit wat voor nest kom je?
‘Ik heb vaak het idee dat mensen verwachten dat ik net als veel andere acteurs en actrices een veelbewogen, kunstzinnige jeugd heb gehad. Maar ik heb mijn eerste voetstappen niet gezet in Zimbabwe, ik heb nooit in een hippiecommune gewoond. Tot mijn zesde woonden we in een rijtjeshuis in Papendrecht, daarna in een jaren zeventig-woning in Rotterdam. Mijn vader had een eigen scheepvaartkantoor, mijn moeder werkt al dertig jaar bij de bloedbank als bloedprikker en mijn drie jaar oudere broer heeft altijd al iets gehad met radio en dj’en. We waren geen intellectueel of artistiek gezin, maar gewoon een nuchtere Jan Modaal-familie. Zo ben ik zelf ook.’

Wanneer wist je: ik wil actrice worden?
‘Als kind was ik al gek op playbacken, dansjes opvoeren en tijdens de middelbare school deed ik elk jaar mee aan het eenakter festival, maar het was een ver-van-mijn-bed-show dat je daar je vak van kon maken. Toen ik op mijn zeventiende klaar was met het vwo, was het logisch dat ik zou gaan studeren. De keuze viel op communicatiewetenschappen, want dat was lekker breed, maar gaandeweg die studie begon het bloed toch te kruipen waar het niet gaan kon. Ik miste het spelen en gaf mezelf op voor een deeltijd toneelopleiding, waar ik veel gelijkgestemden ontmoette die zeiden dat ik echt auditie moest doen voor de Toneel-school. Ik vond het doodeng, maar ik heb mezelf één kans gegeven. En tot mijn grote vreugde werd ik nog aangenomen ook.’

Sommige artikelen kun je maar gedeeltelijk lezen op viva.nl, omdat ze afkomstig zijn uit de papieren VIVA. Uit respect naar onze abonnees én om te zorgen dat wij online leuke gratis content kunnen blijven maken, linken wij je door naar Blendle om het hele artikel te lezen. Dit is een online platform waar je betaalt per artikel – in de meeste gevallen een paar dubbeltjes – en de journalistiek mee steunt. We hopen te kunnen rekenen op je begrip! 

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de VIVA-nieuwsbrief.