BNN-presentatrice Emma Wortelboer: ‘Dit is mijn allereerste interview!’

VIVA drinkt elke week een drankje met een leuke man 
of vrouw. Deze week hebben we afgesproken met Emma 
Wortelboer (19), de nieuwe aanwinst van BNN, die in het 
nieuwe seizoen van ‘Spuiten en slikken’ te zien is.

Interview Michelle Bakker | Beeld Anke van der Meer

Het is nog lekker warm als ik tegen de avond heb afgesproken bij de Tolhuistuin aan het Amsterdamse IJ. Ik kijk om me heen en zie Emma Wortelboer gehurkt op de stoep in een vintage spijkerrok, crèmekleurig buiktruitje en een choker om haar nek. Terwijl ze naar haar telefoon tuurt, rookt ze een sigaretje en als ik haar gedag zeg, springt ze enthousiast op. Ik hoef in elk geval niet bang te zijn voor ongemakkelijke stiltes, merk ik al snel. Emma is met haar negentien jaar piepjong, maar zeker niet op haar knappe bekkie gevallen. “Ik weet niet wat ik moet verwachten, dit is mijn allereerste interview!”

Echt, heb ik de eer om je voor het eerst te mogen interviewen? Wat tof!

“Ja, heel leuk! Het is best gek, ik ben al maanden aan het werk bij BNN, dus voor mijn gevoel is er niet zo veel veranderd 
de laatste tijd. Maar nu ik steeds meer op tv kom, begint er wel iets te veranderen. Mensen zien me vaker. Dat is iets waar 
ik zelf niet bij stilstond.”

Hoe kom je op je negentiende al bij ‘Spuiten en slikken’ terecht?

“Ja, heel lijp. Ik deed op mijn zestiende auditie voor de BNN Talent Day. Toen vonden ze me nog iets te jong en mocht ik het jaar daarop terugkomen. In dat 
jaar ben ik naar Amsterdam verhuisd en had ik maar één doel: bij BNN werken. 
Ik ben voor de vorm nog de studie media, informatie en communicatie gaan doen. Dat vond ik eerlijk gezegd helemaal ruk en toen ik bij BNN werd aangenomen, kapte ik er dan ook mee. Trouwens, in eerste instantie mocht ik niet door tijdens de auditieronde, omdat ik de tekst niet goed had onthouden tijdens het presenteren. Daarop werd ik zo boos en deed 
ik er alles aan om mijn gelijk te behalen. Toen zeiden ze: ‘Dit is de spirit die we willen zien, en toen was ik door.”

‘Spuiten en slikken’ is niet bepaald 
een onbesproken programma. Hoe 
bevalt dat?

“Goed! Ik ben wel verreweg de jongste van de groep (daarna komt Nathan de Vries (24), red.), maar daar merk ik niet zo veel van. De opzet van het programma is wel anders: de studio is weg en eigenlijk bestaat elke aflevering uit twee miniseries. Eigenlijk zoals ‘Spuiten en slikken op reis’, maar dan in Nederland. Tof, maar ook spannend. Zo heb ik als webcamgirl voor de camera gezeten. Dat was… tja, ehm, bijzonder. Ook voor 101tv doe ik soms heftige dingen. Zo maakte ik een
eigen miniserie: ‘Over de coke’, waarin 
ik terugging naar de basis van cocaïne. Van de gebruiker naar de dealer naar de importeur en uiteindelijk heb ik het ook zelf gemaakt.”

…en geprobeerd?

“Nee, ik heb toen geen coke gebruikt. Drugs is iets wat een bepaalde stemming kan versterken, zoals een XTC-pil op een feest. Dat kan heel leuk zijn en ik vind het goed dat ‘Spuiten en slikken’ daar voorlichting over geeft. Of ik het zelf voor het programma zou doen, ligt aan de situatie. Er zou een goede reden moeten zijn. Iedereen heeft daar zijn eigen principes over. Dat verschilt ook onder mijn collega’s. Stel, er komt een item waarvan ik het 
voor de inhoud van belang vind dat ik er iets voor probeer, dan sta ik daar wel voor open. Een item waarin ik XTC ga proberen zal er dus niet komen. Dat weet ik 
namelijk al. Waar mijn grens ligt, weet 
ik niet. Dat wil ik pas beslissen als het 
moment zich voordoet. Kijken hoe ik me er dán bij voel.”

Je woont al twee jaar in Amsterdam, hebt een vaste baan bij BNN… Anders dan de meeste leeftijdsgenoten!

“Klopt. Dat merk ik ook in het studentenhuis waar ik woon. Ik heb negentien huisgenoten die allemaal nog studeren. Als 
zij vakantie hebben, ben ik gewoon aan het werk. Toen ik van het Twentse Manderveen in mijn eentje naar de grote stad verhuisde, voelde dit studentenhuis als
een warm bad. Er is altijd wel iemand en je kunt gezellig chillen of feestjes geven met z’n allen. Ik schreeuwde al vanaf 
mijn twaalfde dat ik na de middelbare school naar Amsterdam wilde, dus mijn ouders wisten dat dit eraan zat te komen en hebben me altijd gesteund. Ik denk dat ze er ook een beetje gek van werden dat 
ze mij constant van hot naar her moesten brengen. In Manderveen heb je niets,. Voor een supermarkt moet je al een kwartier fietsen! Ik wilde naar een plek waar meer te doen was. Tuurlijk mis ik mijn 
familie soms, maar ik bel en whatsapp veel met mijn ouders en zusjes en ze 
vinden het te gek wat ik allemaal doe.”

Heb je nog veel vrienden uit Manderveen?

“Jazeker, ik zie ze niet zo vaak, maar zij weten wel waar ik vandaan kom en wat ik allemaal gedaan heb, dat is tof. In 
Amsterdam heb ik niet echt een vriendengroep. Ik hang veel met collega’s of huisgenoten. Op de een of andere manier hang ik altijd met boys. In Manderveen kon je kiezen: of je gaat op majorettes, 
of je gaat op voetbal. Ik koos het laatste. Jongens zijn makkelijker, easy om mee te babbelen, geen gezeik. Daar hou ik van.”

Nu we het erover hebben: hoe staat het met de mannen?

“Haha, ja er is wel iemand met wie ik 
het leuk heb. Ik vind het moeilijk om 
een relatie te definiëren, maar ik voel me fijn bij hem. Ik kan ontzettend druk zijn, bij hem kom ik tot rust. Hoe het verder tussen ons gaat in de toekomst, weet ik niet. Ik denk daar eigenlijk nog niet echt over na.”

Hoe staat het met de rest van je toekomst? Heb je daar wel een duidelijk beeld van?

“Nee, eigenlijk ook niet. Ik zie wel wat 
er op mijn pad komt. Natuurlijk heb ik dingen waar ik van droom, bijvoorbeeld een eigen talkshow. Verder ben ik dol op geschiedenis, dus daarmee iets doen lijkt me ook te gek. Maar mijn ultieme droom is toch wel het Eurovisie Songfestival presenteren. Ja, echt! Ik ben best wel chauvinistisch en vind het te gek om zo met je eigen land voor iets te strijden. Ik kijk het elk jaar en hou ook altijd lijstjes bij met uitslagen enzo. De koning of koningin 
interviewen is ook een droom. Ik ben 
dol op het koningshuis. Wat ik de koning zou vragen? Wat hij vroeger wilde worden. Daar ben ik wel benieuwd naar.”

 

Dit artikel is afkomstig uit VIVA 38. Abonnee worden of een losse editie van VIVA bestellen? Klik hieronder:

»Bestel VIVA online | Klik hier «