Fleur Meijer vraagt zich af: ‘Hebben huishoudelijke apparaten een ziel?’

VIVA-journalist Fleur Meijer (36) schrijft over wat haar zoal bezighoudt.

Een van de filosofische kwesties waarmee ik mij momenteel bezighoud: hebben huishoudelijke apparaten een ziel? Ik bedoel, íémand moet het doen. Aan de wetenschap heb je in dezen weer eens niets. Ja, de ziel van een robot, dát vinden ze interessant. En dan vooral het soort robot dat ‘Sophia’ heet, vijftig voorgeprogrammeerde uitdrukkingen op haar siliconengezichtje heeft, net als rode lippen en een bijzonder kloek paar borsten. Sophia bestaat echt, trouwens; haar makers hopen dat ze in de toekomst geschikt wordt om onbetaald schoon te maken, te koken en op kinderen te passen. Ik hoop dus maar dat de Sophia’s geen ziel ontwikkelen, want het lijkt mij niet fijn om je bewust te zijn van A. het feit dat je als slaaf gehouden wordt en B. het feit dat je in het leven bent geroepen als nat droomprojectje van het tech-patriarchaat. Maar goed, ik dwaal nu al af.

Wat ik bedoel te zeggen: men vraagt zich wel af of een robot met grote tieten een ziel kan hebben, maar een broodrooster, televisie of cv-ketel: ho maar. Een gemiste kans als je het mij vraagt. Ik denk dat huishoudelijke apparaten wel degelijk een ziel hebben. Daar heb ik sterke aanwijzingen voor.
Zeker nu. Ik bevind mij momenteel in een periode die ik ook wel ‘huishouddomino’ noem. Ofwel: het tijdsbestek waarin eerst één apparaat stukgaat, waarna er, meestal nog in dezelfde week maar anders zéker in dezelfde maand, andere apparaten volgen. Bij mij begon het met de koffiemachine. Achteraf volkomen logisch: sowieso al een dominant apparaat met ernstige sterallures. Altijd maar zaniken: dan wilde ze weer water, dan weer bonen, en toe, ledig mijn bakje, maak me schoon, en hoe vaak moet ik het verdómme nog vragen: ONTKALK MIJ! Ik deed het braaf. Tot ze laatst alleen nog maar ‘ALGEMEEN ALARM’ kon schreeuwen. Goed, whatever, jij je zin, ik bracht haar naar een reparateur en dat was dat. Dacht ik. Een dag later kwam er ineens een grote vonk uit mijn föhn. Curieus. Kort daarop stierf de elektrische tandenborstel in mijn mond. De staafmixer in de soep. En gisteren kwam ik thuis en hoorde de Kameel zeggen dat er geen geluid meer uit de boxen komt.

Het moge duidelijk zijn: dit is geen toeval. Dit is een samenzwering. De koffiemachine, ondankbaar en eerzuchtig als ze is, heeft op sluwe wijze de zieltjes van de föhn, de tandenborstel, de staafmixer en de boxen gewonnen. Ze heeft ze gemanipuleerd en opgeleid tot zelfmoordterroristen. De reden: puur machtsvertoon. Ze wist dat ze het duurste apparaat van het huis was. Ze wist dat ik haar zou laten repareren, en de rest niet. Triomfantelijk kijkt ze me aan vanaf haar troon in de keuken, als vanouds zanikend om haar water en haar bonen. Binnenkort zal ze weer stukgaan. Zo is ze. Maar niet voordat ze eerst de keukenmachine, de stofzuiger en de vaatwasser meesleurt in haar graf. Nee, ik kan niet wachten tot ik een Sophia heb. Zonder ziel. Dát is pas technische vooruitgang.

Lees meer columns van Fleur:
Op de bank slapen
Kiloknallervlees
Efficiëntie
Nieuwe leven
Een weldoener zijn
Madonna
Vliegtuigvoedsel
Micheal Jackson in New York
Groepsweekendappgroep
Verliefdheid
Nagelsalon

Deze column van Fleur komt uit VIVA 27. Deze editie ligt t/m 10 juli in de winkel of kan je hieronder online bestellen.

»BESTEL VIVA ONLINE | KLIK HIER«