Fleurs column: Balans

Het einde van het jaar is op zich al genoeg om me ietwat uit balans te brengen, laat staan als het dan ook nog eens níet keihard waait, sneeuwt of regent en ik sjaalloos de deur uit kan in m’n korte jekker. Lente in december: wat is dit nou weer? Ik word er bijkans vrolijk van, en dat hóórt nu helemaal niet.

Ik bedoel: normaal gesproken zijn dit de dagen 
dat ik doordesemd van melancholie op de bank 
de katten zit te aaien omdat naar buiten gaan 
toch geen zin heeft wegens kou, wind en rotjes werpende klootzakjes. Ik zie mezelf daar nog zitten een jaar geleden, de geijkte eindejaarsgedachten mijmerend. Als in: weer een jaar voorbij, wederom leuke en minder leuke dingen voorgevallen, weer een vers uitgestrekt jaar dat voor me ligt. Ergerlijke gedachten als je toch al weemoedig bent, want even later flitste er een hausse aan wendyvandijkige wijsheden aan me voorbij in de categorie ‘Jij bent de baas over je eigen leven en geluk!’

Ja, en daar kwamen dus goede voornemens van. Waarna ik zo stom was om ze eens op schrift te stellen, dat leek me destijds handig en motiverend. Natuurlijk vergat ik het hele voorval al snel, zo gaat dat. Maar net vond ik dat schrift ineens weer. Ik 
doe momenteel namelijk allemaal vreemde, goedgeluimde dingen, zoals grondig opruimen. Ik waag me zelfs in blauwbaardruimtes zoals mijn schuur, gooi dingen weg, sta op keukentrappen planken schoon te maken, kortom: heel raar allemaal. Het nakende samenwonen met de Kameel verklaart 
een hoop, maar niet alles. Toen sloeg ik het schrift open. Daar stonden ze, mijn goede voornemens. Aan mezelf gericht, ook dat nog. Ik neem ze graag even door, kunnen jullie ook eens lachen.

‘Ga nou eens écht gezond leven, wat in jouw geval inhoudt dat je doordeweeks geen wijn zuipt en voor twaalven in bed ligt, nooit meer rookt, minstens vijf kilo afvalt EN VOORAL: DAT JE IETS AAN SPORT GAAT DOEN. LEER HET GEWOON EENS LEUK TE VINDEN!’

Ik kon niet anders dan beschaamd gniffelen om mijn vroegere zelf. Met dat pedante toontje van 
me. Van dit alles is dan ook niets terechtgekomen, kon ik concluderen. Ja, ik ben acht kilo afgevallen met een heel raar dieet. En weer acht kilo aangekomen, waarschijnlijk omdat ik doordeweeks weer wijn zoop. En sport, nou ja, ik heb wel heel vaak 
gedácht dat ik iets aan sport moest gaan doen, 
en dat ook vaak hardop gezegd, wat me elke keer op een van de fameuze oogrollen van de Kameel kwam te staan. Maar er stond nog iets onder.

‘En als dat je nou allemaal wéér niet gaat lukken omdat je nou eenmaal onverbeterlijk bent, zorg 
dan dat je in elk geval je huis en schuur eens goed opruimt, en accepteer jezelf verder gewoon zoals je bent: onmogelijk, maar best lief.’

Ik las het en ik kon niet anders dan me vrolijk en weemoedig tegelijk voelen. Helemaal in balans dus, in mijn geval.


VIVA-journalist Fleur Meijer (34) schrijft over haar dagelijkse strubbelingen. Elke week lees je Fleurs column in VIVA. Je kunt het blad hier online bestellen.

fleur.meijer@sanoma.com
Twitter: @lafleurfatale

Lees meer columns van Fleur:

Mijlpaal
Sint is satan
Alarm
Landen
Reislijder
Saai Jong Stel
Oma
Septemberissues
Vlooien
Kattenleven
Vlees, Vlaanderen en film
Festival