Fleurs column: Crossfitman

fleurs column

‘Ik heb een nieuwe mansoort ontdekt,’ appte mijn goede vriend Roel. Het verbaasde me niets, want Roel zít op dit soort dingen, net als op gehaktballen draaien en soezen bakken. ‘Waar?’ appte ik dus terug, hopend op een Amazone-Roel in driedelig kaki en een bamboehoed met dansende kurken. ‘In de trein,’ antwoordde hij. ‘Dit is legendarisch.’

Het bleek te gaan om vier mannen van rond de 24 met allemaal hetzelfde kapsel. Aan de zijkanten opgeschoren, bovenop lang en naar één kant gestyled. Kapsels die eruit moeten zien alsof ze heus geen föhn met opzetstukken, mousse, lak, en volumepoeder nodig hebben, maar waar ze bijzonder hard in falen.
‘Jij bent dik man, met je veertien procent,’ citeerde Roel ze op mijn dringende verzoek.
‘Vorig jaar was ik nog droog man, kijk maar op m’n Insta.’
‘Op je Insta stond gister dat je had hardgelopen. En je loopt niet eens hard, poser.’
‘Ja, nou ja, ik moet toch wat op m’n Insta.’
‘Ik pak alleen nog maar shakes. Beetje Brinta voor de carbs. Deze zomer: honderd kilo en droog. Ik zweer het je man.’
‘Hoe noem je deze mensen, Roel?’ vroeg ik volledig gefascineerd. ‘Dit,’ zei Roel, ‘is de Crossfitman.’
De Crossfitman.
Nóóit van gehoord. Maar dat bleek volledig aan mijn randje debiele sportkennis te liggen. Crossfit is geen sport, doceerde Roel. Die overigens ook sport, maar daar merk je verder niets van. ‘Het is een lifestyle.’
Die lifestyle bedrijf je volgens hem in een kale schuur in een industriegebied, waar je desondanks toch grote sommen geld voor betaalt. Aldaar laat je jezelf met halters, gewichten en ringen afbeulen totdat je een instagram weegt.
‘Het is een sekte. Mensen worden gehersenspoeld. Kunnen nergens anders meer over praten dan over Crossfit. Gaan alleen nog met Crossfitters om. Compleet in de ban van squatten. Ze hebben zelfs hun eigen taal.’
Roel zít echt op dit soort dingen.
Ik sloeg meteen aan het googelen en vond een Crossfitsportschool in Amsterdam. Een site vol spookachtige zwart-witfoto’s van, inderdaad, een kale schuur vol halters, gewichten en ringen, met daarbij teksten in het, inderdaad, betere hersenspoellingo.
Yesterday you said tomorrow. Are YOU Crossfit?’
Join our community. CHANGE YOUR LIFE.
Unless you faint or die: keep going!
Maar de ernst van dit alles begon pas echt tot me door te dringen toen ik een van hun blogs las:
‘E.M.O.T.M for 30 min. 1 min max reps wallballs 20# 14# 1 min max reps box jumps 24″ 20″ Competition group: sled pull @245# 170#’”
‘Wat bedoelen ze?’ vroeg ik. Maar ook Roel sprak geen Crossfits. Wel kende hij steeds meer gevallen van leuke, gewone mannen die door Crossfit veranderden in een gespierde, selfieschietende, hashtaggende, eiwitshakende schim van zichzelf.
‘Dit zijn de mannelijke quinoakutten. Ze zijn met zorgelijk veel.’
Gealarmeerd dacht ik aan de Kameel. Die de laatste tijd verdacht vaak aankondigt weer fanatiek te willen sporten. Laatst spontaan begon te squatten. Een kast vol quinoakutterie heeft. En Instagram. O God, hij heeft Instagram.
‘Het is beter dat we deze nieuwe mansoort onder ons houden,’ appte ik naar Roel. ‘Ik neem aan dat je begrijpt waarom.’

Fleur Meijer, VIVA redacteur
fleur.meijer@sanoma.com
Twitter: @lafleurfatale