Fleurs column: Instafame

Fleurs column

Zoals wel meer mensen in ‘de’ moderne leven 
– want zo zegt men dat tegenwoordig – hou ook ik me regelmatig bezig met de vraag: zou ik niet eens wat meer met social media moeten doen? Want
 ja, zeg ik dan tegen mezelf, ik kán natuurlijk nuffig blijven vinden dat er betere dingen zijn om me druk over te maken in ‘de’ leven. En dat al die digitale etalages vruchtbare pootaarde zijn voor de narcistische zaadjes die toch al in ieder mens zitten, met als gevolg dat de woekerende ego’s even enge als lachwekkende vormen aannemen.
Waar ik in principe gelijk in heb vind ik, maar wat toch een beetje sneu klinkt uit de mond van iemand die elke week zelf met haar harses in een blad staat en verhaaltjes schrijft met veelvuldig gebruik van het woord ‘ik’. Terwijl de weinig verkwikkende waarheid is dat bijna niemand meer bladen leest. En 
ík aan het einde van de maand nooit geld heb, 
terwijl een jongen die godbetert geboren is onder de naam Enzo Knol jaarlijks tonnen oogst in zijn narcismetuintje door zichzelf tweemaal daags
twintig minuten te filmen terwijl hij bijvoorbeeld – ik verzin dit niet – wacht tot zijn moeder níet in 
een nepdrol trapt.
Nee, misschien zou ik echt wat meer met social 
media moeten doen. Immers: social is key om content aan te jagen en wie een beetje social savvy is, heeft als bonus een stukje personal branding, en dat, in combinatie met de juiste SEO-musthaves, is toch 
dat punt aan de horizon waar ik naartoe zou moeten willen om futureproof te blijven in het huidige medialandschap. Ja, zo zegt men dat tegenwoordig in de moderne medialeven, mooi hè?
Maar goed. Wát moet ik dan doen met social media? En vooral: hóe? Ik ben natuurlijk wel braaf in het bezit van alle vereiste narcismetuintjes, maar 
het wordt nu tijd om minstens een ervan ook eens daadwerkelijk te gaan onderhouden. Mijn Twitter-account wordt het in elk geval niet. Want het woord twitter mag dan wel klinken als het geluid dat een lieflijk vogeltje uitstoot, maar het komt in de praktijk vooral neer op het geluid dat een heel grote anus uitstoot. Daarbij lukt het me toch niet om de voortslepende competitie in grappig/slim/scherp/opiniërend zijn in 140 tekens te winnen, dus meedoen is 
bij voorbaat zinloos.
Instagram dan. Je kunt veel zeggen over Instagram – bijvoorbeeld dat juist daar de woekerende ego’s de meest enge en lachwekkende vormen aannemen – maar binnen het sociale landschap schijnt dáár in elk geval de zon. En echt, soms lijkt mijn leven heel even geschikt voor Instagram. Beter nog: voor instafame, iets wat zich kan uitbetalen in keiharde valuta, heb ik begrepen.
Zo was ik net bij de #groenteturk aan het #hoarden voor een #happyhealthylifestyle. Met een overbloezende mand vol #greenhappiness en zeer in mijn #nopjes toog ik naar de kassa waar de immer vriendelijke Turk mij verzocht veertig euro af te rekenen. Ik trok gul glimlachend mijn pinpas en toetste de code in. ‘Saldo niet toereikend, betaal anders’, las ik.
Gelukkig zijn er geen foto’s van.


VIVA-journalist Fleur Meijer (34) schrijft over haar dagelijkse strubbelingen. Elke week lees je Fleurs column in VIVA. Je kunt het blad hier online bestellen.

fleur.meijer@sanoma.com
Twitter: @lafleurfatale

Lees meer columns van Fleur:

Zorgexamen
Huiskamercafé
Ziek en volwassen
Balans
Mijlpaal
Sint is satan
Alarm
Landen
Reislijder
Saai Jong Stel
Oma
Septemberissues
Vlooien
Kattenleven
Vlees, Vlaanderen en film
Festival