Fleurs column: Klapband

fleurs column

Hoewel ik ook wel weet dat spiritualiteit net iets te vaak bedreven wordt door nicotinegele huisvrouwen die je middels een engel een fijne dinsdag wensen op Facebook, kan ik er toch geen weerstand aan bieden. En hoewel ik ook weet dat astrologie, tarotkaarten en chakra’s net zozeer een uitvinding van de mens zijn als welke god dan ook, en dat mensen over het algemeen geen patent hebben op absolute waarheden, vind ik toch dat ik wát moet om dit aardse bestaan nog een klein zweempje magie mee te geven. Zeker als je, zoals ik, een ellendige atheïstische jeugd heb gehad met dialogen als:
“Vader, is er een god?”
“Hahahaha! Nee kind, dat is een door en door corrupt, machtswellustig verzinsel met de bedoeling ons dom en onderdanig te houden.”
“Vader, is er leven na de dood?”
“Hahahaha! Nee kind, dood is dood.”
Ach, mijn vader kon met zijn beperkte astrologiekennis ook niet weten dat hij weliswaar een nuchtere, analytische Maagd op de wereld had gezet, maar wel één met een Vissen-ascendant én Vissen-maan: de kosmische jackpot als het gaat om balanceren tussen aardse en hemelse zaken.
En ach, mijn vader kon natuurlijk ook niet weten dat hij zó vroeg dood zou gaan dat mijn spirituele Vissen-alter ego en ik aldus van paragnost naar medium trokken om eens te kijken hóé dood dood eigenlijk is. Niet zo dood dus, als je het mij vraagt.
Daarnaast kan ik inmiddels tarot leggen als een oude zigeunerin, ben ik op de hoogte van mijn blauw-paars-witte aura, mijn vorig leven als autoritaire rechter, vermeende heldervoelendheid en de entiteiten op mijn baarmoeder. Ik zeg: pure winst. Al mag je me er ook gerust om uitlachen hoor, dat doet de Maagd in mij ook.
Wel vergen vooral chakra’s enig onderhoud, wil het een beetje vlotten met de constante aanvoer van verse levensenergie. Gelukkig heb ik daar Mieke voor: een vrolijke vrouw in regenboogkleding die niet voor niets in haar vorig leven sjamaan is geweest. Dus toen ik laatst merkte dat ik iets labieler was dan strikt noodzakelijk, besloot ik dat een chakrische APK geen kwaad kon.
Mieke wist al dat ik zou komen, wat ik op mijn beurt weer wist. Ze maakte met een stukje hout, dat dienst deed als pendel, contact met haar gidsen. “Je hebt een klapband,” zei ze. “Een energetisch lek op de tweede laag van je tweede chakra. Zo raak je al je oranje energie kwijt.”
Dat was nogal wat. Gelukkig kan Mieke healen als de beste. De Stichting Scepsis kan zeggen wat ze wil, maar ik verliet het pand anderhalf uur later vederlicht vloeiend, met een gedicht energetisch lek, een verse steen in mijn aura en zonder ook maar een entiteit op mijn baarmoeder. Nu was het vooral zaak om mijn huiswerk bij te houden. Oefeningen voor mijn tweede chakra, in het nu leven, dat soort dingen. “En vooral veel met de kleur oranje werken. Eet het, draag het, en kijk er ook vooral naar.” Ik heb zojuist een tijd naar een net mandarijnen gekeken. En ik geef toe: daar moest zelfs de Vissen in mij om lachen.

Fleur Meijer, VIVA redacteur
fleur.meijer@sanoma.com
Twitter: @lafleurfatale