Fleurs column: Kolonisatie

Fleurs column

“Nee echt, dit zijn de laatste dozen. Ha! Eerst even het belangrijkste. Zo, dit rare ding kan wel in deze hoek. Kijk! Hij hangt prima hier. Nú ben ik pas thuis.

Jaja, óók door jou, maar je weet hoe het zit tussen Sean Connery en mij. Daarover gesproken: wat heb je met mijn James Bond-boeken gedaan? Mijn Ian Fleming-pockets bij elkaar ja, maar in díe volgorde? En dan die filmboeken zó? Ik kan dit niet aanzien. 
Ik word hier heel verdrietig van, Fleur. Heel erg 
verdrietig. Mijn hart huilt gewoon. Ik weet dat je niet in een boekenkastsysteem gelooft of, nou ja, 
in systemen in het algemeen, maar dít… Ja, lach maar. Verder lief dat je het geprobeerd hebt, hoor. Jij hebt echt alleen maar romans, hè? Dan zet ik mijn salontafelboeken mooi in het zicht. Blu-rays mogen naar de slaapkamer. Of nee joh, laat maar, dat doe ik zelf wel. Heb ik ook een systeem voor. Schenk jij maar wijn in, dan pak ik wel uit.

Wat zit je nu weer te lachen? Ja, dat is mijn Spiderman-vingerpop! Die kan toch prima daar? Dat haalt zo’n Afrikaans beeld juist ontzettend op, als je het mij vraagt. Kijk, Oggy! Oggy ken je toch wel? 
‘Gewoon een blauw monstertje’, ja hoor, wat jij 
wilt. Ik hou van monstertjes, daarom heb ik jou ook. Weet je, Oggy gaat bij het beeld, en dan gaat 
Spiderman tegen ‘Batman and philosophy’ aan. Nee, ik heb geen Batman-poppetje, wees maar niet bang. Wel de filmmuziek, die moet ook in het zicht, want niet alles staat op Spotify.

Wat? Nee, ik weet nog niet waar m’n klarinet moet. Ik héb die klarinet nou eenmaal, ik kan toch moeilijk een muziekinstrument weggooien? Als je zo doorgaat met lachen, ga ik er nog op spelen ook. ‘Don’t forget your clarinet!’ Zei Dante dat? Oké, dat is best grappig. Trouwens: wie had ook alweer het plan om een banjo aan de muur hangen? Een bánjo? Precies. Daar kan mijn klarinet toch mooi naast? Nou nee, niet in de woonkamer, daar moeten nog vier zeefdrukken en die grote foto van Tom Barman. Jouw schilderij kan er dan niet meer bij, nee.

Wat zei Dante nog meer? ‘Please take good care of him?’ Aaw. Ja, tuurlijk ga ik hem wel missen. Hij was toch vier jaar m’n huisgenoot. Ach, als hij in het 
najaar weer even terug is uit Peru, kan hij gezellig een paar weken bij ons komen logeren. Dan kun je hem meteen laten zien hoe goed je voor me zorgt.
Daarover gesproken: wat eten we? Neehee, dat hoef je niet elke avond te doen, maar nu ben ik even druk en je kan het zo goed. Spruitjes met beurre noisette en hazelnoten: zie je, dat bedoel ik. Trouwens: de was doe ik voortaan, want als ik op jóu moet wachten… En de tuin gaat dit voorjaar nog plat. Echt hoor, dit kan niet meer en dat weet je zelf ook.

Verder niets hoor. Ik ben heel blij dat we eindelijk samenwonen. Ik moet de boel alleen nog een beetje koloniseren.”


VIVA-journalist Fleur Meijer (34) schrijft over haar dagelijkse strubbelingen. Elke week lees je Fleurs column in VIVA.

Je kunt het blad hier online bestellen.

fleur.meijer@sanoma.com
Twitter: @lafleurfatale

Lees meer columns van Fleur:
Zorgexamen
Huiskamercafé
Ziek en volwassen
Balans
Mijlpaal
Sint is satan
Alarm
Landen
Reislijder
Saai Jong Stel
Oma
Septemberissues
Vlooien
Kattenleven
Vlees, Vlaanderen en film
Festival