Fleurs column: Soepele lendenen

fleurs column

Vakantie is leuk, en dan vooral het terugkerende hoogtepunt: het bezoek aan de plaatselijke supermarkt. Zet mij in een supermarkt in den vreemde 
en ik loop rond met een blik als na een spectaculair drietrapsorgasme.

Vraag me niet waarom, of nou ja, ik weet het natuurlijk wel. Ik besteed nou eenmaal een groot deel van mijn wakende uren aan de vraag wat ik zoal ga eten. Op vakantie al helemáál. Daarbij, supermarkten zijn vaak een schitterend kloppend hart van een cultuur, veel meer nog dan al die 
kerken en musea. Vind ik dan. En wie me niet 
gelooft, neem ik graag even mee naar vorige week toen ik een Spaanse ‘hyper’ binnen liep. 
‘Hyper’ is in elk geval een uitstekende woordkeuze van die Spanjaarden, want ik kon kleine kreetjes niet onderdrukken. De visafdeling alleen al: daar lagen ze me met honderden tegelijk aan te staren, allemaal met die verwijtende blik die dode vissen zo goed onder de knie hebben. Ontelbaar veel soorten, sommige onthoofd, andere geflankeerd door bergen verse schelpen. Naast me stond een jong meisje, een jaar of negentien, met zo’n fijn Spaans hertenkopje in ratelend Catalaans haar bestelling 
te doen. Af en toe keek ze lief glimlachend opzij, naar de jongen die alleen maar haar vriend kon zijn. Ook hij was mooi, zo’n type op wie je bouquetreeks-termen als ‘wilskrachtige kaak’ en ‘soepele 
lendenen’ los kon laten. Zij ging vast voor hem 
koken vanavond, omdat liefde, sex en passie hier nog écht door de maag gaan. De visvrouw, zo’n 
vlezig kordaat type, stopte de meest uiteenlopende vissen in plastic tassen. Schelpen wilde het meisje 
ook nog. En ze wees zelfs een grote vissenkop 
aan. Ze lachten weer naar elkaar. Dit was geen boodschappen doen, dit was gewoon keihard 
voorspel. En toen werd ik, toch al hyper, even 
keihard geconfronteerd met het grootste nadeel van supermarkten in den vreemde. Want waarom weet dit meisje – en met haar vast elke Spaanse vrouw – precies wat ze aanmoet met een zak vol 
vis, schelpen en een enorme vissenkop? Ze had 
niet eens een lijstje, dus ze kent de recepten om haar wilskrachtige kaak tot diep in zijn lendenen te 
beroeren blijkbaar uit haar hoofd. Dat wil ik óók. 
Ik dacht altijd dat ik goed kon koken, maar het komt er eigenlijk op neer dat ik goed kan koken voor een Néderlander. Besmuikt bestelde ik een portie pulpo. Omdat ik wist dat je die alleen maar in plakjes hoeft te snijden met wat olie en citroensap erop. Dat is al best wat. Voor een Nederlander.

Gisteren stond ik weer, verre van hyper, in de Albert Heijn. In het visschap lagen keurig gerangschikte plastic bakjes met keurige filetjes zonder ogen me aan te staren. Voorgekruid natuurlijk, anders raken Nederlanders in paniek. Een uit de kluiten gewassen vrouw naast me griste een van die vieze visvehikels uit het schap. “We doen deze wel,” zei ze tegen haar levensmoeë man. “Zijn we lekker snel klaar.”


 

VIVA-journalist Fleur Meijer (34) schrijft over haar dagelijkse strubbelingen. Elke week lees je Fleurs column in VIVA.

Je kunt het blad hier online bestellen.

fleur.meijer@sanoma.com
Twitter: @lafleurfatale

Lees meer columns van Fleur:
Treinleed
Factor Twintig
Amsterdamned
Wormgat
Mannetjes
Penisnood
Je suis Kruidvat
Kolonisatie
Ikea
Krabbegat
Instafame
Septemberissues
Vlooien