Franca Treur: ‘Ik krijg nog steeds preken toegestuurd’

franca treur

Negen jaar voordat haar boek ‘Dorsvloer vol confetti’ een hit werd, zwaaide Franca Treur (35) haar zwaar gereformeerde afkomst gedag. Nu de verfilming deze maand verschijnt, komt het allemaal weer boven. Maar spijt heeft ze niet. Integendeel.

Had je meteen vertrouwen in de aanpak van de regisseur? “Zij heeft ervoor gekozen de ontwikkeling van Katelijne (hoofdrolspeler in het boek, red.) centraal te stellen en de achtergrond waarin het zich afspeelt, de Zeeuwse boerencultuur, minder belangrijk te maken. Dat had ik niet gedaan. Het was een kans geweest om die gereformeerde wereld een keer écht goed in beeld te brengen. En ik heb aangedrongen op Zeeuwse acteurs, maar de personages spreken abn, bijna Gooisch. Daar moest ik best even aan wennen, de filmmakers zijn duidelijk mensen uit de stad.”

Spijt? “Nee, het is niets voor mij om in een team te werken. Ik ben een schrijver, werk graag in m’n eentje. Dat vind ik fijn omdat je alles zelf kunt beslissen. Bij een film werkt dat niet.”

Je boek oogstte behalve heel veel lof ook een storm van kritiek uit de gelovige hoek. Dat kwam bij deze verfilming allemaal weer terug; ze wilden zelfs dat je de verfilming zou tegenhouden. Schrok je daarvan? “Het waren er niet zo veel, hoor. Het heeft ook te maken met allergie voor beeld. In dat milieu is de televisie uit den boze en film ook. Er zit een scène in de film waarin het Heilig Avondmaal in beeld wordt gebracht. Daar schrok ik zelf ook van. Niet iedere kerkganger mag aan het avondmaal, alleen degenen die zekerheid hebben over hun zieleheil. Alle kerkgangers die er niet aan meedoen, zeggen daarmee eigenlijk dat ze naar de hel gaan. Dat is voor deze mensen niet iets om lichtzinnig over te doen, meer iets waar je eigenlijk niet over durft te praten. Ik vind dat het netjes is gefilmd. Niet spottend.”

Lig je wakker van die mailtjes? “Zo’n mail vol verwijten komt wel binnen. Maar ik weet: het komt vanuit een star perspectief, precies waar mijn boek over gaat. Wat ik ook zeg, het zal altijd verkeerd zijn, we worden het nooit eens. Emotionele chantage maakt me soms wel pissig. Dan schrijven ze: ‘Je weet zelf heel goed dat je iets heel verkeerds aan het doen bent.’ Nou, nee! Ik krijg ook nog steeds preken toegestuurd. Daar ben ik inmiddels zo aan gewend, ik besteed er niet meer dan een halve seconde aan.”

Mogen we weten of je een relatie hebt? “Ik heb geen vriend en geen vriendin. Wel gehad, maar het is uit.”
Ben je op zoek? “Niet actief. Na ‘Dorsvloer’ merk ik dat ik me graag terugtrek. De afgelopen maanden zat ik bijvoorbeeld alleen in de bush, ergens in Zeeuws-Vlaanderen. Heerlijk. Dan denk ik wel: ik ben 35 en vind het geweldig om alleen te zijn, dat is toch een beetje apart. Een beetje eenzaam is het ook, maar dat vind ik geen akelig gevoel. Het is zelfs best lekker.”

Het hele interview met Franca lees je in VIVA39, vanaf woensdag 17 september in de winkel.

TEKST MARTINE BRUYNOOGE | FOTO’S HÜSNE AFSAR