Jayda heeft een relatie met een dertien jaar jongere collega

Jayda (38) kan elk moment haar baan in het ziekenhuis kwijtraken. De reden: haar geheime relatie met een dertien jaar jongere collega. “Als het uitkomt, zal iedereen ons veroordelen.”

TEKST YVETTE BAX

“Ik werk op het secretariaat in een ziekenhuis. Dat doe ik nu al acht jaar en het bevalt me heel goed. Het is een afwisselende baan en het geeft me veel voldoening om de chirurgen voor wie ik werk goed te ondersteunen. Dat gaat verder dan werkzaamheden op de werkvloer. Als bijvoorbeeld een operatie uitloopt, haal ik de kinderen van een van de chirurgen weleens op van 
de crèche. Dat vind ik geen probleem, ik doe het graag. 
Ik heb heel goed contact met iedereen op de afdeling, ook met het studententeam, dat uit ongeveer vijftien studenten bestaat. Zij helpen de chirurgen en de verpleging bij het verzorgen van de patiënten 
en worden ingezet voor 
allerlei ondersteunende 
taken, voornamelijk op de spoedeisende hulp. Het zijn overigens geen co-assistenten. Die zijn al verder in hun 
studie.

Ik coördineer veel van de werkzaamheden van de 
studenten en werk veel met 
ze samen. Met alle studenten kan ik het goed vinden. En 
met Luuk bijzonder goed.
Drie jaar geleden – hij zat toen in het tweede jaar van zijn studie geneeskunde – kwam hij bij het team. Hij was een guppie van 22. Maar toen ik me aan hem voorstelde, bleek hij behoorlijk bijdehand. Hij deed nogal flirterig en brutaal, totdat ik zei: ‘Weet je wel wie je voor je hebt? Ik kan ervoor zorgen dat jij alle vervelende taken krijgt. Dus als ik jou was, zou ik me maar voorbeeldig en netjes gedragen!’ Hij begon te blozen en zei 
lachend: ‘Oh sorry mevrouw.’
Vanaf dat moment was de toon gezet, maakten we grapjes met elkaar en pestten we elkaar geregeld. Verder hield ik me niet zo met hem bezig. Dat kwam pas een jaar later, toen hij promotie kreeg en teamleider werd. We gingen nauwer samenwerken, moesten samen activiteiten organiseren. In die periode leerden we elkaar goed kennen en werden we vrienden. Tot
dat we zo’n tien maanden 
geleden op een borrel na 
het werk allebei iets te veel hadden gedronken.”

Trein gemist

“Die werkborrel was zo gezellig dat ik mijn laatste trein naar huis miste. Ik baalde als een stekker, want dat betekende dat ik ergens een lift moest zien te vinden of een heel dure taxirit voor de boeg had. Luuk, met wie ik er als laatste nog was, bood toen gelukkig zijn slaapbank aan. Heel 
relaxed, want dat scheelde 
me een hoop gedoe. Eenmaal bij hem thuis trok hij nog een fles drank open. De bank in zijn studio lag vol met troep, dus gingen we op zijn bed 
zitten en maakten daar de drank soldaat. Dat voelde 
totaal niet ongemakkelijk 
of ongepast. Er was namelijk helemaal geen spanning 
tussen ons. We hebben zelfs nog foto’s van ons tweeën, aangeschoten en aan de amaretto, naar collega’s geappt.

Uiteindelijk waren we zo dronken dat we allebei geen zin meer hadden om de slaapbank leeg te ruimen en om te bouwen tot bed. Daarom ben ik gewoon naast hem in bed gaan liggen. Toen ik me omdraaide en mijn ogen dichtdeed, voelde ik zijn hand over mijn lichaam glijden. Voor ik het wist, hadden we heftige sex. Hoe het was, kan ik me niet meer precies herinneren. Daarvoor was ik echt te dronken. Ik liet me meeslepen in het moment en het voelde 
allesbehalve verkeerd. Toen 
ik ’s ochtends wakker werd, dacht ik wel direct: wat heb 
ik gedaan? Wat hebben we 
gedaan? Dit is niet handig! 
Tegelijkertijd vond ik het ook heel fijn om naast hem te liggen en voelde het eigenlijk heel vertrouwd. Die ochtend hebben we nog een keer met elkaar gevreeën, een stuk 
bewuster dan de nacht ervoor. Het maakte me toen alleen niets meer uit, want het was toch al gebeurd. Ik dacht ook: dit is eenmalig, hier blijft 
het bij. Zo stond hij er ook in. We spraken af dat we het aan 
niemand zouden vertellen en dat het niet nog een keer zou gebeuren. Dat laatste liep 
echter anders.
De dagen erna bleef het bij mij kriebelen. Het was lang geleden dat ik sex had gehad met iemand met wie ik een goede, fijne en vertrouwde band had. Ik merkte dat het iets met me deed. Maar ik 
wist dat ik daar niet aan toe moest geven.

De eerstvolgende keer dat ik hem op het werk zag, deden we natuurlijk alsof er niets aan de hand was. Ondanks dat was de spanning duidelijk voelbaar en die werd nog 
eens vergroot doordat we nu ineens een geheim deelden. Dat niemand mocht weten wat er gebeurd was, maakte het extra spannend. Toch lukte het ons om ons aan de 
afspraak te houden en gingen we alleen professioneel met elkaar om. Tot de volgende borrel, een paar weken later.”

Baan kwijt

“Die avond vroeg ik voor de grap aan hem of ik weer van zijn slaapbank gebruik mocht maken. Hij antwoordde dat hij dat wel gezellig zou vinden. Uiteindelijk brachten 
we de nacht weer met elkaar door. Net als na het daaropvolgende teamuitje. En toen werd het routine.
We zien elkaar nu regelmatig. Ik slaap ongeveer een nacht per week bij hem en hij komt af en toe ook naar mij. Het gaat allang niet meer alleen om sex. We koken samen, 
eten samen, luisteren naar muziek en kijken films onder een dekentje. We hebben 
het onwijs gezellig met z’n tweeën, maken er elke keer een feestje van. Alles vindt 
alleen wel binnenshuis plaats, omdat niemand ons samen mag zien. Als mijn collega’s erachter zouden komen, kan ik mijn baan kwijtraken. 
Los daarvan word ik natuurlijk totaal niet meer serieus genomen als ze horen dat ik iets heb met een student die dertien jaar jonger is.

Gelukkig weten we het erg goed verborgen te houden, 
ook omdat niemand het zou verwachten. Van het begin af aan gingen we al amicaal met elkaar om, dus ik denk niet dat iemand iets doorheeft. Hoewel. Een keer waren we behoorlijk met elkaar aan 
het flirten toen er ineens een collega de kamer binnen liep. We vielen stil en het kan niet anders dan dat de spanning tussen ons voelbaar was. Maar goed, in het ergste geval zijn er wat speculaties. Daar kan 
ik wel mee leven.

Wat lastig is, is dat we steeds meer voor elkaar beginnen te voelen. In het begin ging ik nog met andere mannen om en zat ik op Tinder. We hebben ook de afspraak dat we anderen mogen zien. Maar 
ik merk dat ik daar helemaal geen behoefte meer aan heb. Hij heeft tegen me gezegd dat hij gek op me is, zelfs van me houdt. Als ik heel eerlijk ben, voel ik hetzelfde voor hem. Maar we weten allebei dat 
een serieuze relatie naast 
onze werksituatie geen reële optie is. Hij leeft zijn studentenleven, zit elke week in de kroeg met zijn vrienden en heeft überhaupt nog nooit een serieuze relatie gehad. Ik ben een gescheiden moeder met een dochter van vijf. Onze 
levens rijmen dus totaal niet met elkaar. Ik weet daarom dat er hoe dan ook een einde gaat komen aan wat het dan ook is wat er tussen ons is. 
Alleen hoop ik dat het nog heel lang duurt voordat het zover is.”

Lak aan de 
buitenwereld

“Het is een strijd geworden 
tussen ratio en emotie. Op sommige momenten denk 
ik: we hebben het zó fijn 
samen, waarom gaan we 
er niet voor? Waarom niet 
gewoon lak hebben aan de buitenwereld, mijn baan 
riskeren en kiezen voor deze liefde? Maar ik weet ook dat de buitenwereld ons samenzijn niet zal accepteren. Zijn ouders zouden het waarschijnlijk nooit goedkeuren dat hun zoon een relatie met een dertien jaar oudere gescheiden moeder aangaat. Dat begrijp ik helemaal.
Als ik alleen naar mijn hart luister, zou ik het een kans willen geven, ervoor willen gaan met Luuk. In een romantische sprookjeswereld zouden we dan nog heel lang en 
gelukkig met elkaar leven. Maar ik weet dat de realiteit anders is. Op het moment dat we uit onze geheime cocon stappen, zal iedereen ons 
veroordelen. Dat zal het mooie wat we nu hebben 
kapotmaken. Dat weet ik 
zeker. En dat wil ik niet. 
Daarom denk ik niet na over de toekomst. Ik leef in het 
moment en geniet van wat 
er nu is.”

Dit artikel is afkomstig uit VIVA 37. Abonnee worden of een losse editie van VIVA bestellen? Klik hieronder:

»Bestel VIVA online | Klik hier «