Gerson Main: ‘Door ‘Dorst’ begon ik te denken dat ik een super-alcoholist was’

gerson main

VIVA drinkt elke week een drankje met een leuke man. Deze week beklommen we de A’dam Toren met de goedgemutste singer-songwriter Gerson Main (30), die bezig is heel Nederland in te pakken met zijn grappige liedjes.

Interview San van de Ven | Beeld Anke van der Meer

Gele schoenen, stippenbroek, pandamuts. Gerson Main trekt bekijks als hij binnenkomt in de hoogste skybar van Amsterdam, MADAM. De songwriter kijkt rond. Verlegen glimlach: “Echt nice hier.” Het is zijn eerste keer in de toren, 
al woont hij ernaast. In een hostel, in een piepklein kamertje, waar vanmorgen nog de stront en pis omhoogkwamen uit zijn gootsteen. Niet dat hij geen woning kan betalen, hij ziet het als een avontuur, 
zoals alles wat er op dit moment gebeurt in zijn leven. Gerson schreef pas drie jaar geleden zijn eerste liedje: ‘Dorst’, waarin hij alcohol de liefde verklaart. Hij zong het voor de grap in, want hij was geen zanger maar gitarist in de band van rapper Akwasi. Een halfjaar later stond Gerson 
in de finale van ‘De beste singer-song-
writer van Nederland’ en een jaar later trapte hij zijn tour af met zijn debuut-
album ‘De slechtste singer-songwriter van Nederland’. Inmiddels is ‘Dorst’ 
bekroond met een gouden plaat.

Wat? Geen bier?

“Al drie maanden niet. Ik heb in een jaar zo veel bier gedronken dat ik de komende tien jaar nog wel goed zit. Als een soort Obelix die in de ketel is gevallen.”

Dronk je zo veel om je succes te vieren?

“Nee, in de tijd dat ik losging, had ik 
nog geen zak bereikt. Ik speelde gitaar in bandjes, maar voelde me echt een rockster. Dronk bier, whisky, alles door elkaar. Vrienden van me zeiden: ‘Hey Ger, je moet het jaar wel overleven, hè?’ Ik was toen 27 en bedacht me: ik kan wel doodgaan op mijn 27e, maar dan ben ik hele-maal niet legendary. Toen ben ik min
der gaan drinken en feesten. Aan mijn gezondheid merkte ik dat het z’n sporen al had achtergelaten: mijn weerstand 
is verzwakt. Als ik tegenwoordig twee 
dagen patat eet, voel ik het al in mijn keel, laat staan als ik een paar dagen 
ga drinken. Minderen lukte niet goed. Dan dronk ik twee weken niet, om daarna weer alles in te halen. Ook doordat ik het liedje ‘Dorst’ had geschreven, begon ik te denken dat ik een superalcoholist was. Ik besloot: dan maar helemaal niks meer. In het begin had ik er moeite mee, maar nu mis ik het helemaal niet meer. Ik wil dit volhouden, nog zeker een jaar.”

Ga je nog wel uit?

“Nauwelijks. Ik ben langzaam mentaal toe aan het werken naar het moment dat ik in een club sta en denk: ik heb hier niks meer te zoeken. Op mijn veertigste heb ik hopelijk zo veel genoegdoening op andere vlakken in mijn leven, dat ik niet meer hoef te jagen.”

Kun je jezelf al serieus nemen als 
singer-songwriter?

“Ik voel me geen singer-songwriter maar een kunstenaar. Sinds ik voel dat ik het juiste doe en weet welke kant ik op wil, ben ik heel zeker van mezelf. Daarvoor, als gitarist, had ik dat niet. Ik wilde 
ergens in uitblinken, maar in alle stijlen had je al een beste gitarist. Een paar jaar geleden besefte ik: je hoeft niet supergoed te zijn in wat je doet, als het maar eigen is. Nadat we ‘Dorst’ hadden opgenomen, vond ik mijn stem niet om aan te horen. Ik walgde van dat nasale, geforceerde 
geluid. Maar iedereen vond het tof, zelfs mensen tegen wie ik opkeek. Ik dacht: wacht effe, dit is wat ik nodig heb.”

Het hele interview met Gerson lees je in VIVA 1. De editie ligt nu in de winkel of kan je hieronder online bestellen.

»Bestel VIVA online | Klik hier «