Hanna Bervoets: ‘Mijn lijf is klaar voor kinderen’

Schrijfster en VIVA-columniste Hanna Bervoets (30) heeft een nieuwe roman geschreven. ‘Efter’, over een pil tegen verliefdheid. Willen we meteen weten: is zij zelf misschien..?

Hoe kwam je op het idee voor ‘Efter’? “Waar ligt de grens tussen gek en normaal, tussen ziek en gezond? En wie bepaalt de norm? Dat zijn zaken die me interesseren. In onze huidige maatschappij baseren psychiaters zich op de DSM-catalogus (de ‘Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders’, red.), een wereldwijd gebruikt handboek waarin alle psychische stoornissen staan, inclusief een lijst kenmerken. Elk decennium komt er een nieuwe druk uit, en elke keer verdwijnen er aandoeningen en komen er nieuwe bij. In de nieuwste versie zijn bijvoorbeeld koopverslaving en eetverslaving opgenomen. Ook de diagnose ADHD is relatief nieuw. Dat geeft eigenlijk al aan dat psychische stoornissen niet een werkelijkheid zijn die worden beschreven. In plaats daarvan creëren wij de werkelijkheid door haar te beschrijven. Wij zeggen: heb je die symptomen, dan krijg je dát label. Veertig jaar geleden was een druk kind een druk kind, nu is het een kind met een aandoening, dat moet worden gemedicaliseerd. Mijn vraag was: wat als we verliefdheid óók als aandoening zouden beschouwen, wat als het in de DSM terechtkwam? Waarschijnlijk zou de farmaceutische industrie er meteen op springen, zoals ook met ADHD gebeurde. Op het moment dat mijn roman begint, wil een fabrikant een pil tegen verliefdheid op de markt zetten. Die pil heet Efter. Vervolgens volgen we negen personages, jong en oud, verliefd of niet verliefd, die allemaal op hun eigen manier met de introductie van die pil te maken krijgen.”

Ben je weleens gek geweest van verliefdheid? “Ja, ik ben wel een paar keer verliefd geweest. Maar nu ben ik helemaal niet verliefd. En dan is het net als met honger en verdriet: als je het niet meer hebt, kun je je bijna niet meer voorstellen hoe het ooit was. Ik ben niet vergeten hoe het voelde, maar het zit wel heel ver weg.”

Heb je het weleens een kans gegeven? “Nou, voor mijn prille relaties ergen heen gingen, klapten ze alweer, met veel gedoe en drama, haha. Wat het ook is: ik ben braaf naar school gegaan, heb gestudeerd en daarna een soort van carrière gemaakt. Maar mijn volgende stap is niet iemand ontmoeten, samenwonen en kinderen krijgen. Ik weet dat het de norm is, maar ik vind het niet erg daarvan af te wijken. Ik kijk liever naar wat mij gelukkig maakt. Ik vind het in mijn eentje ook heel leuk. Een mooi huis en een relatie? I don’t care. Zo functioneer ik en ben ik gelukkig en rustig, zonder al te veel stress. Ik moet er niet aan denken om nog een bal in de lucht te moeten houden.”

Wil je zelf ooit kinderen? “Ik dacht altijd dat ik het wist. Eén kind, net zoals mijn moeder. Ik merk ook dat mijn lichaam er heel veel zin in heeft. Dat is echt heel raar. Twee jaar geleden voelde ik helemaal niets bij kinderen en dieren. En als ik nu een baby’tje zie, kan ik daar bij wijze van spreken helemaal in verdrinken, zo lief vind ik het. Dus ik merk: mijn lijf is er klaar voor. Maar als ik dan verder kijk, naar de consequenties die het hebben van een kind met zich meebrengt, dan weet ik niet of ik het zo graag wil. Er is geen reden om nog een mens op de wereld te zetten, dus dat argument valt al af. En een kind opvoeden, ik weet niet of ik dat wil of kan. Dus twijfel ik onwijs. Misschien over vijf jaar, als ik nog drie romans heb geschreven, maar nu kan ik me dat in elk geval niet voorstellen. Ik kijk uit naar dat moment, het lijkt me fijn jong leven om me heen te hebben. Ik heb nog zes vruchtbare jaren om te kijken wat er gebeurt. Blijkbaar heb ik nu meer behoefte aan romans dan aan kinderen.”

Het hele interview met Hanna lees je in VIVA43, vanaf vandaag in de winkel!

TEKST DANNY KOKS | FOTO’S SJOERD GEUKE