Henny Vrienten: ‘Rock-’n-roll? Nee hoor, we waren watjes’

VIVA drinkt elke week een drankje met een leuke man. En wat voor een man! VIVA’s Jessica mocht aan het bier met Doe Maar-icoon Henny Vrienten (67).

Is het van veel jongens niet de droom om in een band te spelen en geadoreerd te worden?

“Het is altijd leuk om te weten dat je muziek 
gewaardeerd wordt, maar die meisjes werden 
wel heel erg jong. We maakten ons zorgen, want ze werden platgedrukt, vielen flauw en stonden tien uur in de rij om ons te zien. Wij waren een soort bezorgde huisvaders.”

Hoe rock-’n-roll waren jullie?

“In de jaren tachtig hing een andere sfeer dan nu. Het was de tijd van doemdenken, een hoge werkloosheid onder jongeren en de dreiging van een nucleaire aanval. Daardoor nam de jeugd het niet zo nauw met de inname van middelen.”

En die gebruikten jullie ook?

“Dat zal weleens gebeurd zijn, haha.”

Maar jullie moeten toch wel iets meer hebben meegekregen van het rocksterrenleven?

“Ik weet nog dat fotograaf Patrica Steur me belde voor een serie over rockers en hun tatoeages. 
Die heb ik dus niet. Nee hoor, ik geloof dat wij watjes waren.”

Of bewaar je de memorabele anekdotes voor je biografie?

“Die ga ik nooit schrijven.”

Waarom niet?

“Omdat ik heel erg geloof in een publieke 
kant en een privékant. Ik heb geen geheimen, maar ik vind het best moeilijk om over mijn vrouw en kinderen te praten. Zij hebben er niet om gevraagd op de voorgrond te treden.”

Nadat Doe Maar stopte, ging je werken aan o.a. muziek voor musicals, films en ‘Sesamstraat’. Vond je dat prettiger?

“Eigenlijk wel. Ik kreeg een gezin, ging in 
Amsterdam wonen en vond het fijn om rust te 
creëren. Ik had wel even genoeg van de aandacht.”

Waren die hordes meisjes zomaar weg?

“Dat heeft nog wel even geduurd. Maar op een dag knipte ik heel bewust mijn blonde kuif kort, zette een brilletje op en deed een regenjas aan 
en ging rustig wandelen door de stad. Niemand herkende me.”

Je zoon Xander is bassist bij Jett Rebel. Zie je overeenkomsten?

“Ik zie gepassioneerde musici en een publiek van bijna alleen meisjes, dus ja, it rings a bell.

Welk advies geef je hem?

“Geniet. Geniet. Geniet. Dat is iets wat wij niet deden. We kropen in onze schulp en raakten in de stress.”

Je hebt na 23 jaar twee nieuwe soloalbums 
in één jaar tijd uitgebracht. Waar komt dat vandaan?

“Het is een raadsel. Het past eigenlijk niet zo in mijn leven: ik ben nu aan het touren langs theaters, maar al mijn andere werk loopt ook door. Opeens waren die liedjes er.”

Was er geen aanleiding?

“Niet echt, maar misschien een besef dat je krijgt op een bepaalde leeftijd: wie ben ik, wat doe ik en waarom doe ik het? Ik dacht: eigenlijk ben ik een liedjesschrijver, zo simpel is het.”

Welke nummers van deze albums liggen het dichtst bij jou?

“Een paar liedjes gaan heel diep. Op mijn vorige album staat ‘Lieske’, een nummer over mijn moeder die toen net overleden was. Ze was een beetje de weg kwijtgeraakt, daar gaat het liedje over. Dichterbij kan het niet komen.”

Het hele interview met Henny Vrienten lees je in VIVA 48! Je kunt het blad online bestellen of lees het artikel online op Blendle

Tekst: Jessica van Zanten
Beeld: Anke van der Meer