Hoofdredacteur Debby: ‘Mijn hart bonkte mijn borstkas uit en mijn mond werd gortdroog’

Debby Gerritsen

Een paar seconden voordat ik op moest, brak het zweet me uit. Mijn hart bonkte mijn borstkas uit en mijn mond werd gortdroog. Godver. Ik had het zó vaak gerepeteerd gisteren – een paar keer voor de spiegel en vanochtend zelfs met publiek (mijn familie) – maar heb geen idee meer wat ik moet zeggen. Ik wil hier niet zijn. Ik probeerde de tijd stil te zetten door mijn wijsvingers tegen elkaar te duwen, zoals Evie uit de kinderserie Out of this world (1989), maar ik kon niet meer terug. De tien minuten spreekbeurt over roodbontkoeien leken eeuwig te duren.

Herkenbaar? Je bent zeker niet de enige die alleen met knikkende knieën een praatje voor publiek kan houden. 94 procent van Nederland heeft spreekangst. Niks aan te doen? Jawel! Journalist Lydia van der Weide, angsthaas pur sang op speechgebied, ging op cursus en leerde razendsnel van haar spreekangst af te komen.

As we type sta ik op het punt een groep meiden toe te spreken. Ik ben voor onze jaarlijkse lijst-der-lijsten VIVA400 twee dagen op pad met een nieuwe groep jonge Visionista’s, praat daarbij de boel aan elkaar en moet zo weer het podium op. Voor mijn werk moet ik best vaak groepen toespreken, en dat vind ik nog altijd spannend. Natuurlijk, oefening baart kunst. Maar het zit niet in mijn natuur om een podium te ownen.

Mijn koeienspreekbeurt van jaren geleden ging trouwens prima. Maar mijn zenuwen zaten in de weg, net als nu af en toe. Misschien moet ik toch maar Lydia achterna en op cursus. Zeepkist, here I come.

Deze editorial is afkomstig uit VIVA 27-2018. De editie ligt in de winkel t/m 10 juni.  Je kunt de editie ook hieronder online bestellen.

Volg Debby ook op social media:
Instagram | Twitter

»BESTEL VIVA ONLINE | KLIK HIER«