‘Ik dacht: op je vijfentwintigste krijg je geen borstkanker. Wel dus’

borstkanker

Moeder worden, Lisanne (28) had er haar hele leven van gedroomd. En nu ze het eenmaal was, had de arts slecht nieuws voor haar.

Nu word ik kaal

“Ik wist het toen de arts allebei de deuren dichtdeed. Die naar de gang en die naar zijn kamer. ‘De patholoog heeft het onderzocht. Het is borstkanker.’ De tranen schoten in mijn ogen. Ik riep: ‘Hij is vier maanden oud, dokter, hij is pas vier maanden.’ Ik had het over mijn zoontje Sen. Mijn hele leven had ik ervan gedroomd moeder te worden. Daar, in de spreekkamer van de arts, knalde ik keihard van de roze wolk af. Bam. Beide benen op de koude grond. Toen ik een paar weken eerder onder de douche een knobbeltje in mijn borst voelde, was er geen paniek. Niet bij mij, niet bij mijn man, niet bij de huisarts. Die zei tot drie keer toe: ‘Het is niks.’ Ik dacht ook: op je vijfentwintigste krijg je geen borstkanker. Wel dus. Nadat de arts in het ziekenhuis me een zakdoekje had gegeven en ik m’n tranen had gedroogd, ging er in mijn hoofd een knop om. ‘Hoe gaat het nu verder?’ vroeg ik. ‘Opereren? En chemo?’ Hij knikte. Dan word ik ziek, dan word ik kaal. Ik wist het allemaal, maar was allang blij dat hij niet zei: ‘Helaas, we kunnen je niet meer helpen.’ ‘Ga ik dood?’ vroeg ik. Een klotevraag, natuurlijk. De arts zei: ‘Dat hangt er vanaf of er uitzaaiingen zijn.’ Iets wat lang zo vanzelfsprekend was, mijn leven, hing opeens af van hoe ik scoorde op een onderzoek. Van de waardes die daaruit kwamen. Die waardes bepaalden of ik mijn zoontje volwassen zou zien worden of niet. Of dat ik misschien zijn eerste schooldag niet eens haalde.”

Kotsmisselijk op de boerderij

“Toen ik thuiskwam na de diagnose, lag Sen in bed. Mijn zus paste op. ‘Wil je hem zien?’ vroeg ze. Ik zei nee, voelde me schuldig. Een mooie toekomst had ik hem beloofd, kon ik dat nog wel waarmaken? Al snel bedacht ik me. Ik ging dat eerste, bijzondere jaar met mijn kind niet opgeven. Al word ik doodziek, ik ga de beste moeder zijn die hij zich kan wensen.

We moesten twee dagen wachten tot we wisten of ik uitzaaiingen had. Het waren zware dagen. De onzekerheid maakte alles beladen en emotioneel; ik kon huilen om niks. De arts zou vrijdag rond drie uur bellen. We zaten op de bank in de woonkamer. M’n man, m’n ouders en ik. Voor ons op tafel stond de telefoon, die maar niet ging. We hielden het niet meer, dus belde mijn man zelf. Ik keek hem strak aan en probeerde van zijn gezicht af te lezen hoe het ervoor stond. Het duurde even. Toen brak er op z’n gezicht een glimlach door en stak hij zijn duim op. We sprongen allemaal op van onze stoelen en omhelsden elkaar. Nu was het aan mij om te vechten. De tumor werd operatief verwijderd en ik kreeg zestien chemobehandelingen. Mijn zoontje Sen sleepte me door die periode heen; zonder hem had ik hele dagen verdrietig op de bank gezeten. Maar hij had melk nodig en luiers, dus moest ik naar de supermarkt. Hij moest frisse lucht krijgen, dus ging ik met hem wandelen. Voor hem ging het leven gewoon door en dus voor mij ook. Kotsmisselijk stond ik soms met de kinderwagen op de kinderboerderij. Het was overleven, voor ons allemaal.”

Het hele verhaal van Lisanne lees je in VIVA 39. Het blad ligt nu in de winkels of kun je hier online bestellen. Je kunt het artikel ook verder lezen op Blendle. 

Borstkanker is doodsoorzaak nummer één bij vrouwen tussen de 35 en 55 jaar. Eén op de tien patiënten is jonger dan 45. Borstkankerpatiënten onder de 45 krijgen vaker aanvullende behandelingen als chemo- en/of hormoontherapie. Ook is de kans dat borstkanker terugkomt groter bij jonge vrouwen en heeft dit vaker overlijden tot gevolg. Daarom vraagt stichting Pink Ribbon in borstkankermaand oktober extra aandacht voor jonge vrouwen met borstkanker. Vragen? Helpen? Een Pink Ribbon-armband kopen? Geld storten? Op pinkribbon.nl vind je alles over de acties in oktober.

Tekst: Renée Lamboo-Kooij
Beeld: Hüsne Afsar

Jessica heeft een zwak voor (salsa)dansen, gekke taalfeitjes en de Spaanse cultuur. Voor VIVA schrijft ze over human interest, entertainment, reizen, liefde, seks, eten en al het andere wat haar bezighoudt.