In bed met Tony Junior: ‘Ik ben nog steeds dat gekkie uit Utrecht’ (uit het magazine)

Tony Junior interview

Mocht hij het dj’en zat zijn, dan weet Tatum wel een ander baantje voor hem. Naast haar ligt iemand die zo in een Calvin Klein-campagne kan schitteren: 1.90 meter lang, getraind lijf, blonde surflokken… En dan blijkt Tony Junior (30) ook nog goed opgevoed te zijn.

Momenteel is er vast niks te doen voor jou als dj, met alle afgelaste shows en festivals…

‘Ja dat is nul, maar het voordeel van dj slash producer is dat je wel muziek kunt produceren. Mijn studio zit onder mijn huis, dus ik ben gewoon aan het werk. Al moet ik zeggen dat ik in deze tijd niet superproductief ben: tot voor kort was ik best onder de indruk van de hele situatie, waardoor ik niet altijd even gefocust was. Daarbij dacht ik ook: waarom zou ik nieuwe muziek maken als er toch geen festivals en shows zijn de komende maanden? Er komt wel weer veel nieuwe muziek aan, maar momenteel heeft het geen zin om het uit te brengen, dus ik spreid dat een beetje uit tot eind van het jaar. Ik kom eigenlijk eens echt megalekker tot rust en daar geniet ik van. En ik kan nu elke dag trainen, ik heb een soort home gym, én elke dag gezond koken, wat door het tourleven en het vele reizen nooit lukte. Laat ik maar gebruikmaken van deze rare tijd om mezelf een beetje te ontwikkelen, dacht ik.’

Wat mis je het meest in deze tijd?

‘Mijn shows, het reizen, nieuwe plekken zien… Ik vlieg nu vijf jaar de wereld over en tot op de dag van vandaag ben ik nog onder de indruk als ik bijvoorbeeld in Tokio aankom en er staan mensen te wachten met bordjes waarop mijn naam staat. Kijk, ik zie mezelf nog steeds als een gekkie uit Utrecht dat gestopt is met school toen-ie twaalf was en gewoon doet wat-ie leuk vindt en daarmee mensen bereikt, zelfs in Japan, China, Brazilië. Dat vind ik nog altijd gruwelijk vet.’

Hoe kreeg je het voor elkaar te stoppen met school op je twaalfde?

‘Ten eerste omdat mijn ouders me daarin steunden, ze geloofden in mijn talent. En ten tweede omdat ik de leerplichtambtenaar kon overtuigen dat ik veel doelen had en gemotiveerd genoeg was: ik wilde drumles gaan geven, optreden, werken in de studio van mijn ouders. De leerplichtambtenaar zei: ‘Op school ben je een lieve jongen, maar wel een draak en heel druk, dus laten we het even aankijken.’ Vervolgens bewees ik dat ik een jongen was die niet op de hoek van de straat stond te blowen, maar oprecht superhard aan het werk ging: op mijn veertiende begon ik met lesgeven, op mijn vijftiende was het een drumschool met 35 leerlingen en een jaar later was het een muziekschool. Dus ik heb altijd hard en slim gewerkt.’

Heb je ADHD?

‘Daar ben ik honderd keer op getest, al op de basisschool. De conclusie was dat ik gewoon een kind met veel energie ben. In groep vier noemden ze me ‘de stoorzender’, maar ze vonden me wel een leuk kind, een goed jochie. Ik was niet op mijn bekkie gevallen. ‘Hij heeft een groot rechtvaardigheidsgevoel,’ zei een leraar.’

En ben je nog steeds een goed jochie?

‘Kijk, ik ben wel lomp en soms misschien druk, maar ik weet duidelijk het verschil tussen goed en kwaad en dat leef ik na. Ik lijk misschien een losgeslagen dwaas met tattoos en een rock-’n-roll leven, en dat dat is ook wel zo. Maar ik ben heel goed opgevoed door mijn ouders. Ik weet wanneer ik fout zit, ken de etiquetteregels, behandel vrouwen met respect…’

Jij pikt toch groupies op?

‘Ehm… refereer je nu aan de realityserie uit 2015 die op televisie te zien was? Wat ik kan zeggen: als je als dj in een club staat te draaien, ben je natuurlijk dé alfaman van de hele fokking club. En dan kunnen er honderd miljonairs met tweeduizend flessen staan, maar ík bepaal de muziek en ík laat de mensen dansen, dat is voor vrouwen heel aantrekkelijk. Ook daarin moet je gewoon lekker genieten van het leven, toch? Tenzij ik verkering heb, dan ben ik de trouwste hond die er is en kijk ik niet eens naar andere vrouwen, dat meen ik echt. Ik zou nooit, never nooit, vreemdgaan, dat vind ik vreselijk. Maar als ik vrij ben, ben ik een losgeslagen hond. Dan houdt niets mij tegen.’

Hoe kijk je terug op die realityserie?

‘Echt verschrikkelijk. In die tijd had ik nul media-ervaring en geen idee hoe televisie in z’n werk ging. Toen we het terugzagen, dacht ik echt: holy shit, dit is wel allemaal heel nadelig geknipt… Ik werd neergezet als een persoon die ik niet ben. Ja ik geniet van vrouwen, ja ik heb een heftig leven, maar ik vond het wel erg negatief. Pers en media: eigenlijk zijn het allemaal ratten. Als er wat negatiefs uit te lichten is, zijn ze er als de kippen bij. Je doet een keer een interview en zegt: ‘Nou, dit is mijn slaapkamer,’ dan is de titel: Tony laat plek zien waar-ie neukt met z’n vriendin. Het is echt supertriest hoe dingen uit hun verband worden getrokken. En als ik een keer een mooie plaat uitbreng met een ode aan mijn opa, dan wordt er bijna geen aandacht aan besteed. Maar ja, publiciteit heb je ook nodig.’

Tekst: Tatum Dagelet | Foto’s: Maaike van Haaster
Met dank aan: BUNK Hotel Utrecht

Dit verhaal komt uit VIVA-2020-24. Dit nummer ligt t/m 16 juni in de winkel of kun je hier online bestellen.

Sommige artikelen kun je maar gedeeltelijk lezen op viva.nl, omdat ze afkomstig zijn uit de papieren VIVA. Uit respect naar onze abonnees én om te zorgen dat wij online leuke gratis content kunnen blijven maken, linken wij je door naar onze magazine-shop om het hele artikel te lezen. Dit is een online platform waar je alle edities van VIVA ook los kunt bestellen. We hopen te kunnen rekenen op je begrip!

viva #24