Lara (32): ‘Het kleine serpent doet alles om ons tegen elkaar uit te spelen’

Lara (32) wilde de leukste stiefmoeder ter wereld worden, maar het liep anders: ze kan de dochter van haar vriend niet uitstaan. Iets wat ze hem nooit kan vertellen.

‘Au!’ riep ik, harder dan de bedoeling was. Lucy, de zevenjarige dochter van mijn vriend, heeft even daarvoor mijn oorbel weinig zachtzinnig uit mijn oor getrokken. Ik greep naar mijn oorlelletje dat voelde alsof het was uitgescheurd, terwijl Lucy zich dramatisch op de grond liet vallen en begon te huilen op het volume van een scheepshoorn.
Mijn vriend Tycho kwam direct aangestormd om haar op te rapen. ‘Wat is er gebeurd?’ vroeg hij, met een verwijtende blik naar mij. ‘Ik wilde alleen maar even naar haar oorbel kijken omdat ik hem zo mooi vond,’ snikte ze, ‘en toen duwde Lara me heel hard weg!’
‘Ze trok mijn oorbel uit mijn oor…’ sputterde ik nog tegen, maar Tycho had Lucy al opgetild om haar te troosten. ‘Wil je even een glaasje water voor haar pakken?’ vroeg Tycho, op een toon die duidelijk maakte dat hij niet echt openstond voor mijn versie van het verhaal. Lucy keek me ondertussen triomfantelijk aan over zijn schouder. Op haar gezicht was geen traan meer te zien. De kleine slang.
Tycho is de man van mijn dromen. Hij is lief, slim, grappig, begaan met alles en iedereen, en ook nog eens knap. Over het algemeen hebben we een geweldige relatie. Maar zoals bij bijna alles wat te mooi lijkt om waar te zijn, zit er ook in dit geval een addertje onder het gras. En in dit geval is die adder Tycho’s dochter van zeven. Je zou denken dat ik ook van haar zou gaan houden, ze is tenslotte een deel van de man op wie ik stapelgek ben. Maar het tegendeel is waar: ik kan Lucy niet uitstaan.’

Dreigende donderwolk

‘Ik besef maar al te goed hoe dit klinkt, maar zo simpel als het misschien overkomt, is het niet. Toen ik Tycho leerde kennen, was er nog geen vuiltje aan de lucht. Hij vertelde me vrijwel direct dat hij een dochtertje had. Lucy’s moeder Masha was een jeugdliefde van Tycho, ze kenden elkaar uit zijn vriendengroep. Ze hebben maar heel kort iets gehad, voordat ze vrij snel tot de wederzijdse conclusie kwamen dat ze betere vrienden dan partners waren. ‘Helaas’ was op dat moment het kwaad al geschied, in de vorm van Lucy. Ik weet dat het heftig klinkt om een meisje van zeven op die manier aan te duiden, en ik zou dat ook nooit doen als dit interview niet anoniem was, maar voor mij is dat precies wat zij vertegenwoordigt: ze is de dreigende donderwolk die boven mijn relatie hangt.
Vanaf het moment dat Tycho en ik gingen samenwonen, gaat alles tussen ons en Masha in goed overleg. Ik heb dan ook nul problemen met Lucy’s moeder. Tussen haar en mij is geen sprake van jaloezie of rancune, en zelfs tussen mij en Lucy leek in het begin nog alles prima te gaan. Ze was twee toen ik haar leerde kennen. ‘The terrible two’ noemen ze dat, dus ik had me al een beetje voorbereid op een dwarse peuter. Maar Lucy bleek een hartstikke lief meisje. Toen nog wel. Ze was ook een poppetje om te zien, eerlijk is eerlijk. Met grote bruine ogen − dezelfde als die van haar vader − en van die blonde pluimstaartjes. Een leuk, klein Muppetmeisje, vond ik haar. Lucy was een keer in de twee weken een weekend bij ons. Vaak gingen we dan leuke dingen met haar doen, zoals naar de dierentuin. Ze was natuurlijk nog zo klein dat ze zich niet echt in onze gesprekken mengde, dus we hadden genoeg tijd voor elkaar. Dat veranderde toen Lucy groter werd. Tegen de tijd dat ze vijf was, had het verlegen timide poppetje plaatsgemaakt voor een nuffig prinsesje dat per se pappie’s nummer één wilde zijn.’

Verliefd op papa

‘Tegenwoordig verstijf ik al als ik weet dat Lucy weer bijna komt. Ik krijg er letterlijk buikpijn van, want het voelt alsof ik ons huis onder dwang weer moet gaan delen met de andere vriendin van mijn geliefde. Een zeer jaloerse vriendin, mag ik wel zeggen. De laatste tijd wil Lucy zelfs niet eens meer dat ik meega als Tycho iets leuks met haar gaat doen. Als hij zich klaarmaakt om met haar de deur uit te gaan, vraagt ze als eerste − op zo’n jankerig toontje − of ik ook meega. Als Tycho dan zegt dat dat niet zo is, roept ze heel hard ‘joepie!’ terwijl ik er gewoon naast sta. En echt, ik ben altijd alleen maar aardig tegen haar geweest! Ik heb geprobeerd met Tycho te praten over haar gedrag, maar hij wuift het weg als zijnde ‘een fase’. Ik verdenk hem er zelfs van dat hij haar gedrag stiekem wel vleiend vindt. ‘Meisjes zijn nu eenmaal verliefd op hun vader op deze leeftijd, dat gaat vanzelf wel weer over,’ zegt hij altijd. Maar ik vraag me af hoe lang deze fase dan nog duurt. Lucy is al bijna zeven. Toen ik dat een keertje voorzichtig opperde, werd Tycho heel defensief. Kom niet aan zijn prinsesje, want dan kom je aan hem. Ik krijg inmiddels bijna een hekel aan Tycho als ik merk dat hij enthousiast is omdat het bijna weer ‘ons’ weekend is om Lucy te hebben.
Lucy is verwend, maar dat is niet zo vreemd. Ze krijgt in alles haar zin. Zo zit ik inmiddels met een stinkend aquarium vol vissen waar ze nooit naar om kijkt omdat ze een driftaanval kreeg in een dierenwinkel. We hebben haar mee naar Disneyland Parijs genomen, waar ik samen met haar in een souvenirwinkeltje ging kijken. Ze wilde dolgraag een jurk uit de film Frozen en in een poging om te laten zien dat ik echt de beroerdste niet ben, kocht ik die voor haar. Ik had het ding amper afgerekend toen ze zei dat ze ook nog schoentjes en een toverstaf wilde. Ik wees haar erop dat ze net een jurk had gekregen en dat het niet zo aardig was meteen te beginnen over wat ze nog meer wilde. Maar in plaats dat ze in bond, flipte ze volledig. Lucy stormde naar buiten waar Tycho stond te telefoneren met iemand van zijn werk. Hij schrok zich dood toen Lucy huilend vertelde dat ik tegen haar had geschreeuwd. En dat terwijl ik alles op een normale, zachte toon had gezegd. Ik stond met mijn mond vol tanden te kijken hoe Tycho Lucy probeerde te kalmeren, en hoewel ik hem later vertelde wat er nu echt was gebeurd, kon ik merken dat hij aan me twijfelde.’

 

 

» LEES VERDER VIA BLENDLE «

Sommige artikelen kun je maar gedeeltelijk lezen op viva.nl, omdat ze afkomstig zijn uit de papieren VIVA. Uit respect naar onze abonnees én om te zorgen dat wij online leuke gratis content kunnen blijven maken, linken wij je door naar Blendle om het hele artikel te lezen. Dit is een online platform waar je betaalt per artikel – in de meeste gevallen een paar dubbeltjes – en de journalistiek mee steunt. We hopen te kunnen rekenen op je begrip!