Jeremy Loops: ‘Ik wil mezelf ‘normaal’ kunnen voelen. Dat kan nu niet’

VIVA drinkt elke week een drankje met een leuke man. Deze week hebben we een date met Jeremy Loops (32), de Zuid-Afrikaanse singer-songwriter die vorige zomer een paar keer in Nederland op het podium stond.

Tekst Michelle Bakker | Foto’s Anke van der Meer

Welkom in Amsterdam! Heb je al iets van de stad kunnen zien?

“Jazeker, maar heel anders dan vroeger. Ik ben hier jaren geleden een keer geweest en vond het toen vooral leuk om de hele dag stoned in de stad te hangen. Daar heb ik nu iets minder behoefte aan, haha. Gisteren had ik een avond vrij en wilde ik naar het Anne Frank Huis en het Van Gogh Museum. Toen ik over de Dam en door het Red Light District liep, hoorde ik overal Engelsen en Amerikanen. Overal waar ik keek, zag ik camera’s, en het was zo druk. Dus draaide ik me om en ben ik zo ver mogelijk uit het centrum gelopen. Ergens buiten het centrum belandde ik in een koffietentje waar alleen locals zaten. Ik vind het heerlijk om gesprekken te volgen. Op wat moeilijke woorden na begrijp ik alles in het Nederlands. Daardoor voel ik altijd een band met Nederland. Als Oranje bijvoorbeeld moet voetballen, ben ik altijd voor jullie. Uiteindelijk heb ik gisteren drie uur lang in dat tentje gezeten, lekker koffie gedronken en mijn boek gelezen.”

Zoek je die rust expres op?

“Mijn leven is ontzettend hectisch nu ik de wereld over reis voor mijn muziek. Ik leef van hotel tot hotel, elke keer een nieuwe show of nieuw publiek. Soms wil ik wel naar toeristische trekpleisters, bijvoorbeeld naar een mooi museum of een gedenkplaats, maar ik heb bedacht dat dat ooit nog wel komt. Later, als ik ga reizen om het reizen. In mijn drukke schema van nu vind ik het vooral fijn als ik ergens rustig kan genieten en mezelf ‘normaal’ kan voelen. Dat kan ik niet als ik in de rij sta voor het Anne Frank Huis. Ik voel me het liefst een van de locals. Kijk maar.” (Wijst naar zijn witbiertje van Brouwerij ’t IJ)

Heb je veel gereisd in je leven?

“Het enige wat ik als kind wist, was dat ik later wilde reizen. Ik ben opgegroeid aan de zee in de buurt van Kaapstad en was altijd buiten. Ik denk dat ik pas op mijn veertiende voor het eerst schoenen aantrok. Een heerlijke jeugd. Na mijn middelbare school deed ik een zeilcursus en daarna werkte ik op een boot waarmee we de hele wereld over vaarden. Uiteindelijk heb ik twee jaar lang gereisd. Door te reizen leer je zo veel van de wereld: je ziet mooie dingen, maar komt ook veel narigheid tegen. Als ik zeg dat ik uit Zuid-Afrika kom, beginnen veel mensen meteen over racisme en apartheid. Maar doordat ik gereisd heb, weet ik dat het in bepaalde delen van Amerika en Europa veel erger kan zijn dan in Zuid-Afrika. Ik kan soms best inzitten over wat er allemaal misgaat in de wereld, maar ik probeer me vooral te focussen op positieve dingen. En op mijn muziek natuurlijk.”

Maakte je altijd al muziek?

“Vaak zijn mensen verbaasd als ik vertel dat ik pas zes jaar muziek maak. Ik wilde het altijd al doen, maar begon pas op mijn 26e. In een tweedehandswinkeltje 
in Florida kocht ik een gitaar, maar ik had geen idee hoe ik die moest bespelen. Toen ik terugkwam van het reizen, deed ik vijf jaar lang een economische studie. In mijn vrije tijd leerde ik mezelf muziek spelen. Dat deed ik door veel YouTube-
video’s te kijken. En als ik straatmuzikanten zag, ging ik ernaast zitten en stelde 
ze vragen.”

Dat heeft goed uitgepakt!

“Ik deed die studie erbij omdat ik een plan B wilde hebben. Ik ben me ervan bewust hoeveel geluk ik heb dat ik kan leven van mijn muziek. Al die kansen 
die ik nu krijg om mooie plaatsen te 
bezoeken en toffe dingen te doen: dat 
is fantastisch. Zeker nu ik nog jong ben, vol energie zit en relatief weinig verantwoordelijkheden heb. Soms kan het ook moeilijk zijn. Ik ben weinig thuis en zie mijn familie, vrienden en vriendin een stuk minder dan vroeger. Maar het hoort erbij en dat is de afweging die ik moet maken.”

Hoe hou je je relatie goed als je elkaar zo weinig ziet?

“We hebben veel contact via WhatsApp en Skype, maar moeten het plannen om elkaar te zien. Dat is soms vervelend, maar op deze manier blijft onze relatie wel spannend. Doordat je elkaar niet zo vaak ziet, kom je minder snel in een sleur. Natuurlijk vind ik het wel belangrijk om tijd voor elkaar vrij te maken. Zo gaan we over drie weken samen op vakantie naar Mozambique en later dit jaar naar Sri Lanka. Mathilda is ontzettend ambitieus, dat vind ik heel aantrekkelijk. Ze is heel lief en gelukkig nooit onzeker over het feit dat ik nu bekend ben. Ik zag haar voor het eerst op de universiteit en vond haar meteen erg aantrekkelijk. Ze studeerde architectuur en had zo’n moderne Europese look. Ik sprak haar nooit aan, maar vond haar zó mooi. Zes jaar later zag ik haar een keer op de dansvloer staan en stapte zonder te twijfelen op haar af. Een paar dagen later kreeg ik een berichtje 
via Facebook; toen is het begonnen.”

Hoe zie je je toekomst met haar?

“Een grote droom is om met een boot 
de wereld over te varen. Ik wil een catamaran kopen en de binnenkant verbouwen tot een studio. Muziek maken over de hele wereld. En met mijn vriendin wil ik oud worden en kinderen krijgen. Een of twee. En ik wil dolgraag een kind adopteren. Onlangs heb ik een hondje
uit het asiel gehaald. In Zuid-Afrika zijn zo veel straathonden die een baasje nodig hebben, ik vind het dan onnodig om 
een rashond te kopen. Dat geldt ook voor kinderen: over de hele wereld zijn zo veel kinderen in opvangtehuizen die een warm thuis nodig hebben, het voelt bijna als een plicht om te adopteren.”

Dit artikel is afkomstig uit VIVA 33. Abonnee worden of een losse editie van VIVA bestellen? Klik hieronder:

»Bestel VIVA online | Klik hier «