Neuroloog Judith van Gaalen (35): ‘Bijzonder om te zien hoe veerkrachtig mensen kunnen zijn’

judith van gaalen

Neuroloog Judith van Gaalen (35) werkt in het Radboudumc Expertisecentrum voor Parkinson en Bewegingsstoornissen, waar ze mensen helpt die een zeldzame aandoening hebben.

Judith van Gaalen over VIVA400

‘Ik doe mijn werk graag en met veel passie, net als vele anderen in de zorg. Extra bijzonder dat ik op deze manier samen met zo veel inspirerende vrouwen uit verschillende branches in de spotlights word gezet. Via social media kreeg ik veel positieve reacties op mijn nominatie. Ook van veel patiënten die niet alleen blij zijn voor mij, maar ook voor de extra aandacht voor deze zeldzame en daardoor vrij onbekende aandoeningen.’

Hoe het begon…

‘Tijdens mijn studie Geneeskunde kwam ik door mijn co-schappen in aanraking met verschillende aspecten van de gezondheidszorg. Daarvan trok neurologie me al snel het meest. Neurologische bewegingsstoornissen zijn aandoeningen van het centrale zenuwstelsel. Meest bekend is de ziekte van Parkinson, maar er zijn ook veel zeldzame vormen zoals cerebellaire ataxie of dystonie. De beperkingen die deze aandoeningen met zich meebrengen, hebben zo veel invloed. Niet alleen fysiek, maar ook op je toekomstperspectief. Door mijn promotieonderzoek gericht op cerebellaire ataxie, een probleem van coördinatie van bewegingen door een verstoring van de functie van de kleine hersenen, heb ik veel en lang contact met mensen met deze aandoening. De klachten treffen ook jonge mensen die midden in het leven staan, maar door hun ziekte steeds verder achteruit gaan.’

Zeldzame beweginsstoornissen

‘Patiënten komen in verschillende fases van hun ziekte op de polikliniek. Een neurologische bewegingsstoornis kan door verschillende ziektes worden veroorzaakt, vaak zeldzaam en erfelijk. Vaak zien we mensen met klachten als een onduidelijke spraak of problemen met bewegen. Wij kijken wat de oorzaak is, onder andere door het maken van scans, bloed- en genetisch onderzoek en stellen zo de diagnose. Vervolgens leggen we uit wat de aandoening precies inhoudt en hoe je die aan je omgeving uitlegt. Als je ’s ochtends naar je werk loopt te zwalken, kan het lijken alsof je een glaasje te veel op hebt. Heel vervelend als je ook nog eens een verkeerd stempel krijgt. Er zijn helaas 
nog geen behandelingen of medicijnen die de ziekte remmen of genezen. Tot een bepaald niveau is training en adviseren hoe met bepaalde klachten om te gaan wel mogelijk. Dat doen we onder andere met fysiotherapie, ergotherapie en logopedie.’

Superspecialist

‘Ongeveer een jaar geleden ben ik geselecteerd om het Edmond J. Safra Fellowship van de Michael 
J. Fox Foundation te volgen. Het doel hiervan is om een select 
aantal neurologen van over de hele wereld – vijf per jaar – verder 
te laten specialiseren in neurologische bewegingsstoornissen en Parkinson. Hierdoor krijg ik de mogelijkheid om me nog meer in 
te verdiepen en de zorg voor deze patiënten mede vorm te geven, zodat ik echt een superspecialist word. Het Radboudumc heeft 
mij voorgedragen, omdat ik me de afgelopen jaren al heel veel 
had gefocust op de zorg voor mensen met dit type ziektes. Een ontzettend grote eer.’

Werkweek

‘Ik werk vier dagen en als het nodig is, doe ik ’s avonds of in het weekend nog wat. Vrijdag werk ik niet, zodat ik met mijn dochter van bijna drie en zoontje van anderhalf kan zijn. Heerlijk, dat relativeert ontzettend. In principe werk ik vier dagen in het ziekenhuis en hou ik me voornamelijk bezig met patiëntenzorg. Door de coronacrisis is dat even anders. De reguliere niet-acute zorg hebben we grotendeels terug moeten brengen. Veel consulten doen we nu telefonisch, de afspraken met bijvoorbeeld de fysiotherapeut en logopedist kunnen via beeldbellen doorgaan. Het is belangrijk dat patiënten actief blijven, anders gaan ze nog sneller achteruit. Verder vergader ik nu veel online.’

Privé-werkbalans

‘Door mijn tijd bewust in te delen, probeer ik de balans te bewaren. Mijn parttime dag besteed ik dus altijd aan mijn gezin. Mijn weekenden ook, behalve als de kinderen slapen. Dan doe ik vaak nog wat voor werk. Verder doe ik aan yoga en pilates. Daarbij kan ik het me niet veroorloven ergens anders aan te denken dan aan de oefeningen. Anders raak ik letterlijk uit balans.’

Belangrijk leermoment

‘Je hoort iemand weleens zeggen: ‘Als ik in een rolstoel terecht zou komen, hoeft het voor mij niet meer.’ In mijn werk met patiënten die door hun ziekte telkens moeten inleveren, zie ik dat ze steeds weer de kracht vinden om door te gaan. Ze vinden steeds weer nieuwe dingen waar ze energie uit halen. Bijzonder om te zien hoe veerkrachtig mensen kunnen zijn.’

Rolmodel

‘Ik vind koningin Máxima inspirerend. Zo vrouwelijk en krachtig. Toen ze net in Nederland kwam, moest ze zichzelf enorm bewijzen. Voor zover ik kan beoordelen, is ze echt zichzelf gebleven. Ze heeft charisma, is betrokken en zet zich in voor verschillende groepen in de samenleving.’

Lees ook: Marjolein won de VIVA400-award voor Techtalenten: ‘Deze award zet ons nog meer op de kaart’

Wijze les

‘Oordeel niet te snel over elkaar. Zie je iemand die raar praat of loopt? Vraag waar het vandaan komt. Maak elkaar sterker in plaats van meteen te oordelen. Juist ook jonge vrouwen hebben last van dit soort beoordelende blikken op straat. Mensen kunnen kwetsende opmerkingen maken zonder enig idee te hebben.’

Grote droom

‘Ik hoop dat ik nog heel lang kan blijven werken in de richting van neurologische bewegingsstoornissen en Parkinson. Dat het lukt om de zorg voor deze mensen nog beter te organiseren. Vooral ook voor jonge mensen die vanuit de kindergeneeskunde naar de volwassenzorg gaan. Goede begeleiding is dan heel belangrijk. Ook hoop ik natuurlijk dat er vanuit het onderzoek een behandeling voor dit soort aandoeningen komt. Dat is het ultieme doel.’

Tekst: Kim Buitenhuis

Dit verhaal komt uit VIVA-2020-19. Dit nummer ligt t/m 12 mei in de winkel of kun je hier online bestellen.

»BESTEL VIVA ONLINE | KLIK HIER «