Kay Greidanus: ‘Ik geloof niet in de ware’

VIVA drinkt elke week een drankje met een leuke man. 
Deze keer proosten we met acteur Kay Greidanus (24) op zijn 
hoofdrol in de nieuwe Nederlandse oorlogsfilm ‘Riphagen’.

Op een regenachtige maandagmiddag parkeert Kay zijn fiets tegen een boom 
in Amsterdam-West. Als hij de kroeg 
binnenkomt, snelt hij het toilet in 
(“Mag ik mezelf nog even afdrogen?”) om daarna fris, fruitig én met twee 
biertjes aan tafel te verschijnen.

Ben je ijdel?

“Alleen als ik door de regen heb gefietst! Nee, eigenlijk niet. Ik vind niets lekkerder dan opstaan, een joggingbroek en capuchontrui aantrekken en in die toestand een ontbijtje halen. Heerlijk om niet met mijn uiterlijk bezig te hoeven zijn. Een baard te laten staan en zo. Maar voor een rol kan dat natuurlijk niet altijd.”

En voor een hoofdrol al helemaal niet, gefeliciteerd!

“Thanks! Best bizar. Nou ja, súperbizar eigenlijk. Ik ben twee jaar geleden afgestudeerd aan de toneelschool en heb nu al een hoofdrol te pakken. Heel gek, daar droom je van als je aan die opleiding 
begint. Toen ik auditie deed, wist ik 
helemaal niet dat het om een hoofdrol ging. Pas een paar maanden later, toen ik het script las, dacht ik: shit, ik zit er wel héél vaak in! Heel tof natuurlijk. Helemaal omdat het een oorlogsfilm is. Ik speel een Amsterdamse agent bij het verzet in de Tweede Wereldoorlog.”

Een heel andere rol dan die van hunk in ‘Meiden van de Herengracht’.

“Dat was ook heel leuk, een beetje verliefd spelen. Maar mijn rol in ‘Riphagen’ heeft inderdaad meer diepgang. 
Ik vind het fantastisch om me daarin 
te verdiepen. Ik heb een geschiedenis 
geschreven rondom mijn personage om hem écht goed te leren kennen en zo goed mogelijk te kunnen neerzetten. Wie is hij, waarom doet hij wat hij doet? Acteren heeft voor mij te maken met liefde voor de mens en hoe die in elkaar steekt. Dat psychologische vind ik heel tof aan dit vak.”

Is dat ook waarom je acteur bent 
geworden?

“Ik zou graag zeggen van wel, maar ik vrees van niet. Ik wist eigenlijk nooit wat ik wilde worden. Mijn ouders zijn ook 
allebei acteur en om heel eerlijk te zijn, was het voor mij daarom vooral een 
makkelijke keuze. Zo van: laat ik dát dan maar gaan doen. Ik ben er dus heel naïef in gestapt. Pas op de toneelschool kwam ik erachter dat je dit echt heel graag moet willen. Het is een harde wereld. Gelukkig is voor mij alles op z’n plek gevallen. En inmiddels wil ik niets liever doen dan 
dit, doe ik het uit liefde in plaats van lol. Het liefst ben ik de hele dag met mijn werk bezig.”

Het hele interview met Kay Greidanus is te lezen in VIVA 6. Je kunt het blad online bestellen of lees het artikel op Blendle.

Tekst: Elle Smolders. Foto’s: Anke van der Meer