VIVA drinkt elke week een drankje met een leuke man. Deze keer proosten we met acteur Kay Greidanus (24) op zijn hoofdrol in de nieuwe Nederlandse oorlogsfilm ‘Riphagen’.
Op een regenachtige maandagmiddag parkeert Kay zijn fiets tegen een boom in Amsterdam-West. Als hij de kroeg binnenkomt, snelt hij het toilet in (“Mag ik mezelf nog even afdrogen?”) om daarna fris, fruitig én met twee biertjes aan tafel te verschijnen.
Ben je ijdel?
“Alleen als ik door de regen heb gefietst! Nee, eigenlijk niet. Ik vind niets lekkerder dan opstaan, een joggingbroek en capuchontrui aantrekken en in die toestand een ontbijtje halen. Heerlijk om niet met mijn uiterlijk bezig te hoeven zijn. Een baard te laten staan en zo. Maar voor een rol kan dat natuurlijk niet altijd.”
En voor een hoofdrol al helemaal niet, gefeliciteerd!
“Thanks! Best bizar. Nou ja, súperbizar eigenlijk. Ik ben twee jaar geleden afgestudeerd aan de toneelschool en heb nu al een hoofdrol te pakken. Heel gek, daar droom je van als je aan die opleiding begint. Toen ik auditie deed, wist ik helemaal niet dat het om een hoofdrol ging. Pas een paar maanden later, toen ik het script las, dacht ik: shit, ik zit er wel héél vaak in! Heel tof natuurlijk. Helemaal omdat het een oorlogsfilm is. Ik speel een Amsterdamse agent bij het verzet in de Tweede Wereldoorlog.”
Een heel andere rol dan die van hunk in ‘Meiden van de Herengracht’.
“Dat was ook heel leuk, een beetje verliefd spelen. Maar mijn rol in ‘Riphagen’ heeft inderdaad meer diepgang. Ik vind het fantastisch om me daarin te verdiepen. Ik heb een geschiedenis geschreven rondom mijn personage om hem écht goed te leren kennen en zo goed mogelijk te kunnen neerzetten. Wie is hij, waarom doet hij wat hij doet? Acteren heeft voor mij te maken met liefde voor de mens en hoe die in elkaar steekt. Dat psychologische vind ik heel tof aan dit vak.”
Is dat ook waarom je acteur bent geworden?
“Ik zou graag zeggen van wel, maar ik vrees van niet. Ik wist eigenlijk nooit wat ik wilde worden. Mijn ouders zijn ook allebei acteur en om heel eerlijk te zijn, was het voor mij daarom vooral een makkelijke keuze. Zo van: laat ik dát dan maar gaan doen. Ik ben er dus heel naïef in gestapt. Pas op de toneelschool kwam ik erachter dat je dit echt heel graag moet willen. Het is een harde wereld. Gelukkig is voor mij alles op z’n plek gevallen. En inmiddels wil ik niets liever doen dan dit, doe ik het uit liefde in plaats van lol. Het liefst ben ik de hele dag met mijn werk bezig.”
Het hele interview met Kay Greidanus is te lezen in VIVA 6. Je kunt het blad online bestellen of lees het artikel op Blendle.
Delen