Kay Nambiar: ‘Ik denk dat er meerdere vrouwen rondlopen van wie ik zou kunnen houden’

kay nambiar

Presentator, muzikant, model: met Kay Nambiar (34) kun je alle kanten op. En dan is hij ook nog eens een echte romanticus. ‘Ik geloof in de liefde.’

Tekst Vivienne Groenewoud | Foto’s Hüsne Afsar

Voor Tattoo trippers ging je samen met Monica Geuze naar Tokio om een betekenisvolle tattoo te laten zetten. Wat is het geworden?

‘Een Japanse tekst die ‘Mijn broertje is een ninja’ betekent. Mijn broer (Jesse, met wie hij samen in de band Valerius zat, red.) is mijn beste vriend. Vroeger keken we samen heel veel ninjafilms, dat vond ik het allertofste wat er bestond. Die mystiek, dat eergevoel… Ze staan voor iets moois. Ik ben zelf ook heel loyaal en probeer een goed mens te zijn voor mezelf en voor anderen.’

Bij ninjafilms denk je natuurlijk ook aan martial arts. Heb je weleens gevochten?

‘Ik ben wel een keer in elkaar geslagen toen ik per ongeluk met een meisje had gezoend dat al een vriend had. Maar erewoord: dat wist ik echt niet! Het is trouwens ook al heel lang geleden. Vechten zal ik zo veel mogelijk proberen te voorkomen, ik ben een echte pacifist.’

Hoe was het om met Instagram-koningin Monica Geuze op pad te gaan? Je zei eerder een hekel te hebben aan social media.

Lachend: ‘Monica is een vriendin van me. Wat betreft Instagram: ik ben er in 2014 noodgedwongen mee begonnen, toen ik meedeed aan Expeditie Robinson. Ik ben er altijd een beetje laconiek mee omgegaan en vond het best een heftige gewaarwording dat je status wordt gelinkt aan de hoeveelheid mensen die je volgen. Inmiddels vind ik Instagram een handige tool. Ik fotografeer veel, een hobby die steeds serieuzere vormen aanneemt. Dat maakt Instagram natuurlijk ook leuker.’

Wat is de belangrijkste les die je van huis uit hebt meegekregen?

‘Door mijn opvoeding heb ik vooral geleerd om mezelf te zijn en mijn best te doen. Dat niets vanzelf komt. Al heb ik ook heus wel wat shit uitgehaald, hoor!’

Je ouders gingen uit elkaar toen je een jaar of vijf was, hoe kijk je daarop terug?

‘Ik had twee huizen, op maar twee minuten van elkaar vandaan. Als ik gezeik had met de een, ging ik naar de ander en vice versa. Van mijn ouders mocht ik alles proberen, als ik er maar voor ging. Gitaarspelen, skaten, surfen… Ik kreeg de kans om overal van te proeven. Toen ik acht was, is mijn moeder hertrouwd, ik heb dus eigenlijk twee vaders gehad. Mijn stiefvader is – net zoals mijn eigen vader – een heel inspirerende, fijne man. Maar mijn moeder is de belangrijkste vrouw in mijn leven. Met haar kan ik echt over alles praten.’

Wat zijn voor jou de keerpunten in je leven geweest?

‘Toen tegen het eind van mijn studie Valerius een beetje begon te lopen, dacht ik: fuck die scriptie. Ik ga het gewoon niet doen. Ik ga muziek maken! Die beslissing heeft de daaropvolgende zeven jaar mijn leven bepaald. Met het nummer She doesn’t know schopten we het tot de Nederlandse top tien en we hebben in Indonesië nog twee nummer 1-hits gehad. Maar na het tweede album wisten we dat een hit als She doesn’t know er niet meer in zat en hebben we stilzwijgend besloten ermee te stoppen. Daarna is iedereen zijn eigen weg gegaan. Ook de deelname aan Expeditie Robinson was een keerpunt en heeft me veranderd. Ik heb geleerd dat ik niet veel nodig heb, zolang ik maar kan ademen, ruiken en proeven. De rest is franje. Op dat eiland kreeg ik voor het eerst echt het gevoel: I’m alive and that is great!’

Heb je nooit spijt als je Jett Rebel, die ook in Valerius zat, of je broer (onder de naam Nambyar) op het podium tekeer ziet gaan?

‘Als ik die jongens zie optreden, denk ik zeker: wow! Ik zou liegen als ik zou zeggen dat ik het soms niet mis. Aan de andere kant vind ik de afwisseling in wat ik nu allemaal doe ook waanzinnig. Ik begin zelfs een beetje te wennen aan de camera, waar ik nooit van hield.’

Hoe is je dat gelukt?

‘Ik weet nu dat ik gewoon altijd mezelf moet zijn voor de camera, hoe moeilijk dat soms ook is. Je kunt voor zo’n camera natuurlijk wel een beetje een houding aannemen, maar dat werkt voor mij niet. Dat houdt ook in dat ik best een zwaarmoedig persoon kan zijn zo nu en dan, al zal ik dat stukje van mezelf op camera niet zo snel laten zien. In mijn privéleven vind ik dat niet erg. Ik verkeer niet in de illusie dat ik altijd gelukkig moet zijn. In de huidige tijd wil iedereen dat voortdurend zijn, en succesvol erbij. Ook voor mij is het soms moeilijk om die druk niet te voelen. Ik ben blij met wie ik ben en dat ik gezond ben, ik heb geen heavy sociale issues en ben nooit echt ziek geweest, maar ik kan er ook wel van genieten om eens down te zijn. Toch vind ik het leven over het algemeen fucking mooi. Zeg nou zelf: waarom zouden we hier in Nederland niet positief zijn? Ik voel me echt een mazzelaar met alles wat ik heb.’

 

En op privévlak?

‘Ik ben op dit moment single. Hoewel ik denk dat er meerdere vrouwen rondlopen van wie ik zou kunnen houden, ben ik wel een echte romanticus. Ik geloof in de liefde, maar mijn ideale vrouw in een paar zinnen beschrijven, kan ik niet. Ik moet haar gewoon mogen, daar komt het op neer. En ik moet wel een gesprek met haar kunnen voeren, al hangt dat voor mij niet af van een hoge opleiding. Ik wil in elk geval niet met iemand zijn die de hele dag met haar telefoon bezig is, ik word wat dat betreft al gek van mezelf, haha!’

Het hele interview met Kay lees je in VIVA 6. Deze editie ligt van 7 februari t/m 13 februari in de winkel of kan je hieronder online bestellen.

»BESTEL VIVA ONLINE | KLIK HIER «