Lieke (35): ‘Mijn vriendin werd verliefd op onze donor, mijn ex’

bi-curious

Lieke (35) was straalgelukkig. Ze had haar grote liefde gevonden en was samen met haar zwanger van hun eerste kind, verwekt met zaad van haar dierbare ex. Perfect toch? Totdat die ex er met haar vriendin vandoor ging.

‘Het ergste vind ik nog dat het míjn idee was. Nathalie was in eerste instantie verre van enthousiast over Stef. Als ik niet zo had aangedrongen, was hij nooit onze zaaddonor geworden. Dan waren we dat hele traject nooit in gegaan. En dan was ik haar ook niet kwijt geweest. Eigenlijk heb ik het dus allemaal aan mezelf te danken en dat maakt het extra wrang.

Biseksueel

Ik ben biseksueel. Al op de middelbare school had ik soms een vriendje, dan weer een vriendinnetje. Toch merkte ik rond mijn vijfentwintigste dat ik het meest naar vrouwen toe trok. Mannen zitten heel anders in elkaar, dat maakt een relatie ingewikkelder. En sorry heren, maar tegen een mooi vrouwenlijf kan toch echt niets op. Net toen ik had besloten me voortaan alleen op vrouwen te richten, kwam Stef in mijn leven. Ik kon onmogelijk om hem heen. Hij was een ontzettend lekker ding en superintelligent en grappig. Wat mij betreft was hij de ware.

Omdat mijn eierstokken flink rammelden, wilde ik graag samen een kind. Helaas zag Stef dat niet zitten. Hij vond zichzelf nog veel te jong; de komende tien jaar zat dit er met hem echt niet in. Maar onze toekomstdromen liepen op meer vlakken uit elkaar en ik ben niet iemand die lang blijft trekken aan een dood paard. Dus ik maakte het uit, al deed dat nog zo’n pijn. Een tijdje zagen we elkaar niet meer, totdat we friends with benefits werden omdat de seks altijd erg goed was geweest.’

Lees ook:
Birgit (29): ‘Anderhalf jaar lang heeft hij mijn leven tot een hel gemaakt’

Kinderwens

‘En toen ontmoette ik Nathalie. Wat een prachtvrouw vond ik haar. En zo lief! Hoewel anderen zeiden dat we wel zusjes leken, was de energie tussen ons allesbehalve zusterlijk. Het klikte werkelijk op alle fronten, nog veel beter dan eerder met Stef. Met hem liet ik het contact verwateren, omdat Nathalie moeite met hem had. Ze had hem één keer ontmoet en vond ons nog zo vertrouwd samen dat ze hem als bedreiging zag. Maar ik had ook helemaal geen tijd meer voor Stef, zo ging ik op in mijn nieuwe relatie. Ik zegde mijn woning op en trok bij Nathalie in. Samen knapten we haar huis helemaal op. Wat de bestemming van de zolderkamer zou worden, daar hoefden we niet lang over te praten. Ook Nathalie wilde kinderen, het liefst zo snel mogelijk. Hoera!

Dat wij qua uiterlijk best op elkaar leken, vonden we alleen maar fijn: wie van ons ook de biologische moeder zou zijn, ons kindje zou op ons allebei lijken. We droomden van twee kinderen; we zouden er allebei eentje baren. Omdat Nathalie drie jaar ouder was dan ik, leek het ons logisch dat zij als eerste zwanger zou worden. Hoe zouden we het aanpakken? Eerst dachten we aan een homo als vader. Hoe mooi zou het zijn als niet alleen onze wens, maar ook de wens van een of twee mannen voor wie het ouderschap niet vanzelfsprekend was zou uitkomen? We verdiepten ons in dergelijke mogelijkheden via Meer dan gewenst, een stichting voor roze ouderschap, en kwamen in contact met verschillende mannen. Vaak was dat heel erg leuk, maar toch liep het telkens mis.

Lekkere donor

Nathalie en ik merkten dat wij toch het liefst fulltime voor ons kind wilden zorgden en geen rechten wilden delen. Daarom leek een zaaddonor een betere optie. Maar als we dat via een zaadbank zouden doen, zouden we bijna niets weten van de donor. Wie weet was het wel een heel stomme of lelijke vent, en je wilt toch de beste genen voor je kind. Dus nee, dat zagen we niet zitten. Bleef over: een bekende donor zoeken.

We polsten een knappe collega van Nathalie, maar die zei nee, bang dat zijn toekomstige partner er problemen mee zou hebben. Zo vielen meer opties af. En toen belde Stef me toevallig op. Terwijl we elkaar spraken via de videofunctie van WhatsApp, want dat deden we altijd, viel me weer op wat voor een lekker ding hij toch was. Hem moeten we hebben, schoot er door me heen. Als er iemand goede genen had, was hij het wel. Voorbarig nodigde ik hem uit om de week erna te komen eten bij Nathalie en mij.’

Mijn idee

‘Die avond sneed ik het onderwerp aan bij Nathalie. Zoals ik had verwacht, wierp ze van alles tegen. Ze vond het niet fijn dat hij zo dicht bij mij stond en leek zelfs bang dat ik nog gevoelens voor hem had. Terwijl ik haar ervan probeerde te overtuigen dat dat absoluut niet het geval was, somde ik al zijn voordelen op. Ook zei ik dat áls we dit zouden doen, het natuurlijk belangrijk was dat ook zij hem beter zou leren kennen. Ze moest hem een kans geven, want hij was werkelijk perfect, vond ik. Uiteindelijk stemde ze in met het etentje. De eerste tien minuten waren wat ongemakkelijk, daarna werd het al snel gezellig. We dronken vier flessen wijn leeg en kletsten tot diep in de nacht.

Toen hij vertrok, gaf Nathalie Stef een dikke knuffel. En hij was de deur nog niet uit of ze zei: ‘Je hebt gelijk, hij moet het worden.’ Had ik gewaarschuwd moeten zijn door haar enthousiasme? Achteraf zoek ik overal iets achter. Maar nee, hoe kon ik nou weten wat er zou gaan gebeuren? Ik zag Stef geen seconde als bedreiging. Natuurlijk niet. Want wij waren een stel, Nathalie en ik, een stel met een missie. Stef zou hooguit een kleine bijrol krijgen. Twee weken later vroegen we hem als donor. Hij was totaal perplex, maar hij gaf aan dat hij erover na zou denken. Er volgden een paar superspannende weken. Ik hoopte zo dat hij ja zou gaan zeggen!

‘Ik bleef expres op de achtergrond, ik wilde hen de kans geven om een band op te bouwen’

Op een avond stond hij onverwachts voor de deur, met een fles champagne. Nathalie en ik vlogen hem om de hals en we hebben staan springen van blijdschap. De periode erna spraken we geregeld met z’n drieën af. Ik probeerde dan wat op de achtergrond te blijven: ik wilde Stef en Nathalie de kans geven een band op te bouwen, zodat we er alle drie gelijkwaardig in stonden. Ik juichte het ook toe dat zij samen eens wat deden. Toen we het na drie maanden nog steeds zagen zitten, zijn we aan de slag gegaan met thuisinseminatie. Stef kwam dan langs vanuit zijn werk en ging in onze slaapkamer ‘even aan de slag’. Nadat hij dan met een trotse grijns naar buiten kwam, trokken Nathalie en ik ons terug met een spuitje. Zo leuk en relaxed allemaal!’

Lees ook:
Floor (30): ‘Ik ga je laten stikken, zei hij, en kneep mijn keel dicht’

Steeds closer

‘Helaas liet een zwangerschap een tijdje op zich wachten. En omdat onze werkschema’s nogal uit elkaar liepen, kon ik er niet altijd meer bij zijn. Nee, aan de mogelijkheid dat zij het op de normale manier zouden proberen, heb ik nooit gedacht. Nog steeds wil ik dat niet geloven, als ik eraan denk dat ik tóén al werd bedonderd, word ik gek. Feit is wel dat ik in die periode al een beetje een buitenstaander werd. Maar ik zei niets, wilde niet zeuren. En na zeven maanden was het raak. Nathalie en ik waren superblij met de positieve zwangerschapstest. Natuurlijk belden we Stef meteen. ‘Kom hierheen om het te vieren!’ riep Nathalie. Ik weet nog dat ik dacht: zou dit niet óns moment moeten zijn? Maar ik drukte dat gevoel meteen weg. Niet flauw doen: er kwamen nog zat momenten van ons samen. We hadden ons hele leven nog.

‘Aan de mogelijkheid dat zij het op de normale manier zouden proberen, dacht ik niet’

Maar ook hierna bleef Stef de deur bij ons platlopen, ook vaak als ik er niet was. Na verloop van tijd werd ik daar zenuwachtig van. Leuk hoor dat Nathalie en Stef zo goed bevriend waren geraakt, dat was precies wat ik gewild had. Maar ze hadden wel érg veel contact. Moesten ze nu echt dagelijks appen? Wat ook niet goed voelde, was dat het maar steeds werd uitgesteld om alles wettelijk te regelen. Dat had eigenlijk allang gemoeten en nu ons kind binnen een paar maanden zou komen, wilde ik spijkers met koppen slaan. Toen er telkens ‘toevallig’ iets tussenkwam, was ik het zat. Op een zaterdagavond ging ik op mijn knieën voor Nathalie. Als we nog voor de bevalling zouden trouwen, konden we ook meteen de rest regelen.’

Hypocriete huilebalk

‘Maar in plaats van ja te zeggen, begon Nathalie te huilen. Ze biechtte op dat ze verliefd was geworden op Stef. Ze waren maanden eerder ‘per ongeluk’ in bed beland en daar hadden ze allebei veel spijt van gehad. Nog geen week later was het weer gebeurd. Inmiddels waren ze tot de slotsom gekomen dat zij samen verder wilden. Ze hadden alleen nog niet geweten hoe ze het mij moesten vertellen. Ik kon haar alleen maar verbijsterd aankijken. Nathalie viel toch niet op mannen? En nu wilde zij verder met mijn ex, de vader van ons kind? Dit leek wel een soap. Maar het bleek de snoeiharde waarheid.

Sommige artikelen kun je maar gedeeltelijk lezen op viva.nl, omdat ze afkomstig zijn uit de papieren VIVA. Uit respect naar onze abonnees én om te zorgen dat wij online leuke gratis content kunnen blijven maken, linken wij je door naar onze magazine-shop om het hele artikel te lezen. Dit is een online platform waar je alle edities van VIVA ook los kunt bestellen. Ook kun je het artikel hier via Blendle lezen. Maar nog leuker is het om VIVA magazine te bestellen, dat kan via de button hieronder. We hopen te kunnen rekenen op je begrip!

Tekst: Lydia van der Weide | Beeld: iStock

»BESTEL VIVA ONLINE | KLIK HIER«