Topmodel Marjan Jonkman: ‘Dit werk is toch een soort addiction’

Topmodel Marjan Jonkman (25) heeft veel meer in haar mars dan de catwalk lopen en poseren. Ze is ook ambassadeur voor SOS Kinderdorpen. Met hart en ziel, en daarom liep ze mee met The Hike, een sponsorloop voor haar geliefde goede doel.

24 uur hiken door Ghana als symbool voor de 24 uur per dag dat een SOS gastmoeder klaarstaat voor de kinderen in de SOS Kinderdorpen. Internationaal topmodel Marjan Jonkman deed het afgelopen maand met haar broer Sven (23), zus Erna (26) en beste vriendin tijdens The Hike, en haalde daarmee – samen met ruim tachtig andere hikers – maar liefst 106.429 euro op voor het goede doel waarvan ze sinds 2018 ambassadeur is. Ook bezocht ze het dorp waar haar eigen sponsorkindje woont, dat ze maandelijks steunt en met wiens gastmoeder ze ook brieven uitwisselt. Een indrukwekkende reis voor Marjan…

Hoe was het om The Hike te lopen in Ghana en je sponsorkindje te ontmoeten?

‘Het was zo indrukwekkend, ik kan het bijna niet in woorden uitdrukken. Het lopen was heel heftig; ik heb een paar keer gedacht dat ik het niet zou redden vanwege de enorme hitte, terwijl ik echt een goede conditie heb. Ik was zo blij dat we het gehaald hebben, we zijn hand in hand over de finish gelopen. ’s Nachts sliepen we in een dorpje bij de Voltarivier; ze hadden daar honderd blauwe tentjes opgezet en Ron Blaauw kookte voor ons. Ik vond het superleuk om met de kinderen te spelen. Ze hebben een heel primitief leven, maar zijn zo blij met kleine dingetjes. De laatste dag zijn we naar het dorp gegaan waar mijn sponsorkindje woont. Ze is als baby te vondeling gelegd in de kerk en heeft helemaal geen familie meer. Ik zag haar en dacht: Wat erg, hoe kun je dat zo’n kindje aandoen? Het was echt een schatje; toen ik aankwam, zat ze op me te wachten op een bankje en zei: “I’m fine, thank you.” We zijn samen naar de speeltuin gegaan en ik voelde meteen een klik. Eigenlijk wilde ik niet meer weg.’

‘Ik wil heel graag een kind, dat heb ik dit jaar bedacht’

Waarom wilde je ambassadeur worden van SOS Kinderdorpen?

‘Modellenwerk is heel leuk, maar ik kan méér dan poseren. Ik wil iets goeds doen voor de wereld. Ik was vroeger donateur van SOS Kinderdorpen, maar daar stopte ik mee toen ik het als arm studentje niet meer kon betalen. Dit was echter wel het goede doel dat het dichtst bij me lag, want ik ben echt een familiemens en gek op kinderen. Zelf ben ik in een heel liefdevol nest opgegroeid, dat gun ik andere kinderen ook. Dus heb ik SOS Kinderdorpen benaderd of ik iets voor ze kon doen en zij reageerden meteen enthousiast. Na onze eerste ontmoeting heb ik zelf ook een adoptiekindje genomen. Ik haal hier zoveel meer voldoening uit dan uit modellenwerk.’

 

Je bent vorig jaar ook naar Oeganda geweest voor SOS Kinderdorpen…

‘Klopt, ze wilden dat ik als nieuwe ambassadeur met eigen ogen zag wat ze daar doen. In de Kinderdorpen is alles heel goed geregeld: de kinderen groeien er veilig en beschermd op met een gastmoeder. Maar ik ben ook buiten de dorpen geweest, waar complete gezinnen in piepkleine hutjes wonen en kinderen ’s ochtends twee uur in het donker lopen om naar school te kunnen. Die trip was heel heftig en ik vond het moeilijk om weer weg te gaan, want ik had met één jongetje een heel hechte band gekregen.’

Je zegt dat je een écht familiemens bent?

‘Ja, ik ben heel close met mijn broer, zus, vader en moeder. Mijn broertje Sven woont nu tijdelijk bij me in Amsterdam, totdat hij een studentenhuis heeft gevonden. Maar stiekem hoop ik dat hij nooit meer weggaat, ik vind het zó gezellig. Mijn zus woont in Groningen, met haar bel of app ik elke dag, en ook met mijn moeder facetime ik dagelijks. Met mijn vader chat ik ouderwets via Facebook en hij komt vaak langs in Amsterdam. Verder ga ik zo vaak mogelijk terug naar Friesland om mijn ouders op te zoeken.’

‘Ik heb al twintig keer geroepen dat ik stop, het is zo’n heftige wereld’

Deel je alles met je familie?

‘Ja, met mijn zus praat ik altijd over jongens. Als we aan het daten zijn, bespreken we de details met elkaar. Mijn broertje is daar iets minder open over, maar we geven elkaar wel advies, zoals: play hard to get. Mijn moeder is echt mijn life saver geweest tijdens fashion weeks in het verleden. Ze hield haar telefoon altijd 24/7 aan, omdat ik vaak wel vijf mental breakdowns had. Het is echt stressen, je staat continu onder druk, slaapt weinig en wordt soms last minute gecancelled. Toen ik vorig jaar één dag voor de show van Tom Ford te horen kreeg dat ik toch niet mee mocht lopen, heb ik heel erg gehuild. Je gaat toch aan jezelf twijfelen: doe ik iets verkeerd? Op zulke momenten had ik mijn moeder hard nodig.’

Het hele interview met Marjan lees je in VIVA-49-2019. Deze editie ligt vanaf 4 december in de winkel of lees je hieronder verder via Blendle. 

» LEES VERDER VIA BLENDLE «

Sommige artikelen kun je maar gedeeltelijk lezen op viva.nl, omdat ze afkomstig zijn uit de papieren VIVA. Uit respect naar onze abonnees én om te zorgen dat wij online leuke gratis content kunnen blijven maken, linken wij je door naar Blendle om het hele artikel te lezen. Dit is een online platform waar je betaalt per artikel – in de meeste gevallen een paar dubbeltjes – en de journalistiek mee steunt. We hopen te kunnen rekenen op je begrip! 
Banner